Puszcza Kampinoska, Żelazowa Wola

Park i Dom Urodzenia Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli położony jest niedaleko południowej granicy Puszczy Kampinoskiej, od lat stanowi najsłynniejsze miejsce kultu polskiego kompozytora. Poniżej wpisu znajduje się link do filmu, który ilustruje spacer przez ww. park. Historyczna oficyna jest obiektem pamiętającym czasy, gdy jej pokoje zamieszkiwała rodzina Chopinów. Wprost z pokoju, w którym Chopin przyszedł na świat można posłuchać na żywo jego muzyki. Budynek otoczony jest pięknym parkiem, który powstał w latach 30 ubiegłego wieku. Park i Dom Urodzenia Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli jest miejscem indywidualnego doświadczenia przestrzeni, w której przyszedł na świat i bywał Chopin. Istotnym elementem zwiedzania uczyniono opowieść prowadzącą widza za pomocą audio przewodnika przez park-pomnik i wnętrze zabytkowej oficyny – z jednej strony przywołuje ona atmosferę nieistniejącego już świata, z drugiej dostarcza najnowszych informacji o historii tego szczególnego miejsca. Od lat 30 ubiegłego wieku do wybuchu II wojny światowej trwały prace renowacyjno-budowlane oficyny według projektu architekta Juliusza Żakowskiego. Franciszek Krzywda-Polkowski pracował nad stworzeniem parku-pomnika. To jedno z najciekawszych przedsięwzięć z dziedziny ogrodnictwa jakie zrealizowano w dwudziestoleciu międzywojennym. Założenie parkowe w Żelazowej Woli ma charakter pamiątki historycznej. To dzieło wspaniałe, w którym krajobraz i twórcze dzieło człowieka splatają się w całość. Prace nad Muzeum w Żelazowej Woli przerwał wybuch II wojny światowej, w czasie której urządzono tam sanatorium i miejsce rehabilitacji rannych, a następnie szpital polowy. Po wojnie opiekę nad Żelazowa Wolą przejął Instytut Fryderyka Chopina. Do 1949 r. trwały prace nad renowacją budynku, odtworzeniem parku, a także zgromadzeniem kolekcji mebli i przedmiotów z epoki. W setną rocznicę śmierci Chopina odbyła się uroczysta inauguracja nowej ekspozycji. Od 1 sierpnia 2005 r. opiekę nad majątkiem w Żelazowej Woli sprawuje Narodowy Instytut Fryderyka Chopina. Podczas planowania wycieczek przez Puszczę Kampinoską warto jest uwzględniać Żelazową Wolę w planach. Jest to piękne miejsce, które warto jest zwiedzać każdą porą roku. Zachęcam do odwiedzania Park i Dom Urodzenia Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli.

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, ŻELAZOWA WOLA

Notka sporządzona w oparciu o folder przygotowany przez Park i Dom Urodzenia Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli, Oddział Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie.

