Puszcza Kampinoska, Sieraków, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Sieraków – prowadzi leśnymi drogami i ścieżkami położonymi w okolicach wsi Sieraków znajdującej się na granicy Kampinoskiego Parku Narodowego. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami oraz filmu, które ilustrują wycieczkę. Warszawę opuszczamy ul. Górczewską i jedziemy przez Stare Babice i Lipków do Puszczy Kampinoskiej. Około 200 m przed wsią Sieraków dokonujemy zwrotu w prawo i ruszamy czarnym szlakiem turystycznym w głąb sosnowego lasu. Tereny te pełne są miejsc pamięci związanych z dramatycznymi wydarzeniami II wojny światowej. Tutaj, na przedpolach Warszawy, pod Laskami i Sierakowem toczone były bitwy we wrześniu 1939 r., na polach pod Dąbrową i Wólką Węglowa, miała miejsce słynna szarża Ułanów Jazłowieckich. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Sieraków – po napotkaniu niebieskiego szlaku turystycznego, kieruje się nim na „Górę Ojca”. Jest ona jedną z najważniejszych wydm w Kampinoskim Parku Narodowym, jej wysokość wynosi 100,62 m n.p.m. W 1990 r. na wydmie wzniesiono jedną z siedmiu wież przeciwpożarowych, które tworzą sieć obserwacyjną na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Sierków – prowadzi nas dalej czerwonym szlakiem turystycznym, a następnie żółtym szlakiem turystycznym do miejsca oznaczonego jako „Nadłuże”. Znajduje się tu kamień Ułanów Jazłowieckich, upamiętniający bitwę z roku 1939. Dokonujemy tu kolejnego zwrotu i ruszamy czarnym szlakiem turystycznym w kierunku wsi Sieraków. Otaczający las jest piękny każdą porą roku ale najładniej jest tu po świeżym zimowym opadzie białego puchu, gdy gałęzie drzew okryje śnieg, wtedy najzwyklejsza sosna wygląda zjawiskowo. Kolejny zwrot trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Sieraków – następuje na zachodnim krańcu wsi Sieraków, gdzie przy krzyżu skręcamy w prawo. Kolejne kilka kilometrów prowadzi przez jedno z najpiękniejszych i przyrodniczo najcenniejszych miejsc w Kampinoskim Parku Narodowym. Trasa biegnie zachodnim skrajem obszaru ochrony ścisłej „Sieraków”. Mijać będziemy m.in. bory sosnowe, bagienne obniżenia porośnięte olsami i łęgami oraz ukwiecone wiosną grądy. Podczas wędrówki istnieje możliwość zaobserwowania wielu leśnych ptaków – dzięciołów, myszołowa, jastrzębia, a w okresie wiosenno letnim można usłyszeć żurawia. Trasa rowerowa – Puszcza, Kampinoska, Sieraków – podąża dalej żółtym szlakiem turystycznym oraz czarnym szlakiem turystycznym w kierunku Dąbrowy Leśnej. Szlaki te doprowadzą nas jednak wcześniej do „Atomowej Kwatery Dowodzenia”. Jej budowę rozpoczęto w latach 60 ubiegłego wieku i prowadzono do lat 80. Prace jednak zostały zaprzestane, a obiekt przekazany Kampinoskiemu Parkowi Narodowemu. Niestety w chwili obecnej jest ona opuszczona i zdewastowana. Do Warszawy wracamy ulicami: Estrady i Radiową. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Sieraków – biegnie pięknymi leśnymi szlakami, z których możemy podziwiać fantastyczną przyrodę jak i miejsca pamięci. Zachęcam do odwiedzania Puszczy Kampinoskiej i odbywania pieszych jak i rowerowych wypraw.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, SIERAKÓW