Puszcza Kampinoska, Zielona Roztoka, Trasa rowerowa

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielona Roztoka – biegnie drogami i ścieżkami Kampinoskiego Parku Narodowego. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami oraz filmu szczegółowo ilustrujących naszą trasę. Na teren Puszczy Kampinoskiej wjeżdżamy w miejscowości Lipków. Henryk Sienkiewicz w książce „Ogniem i Mieczem”, na ternie tej miejscowości, umieścił pojedynek Pana Wołodyjowskiego z Bohunem. Leśna droga prowadzi nas dalej przez ładny mieszany las do Stanisławowa. Możemy tu podziwiać na wybiegu piękne konie jak również chwilę odpocząć w rowerowej przystani. Kolejne kilka kilometrów prowadzi asfaltowymi drogami w kierunku Zaborowa. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielona Roztoka – prowadzi zarówno drogami i ścieżkami leśnymi jak i asfaltowymi drogami. W Zaborowie możemy podziwiać Kościół pw. św. Anny wzniesiony w 1791 roku wg projektu Hilarego Szpilowskiego w miejscu wcześniejszych świątyń, jak również Pałac Goldstandów w Zaborowie, który został wzniesiony w latach 1901-1903 dla rodziny Goldstandów wg projektu Franciszka Lilpopa. Pałac w serialu „Kariera Nikodema Dyzmy” grał rolę Koborowa, siedziby rodu Ponimirskich, a w serialu „Lalka” pałac Prezesowej. Kolejne kilka kilometrów trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Zielona Roztoka -  pokonujmy zielonym szlakiem rowerowym, który opuszczamy na drodze zwanej „Ceglaną”. Następnie przez wieś „Kępiaste” jedziemy w kierunku Roztoki. Rezerwat Przyrody Roztoka został utworzony w 1949 r. i obejmuje powierzchnie 9,00 ha. Na jego terenie ochroną objęte jest stanowisko wiśni kwaśnej, gatunku pontyjskiego, występującego na stepach południowo wschodniej Europy, w Polsce są trzy stanowiska. Dominującym zespołem na terenie Rezerwatu jest dąbrowa świetlista; występują tu m.in. pięciornik biały, jaskier wieloowockowy, dzwonek brzoskwinio listny, lilia złoto głów. W sąsiedztwie znajdują się „Roztockie Dęby”, 8 okazałych drzew w wieku ponad 200 lat. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielona Roztoka – prowadzi dalej zielonym szlakiem turystycznym w kierunku Zaborowa Leśnego. Na naszej drodze pokonujemy dwa wzniesienia: Dębową Górę oraz Ławską Górę. Ta ostatnia to okazała wydma z krzyżem upamiętniającym bitwę pod Budą Zaborowską, stoczoną w dniu 14 IV 1863 r. podczas Powstania Styczniowego. Przejeżdżamy też obok Obszarów Ochrony Ścisłej „Kalisko” oraz „Debły”. OOŚ „Kalisko” utworzony został w 1977 r. na powierzchni 119, 45 ha. Położony nieopodal Zaborowa Leśnego, zajmuje fragment dużej niecki torfowiskowej. Przez środek przepływa Kanał Zaborowski. Jest to jeden z najcenniejszych obszarów bagiennych w Kampinoskim Parku Narodowym. Występuje tu wiele ptaków wodno-błotnych i jest to teren żerowania łosi,  jak również teren polowania ptaków drapieżnych i bociana czarnego. OOŚ „Debły” został utworzony w 1997 r. i obejmuje tereny o pow. 318,03 ha. Chroni grądy niskie, olsy i lęgi położone w bagiennej niecce oraz bory sosnowe i mieszane rosnące na stokach Nartowej Góry. Po opuszczeniu Zaborowa Leśnego trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielona Roztoka – biegnie niebieskim szlakiem turystycznym, który doprowadzi nas do Lipkowa. Cała trasa ma długość około 62 km i biegnie przez piękne tereny Kampinoskiego Parku Narodowego. Większość trasy jest łatwa do pokonania, problemy mogą się jedynie pojawić na odcinku około 2 km, przed dojazdem do Zaborowa Leśnego, gdyż trasa biegnie przez podmokły teren. Zachęcam do odwiedzania Puszczy Kampinoskiej i spacerów szlakami turystycznymi lub pokonywania tych szlaków rowerem.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, ZIELONA ROZTOKA