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, SIERAKÓW

Puszcza Kampinoska, Mogilny Mostek, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Mogilny Mostek – prowadzi leśnymi drogami i ścieżkami położonymi na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami oraz filmu, które ilustrują wycieczkę. Warszawę opuszczamy ul. Górczewską i jedziemy przez Stare Babice i Lipków do Puszczy Kampinoskiej. Na skrzyżowaniu w Lipkowie dokonujemy zwrotu w lewo i wjeżdżamy na niebieski szlak turystyczny, którym jedziemy w kierunku Zaborowa Leśnego. Po napotkaniu żółtego szlaku turystycznego dokonujemy zwrotu w prawo i tym szlakiem podążamy do wsi Truskaw. Na tym odcinku trasa jest przyjazna dla rowerzystów, ścieżki i drogi są łatwe do pokonania, a otaczający nas las prezentuje nam wspaniałe cienie i kolory. We wsi Truskaw trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Mogilny Mostek – wkracza na czarny szlak turystyczny, a zarazem na ścieżkę dydaktyczną „Do Karczmiska”. Odcinek ten wiedzie przez bogaty siedliskowo teren: śródleśne łąki, jałowczyska, turzycowiska, bory sosnowe świeże i mieszane, grady, podmokłe łęgi z fragmentami olsów. Możemy podziwiać charakterystyczne dla krajobrazu Puszczy Kampinoskiej naprzemienne występowanie piaszczystych wyniesień i bagnistych obniżeń u ich podnóża. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Mogilny Mostek – po napotkaniu czerwonego szlaku turystycznego dokonuje zwrotu w prawo i przez „Ćwikowa Górę” prowadzi do Cmentarza w Palmirach. W miejscu tym możemy chwilę odpocząć i zapoznać się z informacjami umieszczonymi na rozstawionych tablicach. Kolejny etap trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Mogilny Mostek - prowadzi przez „Białą Górę” do Mogilnego Mostku. Na południe od Łomny i Palmir, pośród borów znajduje się wąska dolina Wilczej Strugi z olszowymi łęgami. Na tej strudze w otoczeniu łęgów znajduje się właśnie Mogilny Mostek. Znajdujące się tu olchy rosną na charakterystycznych kępach, wznoszących się nad powierzchnią wody. Na kępach tych rosną także czeremchy, jarzębiny, kaliny, kruszyny, paprocie. Pośród nich kwitną wczesną wiosną żółte kwiaty kaczeńców, a w czerwcu kosaćce żółte. W pogodne dni jest to ładne malownicze miejsce, które warto odwiedzić, natomiast w pochmurne dni jest ono mroczne i odnosi się wrażenie, że znajdujemy się w mrocznej baśniowej krainie. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Mogilny Mostek prowadzi dalej czerwonym szlakiem turystycznym do „Kamienia A. Zboińskiego”, gdzie wkraczamy na zielony szlak turystyczny. Kolejna zmiana kierunku następuje przy „Kamieniu W. Plapisa”, gdzie skręcamy w lewo na żółty szlak turystyczny, którym jedziemy do granic Kampinoskiego Parku Narodowego. Na odcinku tym przejeżdżamy obok „Kamienia Ułanów Jazłowieckich”. Do Warszawy wracamy ul. Radiową. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Mogilny Mostek – prowadzi pięknymi leśnymi ścieżkami Kampinoskiego Parku Narodowego, możemy podziwiać piękną puszczańską przyrodę oraz miejsca związane z historią kraju. Zachęcam do wycieczek szlakami turystycznymi Puszczy Kampinoskiej.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, MOGILNY MOSTEK

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, MOGILNY MOSTEK

Roztocze, Puszcza Solska, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Roztocze, Puszcza Solska – prowadzi drogami położonymi na terenie Parku Krajobrazowego Puszczy Solskiej. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami oraz filmu, które ilustrują wycieczkę. W Józefowie położonym na granicy Puszczy Solskiej wjeżdżamy na zielony szlak turystyczny. W kamieniołomach znajdujących się obok Józefowa została wybudowana wieża widokowa, z której rozpościera się piękny widok na otaczające to miasteczko lasy. Zachęcam do odwiedzenia tego punktu widokowego. Trasa rowerowa – Roztocze, Puszcza Solska – przebiega w większości dobrymi utwardzonymi drogami, które nie sprawiają problemów rowerzystom. Pierwszym charakterystycznym punktem na naszej trasie jest „Fryszarka” gdzie przejeżdżamy drewnianym mostkiem nad rzeką „Sopot”. Kilkadziesiąt metrów dalej napotykamy pomnik upamiętniający miejsce, gdzie partyzanci wystawiali placówki w czasie II Wojny Światowej. Po przejechaniu około 10,5 km trasą rowerową – Roztocze, Puszcza Solska – opuszczamy zielony szlak turystyczny (asfaltową drogę) i dokonujemy zwrotu w lewo w drogę gruntową, która prowadzi do „Rezerwatu Czartowe Pole”. Jest to piękne miejsce nad rzeką „Sopot”, gdzie możemy obserwować puszczańską przyrodę z fantastycznie położonych ścieżek widokowych. Po opuszczeniu tego miejsca wkraczamy ponownie na zielony szlak turystyczny i jedziemy w kierunku miejsca oznaczonego jako „Błudek”. W latach 1944-1945 znajdował się tu obóz NKWD gdzie przetrzymywani byli żołnierze AK i BCH. Trasa rowerowa – Roztocze, Puszcza Solska – prowadzi dalej ładną leśną aleją w kierunku leśniczówki „Borowe Młyny”. Dokonujemy tu zwrotu w lewo na niebieski szlak rowerowy, którym jedziemy, aż do napotkania czarnego szlaku turystycznego. Poruszają się tą trasą możemy podziwiać z jednej strony ładny las sosnowy, a z drugiej piękny las mieszany, który schodzi zboczem do rzeki „Tanew”. Czarny szlak turystyczny prowadzi nas dalej przez „Rezerwat nad Tanwią”. Podziwiamy tu piękną przyrodę, fantastyczne progi wodne jak również możemy odwiedzić wzgórze o nazwie „Kościółek” lub „Zamczysko”, gdzie prowadzone były badania archeologiczne i odkryto ślady osadnictwa z VIII w. Trasa rowerowa – Roztocze, Puszcza Solska – prowadzi dalej przez Susiec,  Grabowicę, Hamernię do Józefowa. Ten odcinek naszej trasy biegnie przez trzy wzniesienia, z których możemy podziwiać ładne widoki na roztoczańskie doliny. Trasa rowerowa – Roztocze, Puszcza Solska – ma długość około 65 km i biegnie przez ładne zakątki Roztocza. Pokonując wyznaczoną trasę możemy podziwiać niezwykłą puszczańską przyrodę, miejsca związane z historią kraju jak też fantastyczne widoki. Zachęcam do odwiedzania Roztocza w tym oczywiście Puszczy Solskiej.

MAPA – ROZTOCZE, PUSZCZA SOLSKA

FILM – ROZTOCZE, PUSZCZA SOLSKA

Puszcza Kampinoska, Niebieski szlak turystyczny, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowaPuszcza Kampinoska, Niebieski szlak turystyczny – biegnie leśnymi ścieżkami i drogami wschodniej części Puszczy Kampinoskiej. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami oraz filmu, które ilustrują wycieczkę. Warszawę opuszczamy ul. Górczewską i przez Babice jedziemy w kierunku Lipkowa. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Niebieski szlak turystyczny – wkracza na teren Kampinoskiego Parku Narodowego właśnie w Lipkowie. Na skraju tej miejscowości zachował się malowniczy park z aleją lipową, a w nim klasycystyczny kościół św. Rocha z końca XVIII w., a także dwór należący niegdyś do teściów Henryka Sienkiewicza, pełniący obecnie funkcję plebanii. Obok zabytkowego kościółka wjeżdżamy na niebieski szlak turystyczny, który prowadzi przez Izabelin do Lasek. W Izabelinie poruszamy się ulicami pomiędzy ładnie wkomponowanymi w las domami. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Niebieski szlak turystyczny – prowadzi dalej obok cmentarza wojennego. We wrześniu 1939 r. oddziały Armii Poznań i Pomorze próbowały przebijać się przez Puszczę Kampinoską do Warszawy. Po zakończeniu walki założono cmentarz wojenny, na którym pochowano poległych w okolicy żołnierzy Wojska Polskiego. Obecny kształt cmentarz zawdzięcza jednemu z najwybitniejszych polskich architektów, Maciejowi Nowickiemu. Jadąc dalej trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Niebieski szlak turystyczny – docieramy do „Góry Ojca”. Jej nazwa związana jest z upamiętnieniem postaci ks. Władysława Korniłowicza, duchowego ojca Zakładu dla Niewidomych w Laskach. Obecnie toczy się jego proces beatyfikacyjny. Góra ta jest jedną z najważniejszych wydm w Puszczy Kampinoskiej, jej wysokość wynosi 100,62 m n.p.m. W 1990 r. na wydmie wzniesiono jedną z siedmiu wież przeciwpożarowych, które tworzą sieć obserwacyjną na terenie Puszczy Kampinoskiej. Umieszczona na wysokości 25 m kabina umożliwia prowadzenie obserwacji w promieniu 10-15 km. Po opuszczeniu „Góry Ojca” jedziemy przez „Uroczysko Łuże” do Dąbrowy Leśnej.  W miejscu tym trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Niebieski szlak turystyczny – opuszcza teren Kampinoskiego Parku Narodowego. Do Warszawy wracamy ul. Estrady, odwiedzając Lasek Bemowski. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Niebieski szlak turystyczny – pozwala nam odwiedzić ładne leśne zakątki położone we wschodniej części  Puszczy Kampinoskiej. Zachęcam do spacerów oraz rowerowych wycieczek szlakami położonymi na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, NIEBIESKI SZLAK TURYSTYCZNY