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, ZIELONA ROZTOKA

Puszcza Kampinoska, Leszno, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Leszno – prowadzi malowniczymi ścieżkami i drogami Kampinoskiego Parku Narodowego. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy i filmu, które ilustrują przedmiotową trasę rowerową. Pierwszy odcinek trasy biegnie drogą 580 łączącą Warszawę i miejscowość Leszno, położoną na południowym krańcu Puszczy Kampinoskiej. Odcinek ten jest łatwy i przyjemny do pokonania rowerem w sobotnie i niedzielne poranki, natomiast w inne dni proponuję dojechać do Leszna autobusem lub busem. Głównym elementem trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Leszno – jest żółty szlak turystyczny im. Powstańców Warszawy – biegnący pomiędzy miejscowościami Leszno i Truskaw. Szlak ten prowadzi przez miejscowości i miejsca związane z polskimi powstaniami narodowymi i oddziałami partyzanckimi. Możemy podziwiać piękny zmienny krajobraz, wysokie wydmy i las o różnorodnym charakterze. Szlak jest interesujący o każdej porze roku, najładniejszy jesienią i śnieżną zimą. Żółty szlak turystyczny rozpoczyna swój bieg w Lesznie obok Neogotyckiego kościoła z 1898 r. Szlak biegnie przez piękne sosnowe lasy, w których możemy też spotkać dęby. Dominuje w tych lasach sosna zwyczajna (pospolita), a runo ma typowy dla borów charakter mszysto-krzewinkowy. Sosna zwyczajna jest najpospolitszym drzewem w Polsce. W Kampinoskim Parku Narodowym zajmuje około 65% powierzchni leśnej. Tworzy rozległe drzewostany na siedliskach boru świeżego i boru mieszanego, które występują na wydmowych piaskach Puszczy Kampinoskiej. Obok trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Leszno – znajduje się Obszar Ochrony Ścisłej DEBŁY, który został utworzony w 1977 r. i ma powierzchnię 318,03 ha. Teren ten został pozostawiony siłom przyrody. Na jego terenie znajdują się bory mieszane, grąd niski i łęgi olszowe. Na Grabowym Grądzie znajduje się 28 Ławskich Dębów, okazałych dębów szypułkowych o obwodzie 200-470 cm. Można podziwiać bardzo bogate runo łęgowe, zawierające: niecierpek pospolity, ziarnopłon wiosenny, kruszczyk szerokolistny, kopytnik, szczyr trwały, śledziennicę skrętolistną. Jest to też ostoja łosi, dzików, saren, bobrów, borsuków, lisów i ptaków drapieżnych. Po przejechaniu ciekawego pod względem przyrodniczym odcinaka trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Leszno – docieramy do miejscowości Wiersze. Znajduje się tu cmentarz z mogiłami 54 żołnierzy AK Grupy „Kampinos”. Na cmentarzu umieszczono urnę z ziemią z pobojowisk położonych na terenie Puszczy Kampinoskiej oraz tablica ku czci kapelanów zgrupowania, m.in. ks. Stefana Wyszyńskiego ps. „Radwan III”, późniejszego Prymasa Tysiąclecia. Dalej kierujemy się w kierunku Zaborowa Leśnego. Jest to jeden z moich ulubionych odcinków w Puszczy Kampinoskiej. Ładny pofałdowany teren znakomicie pokonuje się na rowerze. Na naszej trasie rowerowej – Puszcza Kampinoska, Leszno – napotykamy kolejne miejsce pamięci narodowej – Mogiłę Powstańców 1863 r. Jest to mogiła 76 młodych powstańców poległych 14 IV 1863 r. Ukrywający się w Puszczy Kampinoskiej słabo uzbrojony 250-osobowy oddział dowodzony przez Walerego Remiszewskiego stoczył walkę i został rozbity przez liczący 500 żołnierzy oddział carski. Na mogile umieszczony został metalowy krzyż z symboliczną liczbą 76 gwoździ, postawiony po odzyskaniu niepodległości. Po przejechaniu przez Zaborów Leśny ruszamy pięknym odcinkiem naszej trasy do miejscowości Truskaw. Jest to ostatni leśny odcinek trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Leszno. Do Warszawy wracamy przez Lipków i Stare Babice. Trasa rowerowa ma długość około 62 km, ale można też pokonać sam odcinek leśny – żółty szlak turystyczny im. Powstańców Warszawy – który ma długość około 19,5 km. Trasa jest łatwa do pokonania i umożliwia odwiedzenie miejsc pamięci narodowej jaki i podziwianie pięknej puszczańskiej przyrody. Zachęcam do podziwiania pięknych terenów naszego kraju i wyruszania na piesze spacery lub pokonywanie leśnych ostępów na rowerze.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, LESZNO