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, NIEBIESKI SZLAK TURYSTYCZNY

Pogórze Przemyskie, Park w Krasiczynie.

Park w Krasiczynie, położony na terenie Pogórza Przemyskiego, to niezwykłe miejsce gdzie można spędzić czas podziwiając piękno natury jak i architektury. Trasa rowerowa biegnąca z Przemyśla do Parku w Krasiczynie pozwala nam podziwiać wspaniałe widoki. Poniżej wpisu znajduje się link do filmu, który ilustruje spacer przez Park w Krasiczynie. W centrum parku położony jest zamek, który ma kształt czworoboku z wewnętrznym dziedzińcem i 4 basztami w narożach: Boską z kopułą, Papieską z attyką w kształcie korony papieskiej, Królewską z 6 wieżyczkami i Szlachecką na której jest taras widokowy. Nazwy te były symbolem odwiecznego porządku na świecie i oznaczały 4 szczeble w hierarchii władzy: Boga, Kościoła, monarchię, szlachectwo. Wyjątkowy charakter Zamkowi w Krasiczynie nadają przede wszystkim dekoracje sgraffitowe na ścianach. Rysunki tworzone w tynku były skomponowane według ściśle określonego planu ideowego oraz formalnego. Przedstawiały one m.in. popiersia cesarzy rzymskich, postacie polskich królów, świętych, przodków Krasickich i sceny myśliwskie. Początki Parku w Krasiczynie sięgają XVI i XVII wieku i są oczywiście związane z budową zamku. Współczesny układ kompozycji roślinnych i odpowiedni ich dobór park zawdzięcza rodzinie Sapiehów, która nabyła zamek w 1835 r. To oni wprowadzili zwyczaj sadzenia dębów, gdy urodził się syn i lip, gdy urodziła się córka. Te okazałe drzewa liczące ponad 150 lat są dziś główną atrakcją parku oraz niezwykłą pamiątką po ostatnich właścicielach. Park w Krasiczynie liczący prawie 200 gatunków roślin, stanowi naturalne schronienie dla około 40 gatunków ptaków lęgowych. Są wśród nich zięby, rudziki, sierpówki, pustułki, sowy uszatki, dzwońce i inne mniej popularne gatunki. Rozległy Park w Krasiczynie oraz renesansowy zamek wkomponowane w krajobraz Pogórza Przemyskiego stanowią piękne miejsce do wypoczynku, gdzie można znaleźć ciszę i spokój. Zachęcam do odwiedzania Parku w Krasiczynie jak i innych pięknych miejsc Pogórza Przemyskiego. Trasa rowerowa, której przebieg planujemy przez Pogórze Przemyskie powinna uwzględniać Park w Krasiczynie.

FILM – POGÓRZE PRZEMYSKIE, PARK w KRASICZYNIE

Lubelszczyzna, Piotrawin, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Lubelszczyzna, Piotrawin – jest trasą biegnącą drogami i szlakami turystycznymi w okolicach Opola Lubelskiego. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami oraz filmu, które ilustrują przebieg wycieczki. Obok parku miejskiego w Opolu Lubelskim wkraczamy na czarny szlak turystyczny, który prowadzi nas do wsi Kamień. Poruszamy się ładnymi leśnymi drogami jak również przejeżdżamy przez malownicze wioski. Lasy przez które przejeżdżamy oferują malownicze klimaty jak również posiadają bogate runo leśne gdzie jest mnóstwo jagód i grzybów. Trasa rowerowa – Lubelszczyzna, Piotrawin – opuszcza czarny szlak turystyczny w Kamieniu. Pierwsze zapiski o tej wsi spotykamy u Jana Długosza w XV w. Reprezentacyjny „Dwór w Kamieniu” wzniesiony został w 1823 r. i przebudowany w 1914 r., obecnie jednak znajduje się w ruinie. Wokół dworu zachował się park angielski, który niestety również jest w opłakanym stanie. Jadąc dalej naszą trasą rowerową – Lubelszczyzna, Piotrawin –  kierujemy się do Piotrawina. Jest to malowniczo położona wieś na prawym, wysokim brzegu Wisły. Charakterystycznym obiektem w tej wsi jest kościółek wpisany do rejestru zabytków. Według tradycji w miejscu tym kościół istniał już przed 1076 r. ale kościół w stylu gotyckim istniejący do dzisiaj wzniesiony został w 1410 r. W kościele tym znajdują się liczne zabytki, między innymi: późnorenesansowy ołtarz główny z pierwszej połowy XVII w. oraz obraz sądu Bolesława Śmiałego nad Biskupem Stanisławem z widokiem zamku w Solcu. Dalsza część trasy rowerowej – Lubelszczyzna, Piotrawin – prowadzi przez północną część Wrzelowieckiego Parku Krajobrazowego. Za Piotrawinem napotykamy kamieniołomy z których rozciąga się wspaniały widok na dolinę Wisły. Wrzelowiecki Park Krajobrazowy obejmuje zachodni skraj Wyżyny Lubelskiej z fragmentem przełomowego odcinka doliny Wisły. Wyżyna opada ku rzece wysoką na kilkadziesiąt metrów krawędzią. Krajobraz Parku urozmaicają liczne rozgałęzione wąwozy lessowe, z których największe mają po kilka kilometrów długości i ponad 20 m głębokości. Największe systemy wąwozów znajdują się w uroczysku Wandalin. Trasa rowerowa – Lubelszczyzna, Piotrawin – ma długość około 41 km i biegnie ładnymi malowniczymi drogami. Zachęcam do odwiedzania okolic Wrzelowieckiego Parku Krajobrazowego i odbywania rowerowych oraz pieszych wycieczek.

MAPA – LUBELSZCZYZNA, PIOTRAWIN, TRASA ROWEROWA

FILM – LUBELSZCZYZNA, PIOTRAWIN, TRASA ROWEROWA

Nieborów, Park w Arkadii.

Nieborów, Park w Arkadii – to fantastyczne miejsce na letni rodzinny spacer. Poniżej wpisu znajduje się link do filmu, który ilustruje spacer przez ten piękny zakątek. Arkadia to wieś położona w województwie łódzkim w gminie Nieborów, nad rzeką Skierniewką. W Arkadii mieści się ogród romantyczny w stylu angielskim założony przez Helenę z Przeździeckich, żonę Michała Hieronima Radziwiłła właściciela Nieborowa. Pierwsze założenia ogrodowe w stylu angielskim zaczęły powstawać w Polsce na początku lat 70 XVIII wieku w okolicach Warszawy. Do najważniejszych z nich należy zaliczyć ogrody Kazimierza Poniatowskiego „Na Górze”, Izabeli Lubomirskiej w Mokotowie czy też Izabeli Czartoryskiej w Powązkach. Park w Arkadii został założony przez księżnę przy udziale Szymona Zuga, Jana Piotra Norblina, Aleksandra Orłowskiego i Henryka Ittara. Do tworzenia ogrodu przystąpiono wiosną 1797 roku i dzieło to rozwijano przez kolejne 20 lat, aż do śmierci księżny w 1821 r. Około 1800 roku ogród w Arkadii wyszedł z niewielkiego i zamkniętego obszaru parku sentymentalnego na okoliczne rozległe pola położone za rzeką Skierniewką, swobodnie wkomponowując osie widokowe i budowle w rozległą przestrzeń otaczającego go naturalnego krajobrazu. W okresie tym na terenie Parku w Arkadii wybudowano między innymi: Grobowiec Złudzeń na położonych za rzeczką Polach Elizejskich, Cyrk Rzymski i Amfiteatr. Helena Radziwiłłowa zgromadziła w Arkadii dużą kolekcję sztuki antycznej jak też rzeźb antykizujących i kopii dzieł antycznych, z których utworzyła swoiste muzeum w Świątyni Diany. Zachęcam do odwiedzania Parku w Arkadii, można tam spędzić miło czas spacerując pomiędzy pięknymi drzewami oraz podziwiać ciekawe budowle.