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, LESZNO

Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – biegnie zielonym szlakiem rowerowym oraz zielonym szlakiem turystycznym przez wschodnią część Puszczy Kampinoskiej. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy oraz filmu, które szczegółowo ilustrują przebieg trasy. Warszawę opuszczamy ulicami: Górczewską, Dywizjonu 303, Kartezjusza, Radiową, Estrady. Na zielony szlak rowerowy wkraczamy w pobliżu Wólki Węglowej. Szlak ten prowadzi nas ładnymi puszczańskimi terenami, położonymi obok Łomianek, w okolice Wojewódzkiego Szpitala Dziecięcego. W miejscu tym początek ma zielony szlak turystyczny – „Południowy Szlak Leśny”. Pierwsza jego część wiedzie przez jedno z najpiękniejszych i przyrodniczo najcenniejszych miejsc w Kampinoskim Parku Narodowym – przez obszar ochrony ścisłej „Sieraków”. Obecnie obszar ten ma powierzchnię 1204,91 ha i chroni jeden z najlepiej zachowanych fragmentów Puszczy Kampinoskiej. Porastają go lasy o naturalnym charakterze – olsy i łęgi, a na mineralnych wyspach rosną wielogatunkowe lasy liściaste (grądy). Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – doprowadzi nas do kamienia upamiętniającego Andrzeja Zboińskiego, taternika i alpinistę, prezesa Mazowieckiego Klubu Górskiego Matragona, pomysłodawcę i organizatora maratonów pieszych w Puszczy Kampinoskiej w latach 1974-2005. Należy wskazać, że w okolicy tej rośnie brzoza ciemna (czarna), która jest jedną z ciekawostek florystycznych Puszczy Kampinoskiej. Jest to drzewo sięgające do 20 m wysokości. Występuje na południu Polski, w okolicach Warszawy i w Puszczy Białej, nielicznie także na wyżynie Morawskiej w Czechach i w południowo-zachodniej Ukrainie. Przy kamieniu Andrzeja Zboińskiego dokonujemy zwrotu w lewo i poruszamy się trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – w kierunku Starego Dębu. Otaczające nas bagienne lasy – olsy rosną w bezodpływowych zagłębieniach terenowych. Drzewem najlepiej przystosowanym do bagiennych warunków jest olcha. Żyje ona około 100 – 120 lat osiągając 25 – 30 metrów wysokości, jako jedyny gatunek liściasty wytwarza pień typu strzały (typowy dla drzew iglastych). Kolejnego zwrotu dokonujemy przy kamieniu upamiętniającym profesora Witolda Plapisa, który był współtwórcą Kampinoskiego Parku Narodowego. Nadal poruszamy się przez podmokłe tereny pokryte licznymi ciekami wodnymi, które wpadają do Wilczej Strugi, stanowiącej górny bieg Łasicy – największej rzeki Puszczy Kampinoskiej. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – prowadzi nas dalej obok Starego Dębu, Posady Sieraków i Leśniczówki Pociecha w kierunku Ćwikowej Góry. Przejeżdżamy obok „Pomnika Jeżyków”, upamiętniającego młodych ludzi walczących o wolność naszego kraju w czasie Drugiej Wojny Światowej. Kolejny odcinek naszej trasy biegnie przez pofałdowany teren, który może sprawić trochę problemów. Zmiana kierunku jazdy następuje w miejscu oznaczonym na mapach jako „Karczmisko”. Nazwa miejsca pochodzi od istniejącej w XIX w., na rozstaju dróg, karczmy Niepust. Legenda głosi, że jak karczma ta schwytała kogoś w swoje objęcia, to już go nie puściła, aż wychodził kompletnie pijany, wydawszy ostatnie pieniądze. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – wiedzie nas dalej „Krętą drogą” do „Mogiły Powstańców 1863 r.”.  Obok tej drogi znajduje się Obszar Ochrony Ścisłej Cyganka – teren ten został pozostawiony siłom przyrody w celu umożliwienia swobodnego rozwoju biocenoz oraz dla ochrony organizmów i zbiorowisk, których byt w innych warunkach nie jest możliwy. Herbowym zwierzęciem Kampinoskiego Parku Narodowego, a zarazem największym przedstawicielem fauny Puszczy Kampinoskiej jest łoś. Dorosłe samce, osiągają przy długości tułowia 250-270 cm, wysokość w kłębie 175-185 cm i masę ciała do 400 kg. Charakterystyczna sylwetka i znaczne rozmiary pozwalają na łatwe rozróżnienie łosia od innych zamieszkujących Puszczę Kampinoską przedstawicieli jeleniowatych – sarny i jelenia szlachetnego. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – prowadzi obok „Mogiły Powstańców Styczniowych” do „Zaborowa Leśnego”. W miejscu tym możemy podziwiać piękne wysokie Dęby. Dokonujemy tu też zwrotu i „Szeroką Warszawska Drogą” jedziemy w kierunku Lipkowa, a następnie kierujemy się do Warszawy. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – prowadzi przez piękne, malownicze i zielone obszary leśne. Zachęcam do odwiedzani tych rejonów Puszczy Kampinoskiej.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, ZIELONE ŚCIEŻKI