FILM – NIEBORÓW, PARK w ARKADII

Lubelszczyzna, Nałęczów.

Lubelszczyzna, Nałęczów, to wycieczka przez piękne małe miasteczko położne na terenie Kazimierskiego Parku Krajobrazowego. Poniżej wpisu znajduje się link do filmu ilustrującego spacer przez to piękne miasteczko. Początki Nałęczowa sięgają przełomu VIII i IX wieku, gdy na wzgórzu górującym nad okolicą wzniesiono obronny gród. Na początku XIX w. odkryto lecznicze właściwości wód znajdujących się na terenie Nałęczowa. Uzdrowisko Nałęczów powstało 11 lutego 1878 r. jako dzieło lekarzy Sybiraków: Fortunata Nowickiego, Wacława Lasockiego i Konrada Chmielewskiego. Powołana została spółka do prowadzenia zakładu Leczniczego, która wyremontowała między innymi budynek sanatorium. Pierwsi goście zjechali do Nałęczowa w roku 1880. Kolejne lata, aż do wybuchu pierwszej wojny światowej, to złoty okres uzdrowiska, które stało się bardzo ważnym punktem na mapie życia kulturalnego narodu. Przybywali tu nie tylko znakomici lekarze, ale także artyści, wśród nich między innymi Ignacy Jan Paderewski i Henryk Sienkiewicz. Bardzo mocno wpisał się w historię Nałęczowa Bolesław Prus, który odwiedził uzdrowisko w 1882 roku. Potem odwiedzał Nałęczów bardzo często do ostatnich lat życia. Kolejna znaną postacią  był Stefan Żeromski, który w 1890 roku rozpoczął pracę jako guwerner dzieci Michała Górskiego. Tu poznał swoją przyszłą żonę Oktawię. W Nałęczowie powstały m.in. „Popioły” i „Dzieje Grzechu”. Przy Stefanie Żeromskim wykreował się jako architekt i działacz społeczny Jan Witkiewicz – Koszyc – po 1908 roku wybudował tzw. „Chatkę Żeromskiego” – pracownię Stefana Żeromskiego. Ważnym elementem Nałęczowa jest Park Zdrojowy, którego początki sięgają końca XVIII. Na terenie parku znajduje się Pałac Małachowskich, najstarsze zabytkowe sanatorium, łazienki oraz domki: angielski, grecki i biskupi. Umieszczone są tu też liczne rzeźby i pomniki m.in. Stefana Żeromskiego i Bolesława Prusa. Odwiedzający mogą także skorzystać z uroków palmiarni, gdzie mogą ugasić pragnienie wodami mineralnymi. Park Zdrojowy, położony w centrum miasta jest oazą ciszy i spokoju, idealną do wypoczynku. Specyficzny mikroklimat Nałęczowa wytworzył się dzięki naturalnym warunkom klimatycznym. Jego właściwości lecznicze powodują samoczynne obniżanie ciśnienia tętniczego krwi oraz zmniejszanie dolegliwości chorób serca. Wysoką jonizację powietrza wywołują takie czynniki jak: gleby lessowe, rzeki Bystra i Bochotniczanka, urozmaicona sieć wąwozów oraz bogata szata roślinna. Wymienione walory zadecydowały o powstaniu jedynego tego typu w Polsce jednoprofilowego uzdrowiska klimatyczno-kardiologicznego. Ważny punkt oferty uzdrowiska stanowią źródła wód mineralnych z przewagą wodorowęglanu wapnia i żelaza.  Lecznicze właściwości wód i złoża borowin odkryto ok. 1800 r., a po ich analizie chemicznej w 1817 roku potwierdził je prof. Piotr Celiński z Uniwersytetu Warszawskiego. Zachęcam do odwiedzania Nałęczowa jak i innych pięknych rejonów Lubelszczyzny.

FILM – LUBELSZCZYZNA, NAŁĘCZÓW

Pogórze Przemyskie, Arboretum Bolestraszyce

Arboretum w Bolestraszycach to piękne malownicze miejsce położone na wschodzie Polski. Poniżej wpisu umieszczony jest link do filmu, który ilustruje spacer przez to niezwykłe miejsce. Bolestraszyce to wieś znana od połowy XV wieku jako własność rycerza Steczki. Najstarsza wzmianka o murowanym dworze obronnym pochodzi z 1639 roku, ale można przypuszczać, iż powstał on w wyniku rozbudowy starej siedziby na przełomie XVI i XVII wieku. Pierwszy krok na drodze tworzenia założenia parkowego w tym miejscu przypada na XIX wiek, gdy posiadłość objęli Michałowscy, w tym Piotr – słynny malarz. Zbudowali oni nowy klasycystyczny dwór zachowany do dziś i założyli ogrody krajobrazowe. W 1975 r. przemyskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk utworzyło na terenie całego założenia arboretum – Arboretum w Bolestraszycach. Wiekowe drzewa, pozostałe z dawnych ogrodów zamkowych, stanowią malowniczy akcent wśród nowych nasadzeń, na które składają się gatunki obcego pochodzenia i rodzime drzewa, krzewy oraz rzadkie, zagrożone, ginące i chronione gatunki roślin. Zbiór rzadkich i chronionych gatunków flory polskiej zawiera ponad 130 taksonów pochodzących głównie z Pogórza Przemyskiego, Bieszczadów, Kotliny Sandomierskiej, Wołynia Zachodniego. Od lat są prowadzone badania dotyczące gatunków rzadkich, m.in. marsylii czterolistnej, kotewki orzecha wodnego, szachownicy kostkowatej, wisienki stepowej. W kolekcji roślin szklarniowych gromadzone są gatunki pochodzące z różnych stref klimatycznych, w tym najliczniej z obszaru Morza Śródziemnego. Przestrzennie największą powierzchnią Arboretum Bolestraszyce jest Oddział w Cisowej położony na Pogórzu Przemyskim. Jest to rozległa polan porolna w otoczeniu lasów bukowo-jodłowych. Prowadzone są tam badania nad wtórną sukcesją leśną oraz nad ochroną różnorodności biologicznej. Arboretum w Bolestraszycach nawiązuje do starych tradycji małopolskich ogrodów, w szczególności do: Sieniawy Izabeli Czartoryskiej, Zarzecza Magdaleny Morskiej – Dziaduszyckiej, Dubiecka Krasickich, Miżyńca Lubomirskich i Medyki Pawlikowskich. Zachęcam do odwiedzania Arboretum w Bolestraszycach jak i innych pięknych miejsc położonych na terenie Pogórza Przemyskiego.

FILM – POGÓRZE PRZEMYSKIE, ARBORETUM BOLESTRASZYCE

Roztocze, Cieszanów, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Roztocze, Cieszanów – biegnie pięknymi roztoczańskimi drogami. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami oraz filmu, które ilustrują szczegółowo naszą trasę. Początek trasy rowerowej – Roztocze, Cieszanów – znajduje się jak nazwa trasy wskazuje w Cieszanowie. Jest to malownicze miasteczko położone w dolinie rzeki „Brusienki”, która swój początek bierze na krańcach Roztocza Południowego. Prowadzone w tym rejonie badania archeologiczne wykazały ślady osadnictwa z epoki neolitu (ok. 2000 – 1700 r. p.n.r.). Właściwe dzieje Cieszanowa można jednak śledzić od XVI w. Pierwszą źródłową wzmianką o Cieszanowie jest zapis w Lubelskiej Księdze Podkomorskiej z 1496 r. W okolicach tego miasteczka znajduje się wiele obiektów zabytkowych, które warto odwiedzić, niektóre z nich to prawdziwe perły. Należy do nich niewątpliwie drewniana cerkiew w Gorajcu (XVI w.). Godne uwagi są też inne tutejsze cerkwie (w części zamienione na kościoły), zarówno te stare – drewniane, jak i nowsze – murowane, będące ozdobą wielu miejscowości. Po opuszczeniu Cieszanowa, trasa rowerowa – Roztocze, Cieszanów – prowadzi nas przez wieś Nowe Sioło w kierunku „Rezerwatu Przyrody Jedlina”. Obejmuje on fragmenty ponad 120-letnich drzewostanów jodłowych i mieszanych z udziałem jodły, dębu, sosny, świerku, brzozy i grabu, będących rzadkością na obszarze Płaskowyża Tarnogrodzkiego.  Dzięki stosunkowo małej ingerencji człowieka chronione drzewostany utrzymały „puszczański” charakter, z dużą liczbą drzew martwych, na których rozwijają się zbiorowiska mchów, porostów i grzybów. W rezerwacie zachowało się też wiele drzew, głównie jodeł i dębów o wymiarach pomnikowych (średnica licznych drzew na wysokości 1,30 m od ziemi przekracza 1 m, a ich wysokość dochodzi do 40 m). Jadąc dalej trasą rowerową – Roztocze, Cieszanów – docieramy do miejscowości Horyniec Zdrój. Najstarsza wzmianka o Horyńcu pojawia się w 1444 r. Za sprawą rodu Ponińskich Horyniec stał się uzdrowiskiem i znanym ośrodkiem kultury. Lecznicze właściwości tutejszych źródeł siarczanowych znane są od dawna. Miała tu bywać w celach zdrowotnych Marysieńka Sobieska, a nawet sam król Sobieski. W latach 30 XX w. w Horyńcu było 16 pensjonatów oferujących 500 miejsc. Niestety wszystkie urządzenia kąpielowe jak i pensjonaty zostały zniszczone w czasie II wojny światowej. Próby odtworzenia uzdrowiska prowadzono od 1957 r. Obecnie na jego terenie działa kilka ośrodków sanatoryjnych. Po opuszczeniu uzdrowiska kierujemy się trasą rowerową – Roztocze, Cieszanów – w kierunku wioski Nowiny Horynieckie. Jednak nie wjeżdżamy do tej miejscowości lecz wspinamy się asfaltową drogą na Górę Brusno, która znajduje się przed nami. Krajobraz Roztocza budują obszerne i rozłożyste wzniesienia o charakterze płaskowyżów, o silnie rozwiniętych równaniach wierzchowinowych, przeciętnej wysokości 300-360 m n.p.m., przy deniwelacjach dochodzących do 100 m. Do najwyższych wzniesień tego rejonu należą – Wielki Dział 390,4 m n.p.m., Krągły Goraj 388,7 m n.p.m i Długi Goraj 391,5 m n.p.m. Na szczycie wzniesienia, obok wieży przeciwpożarowej, dokonujemy zwrotu w lewo i zjeżdżamy w dół góry. Podczas zjazdu możemy podziwiać kamieniołom znajdujący się na zboczu góry oraz piękną panoramę, która rozpościera się przed nami. Trasa rowerowa – Roztocze, Cieszanów – prowadzi nas dalej przez wieś Nowe Brusno do Cieszanowa. Obok naszej trasy znajduje się pomnik upamiętniający mieszkańców wsi Rudka, którzy zginęli 19 IV 1944 r. po ataku UPA, oraz Cerkiew Greckokatolicka pw. Przenajświętszej Bogarodzicy. Trasa rowerowa – Roztocze, Cieszanów – biegnie pięknymi i malowniczymi drogami Roztocza. Trasa ma długość około 50 km, podczas jej pokonywania możemy podziwiać piękne widoki i fantastyczne lasy. Wszyscy, którzy lubią zdobywać wzniesienia też będą mogli się wykazać. Zachęcam do odwiedzania Roztocza i cieszenia się pięknymi krajobrazami.

MAPA – ROZTOCZE, CIESZANÓW, TRASA ROWEROWA

FILM – ROZTOCZE, CIESZANÓW, TRASA ROWEROWA