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, ZIELONE ŚCIEŻKI

Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny 2, Trasa rowerowa

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny 2 – prowadzi szlakami turystycznymi wschodniej części Puszczy Kampinoskiej. Głównym elementem trasy jest Czarny Szlak Turystyczny im. Kazimierza W. Wojcickiego, który biegnie pomiędzy parkingiem we wsi Truskaw, a parkingiem w Palmirach. Szlak ten ma długość około 11 km. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy oraz filmu, które szczegółowo ilustrują przedmiotową trasę. Opuszczamy Warszawę ulicami: Górczewską, Dywizjonu 303, Antoniego Kocjana i przez Stare Babice oraz Lipków jedziemy w kierunku Truskawi. Jest ona najstarszą wsią powstałą wewnątrz Puszczy Kampinoskiej, pierwsze wzmianki o niej pochodzą z 1419 r. Na zachodnim krańcu wsi, w miejscu dzisiejszego parkingu, stał folwark, w którym w 1863 r. zatrzymali się powstańcy z oddziału Walerego Remiszewskiego. W dniu 14 IV 1863 r. oddział stoczył bitwę z carskim wojskiem w lasach pod Buda Zaborowską. Obecnie z miejsca tego zaczynają się dwa szlaki turystyczne. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny 2 – jak nazwa wskazuje prowadzi czarnym szlakiem turystycznym. Prowadzi on przez uroczyska Paśniki, Bór Niepustowy i Cyganka, gdzie łącznie występuje największa w Puszczy Kampinoskiej liczba gatunków roślin chronionych i rzadkich. W Borze Niepustowym występują zespoły leśne: bór mieszany, dąbrowa świetlista, grąd niski i wysoki, łęg olszowy i ols, pośród których znajdują się stanowiska rzadkich roślin, jak: lilia złotogłów, dzwonecznik wonny, kokorycz pusta, listera jajowata, czartawa pospolita, fiołek przedziwny. Uroczysko Cyganka łącznie z Borem Niepustowym tworzy obszar ochrony ścisłej.  Szlak wiedzie przez ostoje łosi, saren, lisów, borsuków oraz wielu gatunków ptaków, m.in. żurawi, bocianów czarnych, ptaków drapieżnych i sów. Po opuszczeniu parkingu w Truskawi ruszamy Ścieżką Dydaktyczną „Do Karczmiska”. Ma ona długość około 2,8 km i prowadzi przez niezwykle zróżnicowany teren, zajęty m.in. przez malownicze śródleśne łąki, kępy kolumnowych jałowców, turzycowiska, cieki wodne i różnorodne zbiorowiska leśne. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny 2 – prowadzi dalej przez „Ćwikową Górę” w kierunku Cmentarza Palmiry. Jest to odcinek pofałdowany i morze sprawić małe problemy. Przy dojeździe do Cmentarza Palmiry dokonujemy zwrotu w lewo i poruszamy się leśnymi drogami w kierunku „Kamienia Orlika”. Upamiętnia on zwycięski pojedynek stoczony w 1939 r. przez polskie tankietki TKS 20 z czołgami niemieckimi. Czarny szlak prowadzi nas dalej do wsi Janówek gdzie dokonujemy ostrego zwrotu w prawo i ruszamy „Kościelną drogą”. W rejonie tym przekraczamy po raz pierwszy „Wilczą Strugę”, a następnie przejeżdżamy obok „Obszaru Ochrony Ścisłej Kaliszki”. Zajmuje on obszar o pow. 105,82 ha i funkcjonuje od 1977 r. Znajduje się tu malowniczy drzewostan sosnowy w wieku 150 lat, bory mieszane świeże i wilgotne z fragmentami olsów i turzycowisk. Jadąc dalej trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny 2 – przekraczamy Drogę Palmirską i pokonując ścieżki w pięknym sosnowym lesie docieramy do parkingu w Palmirach, gdzie kończy się Czarny Szlak Turystyczny im. Kazimierza W. Wojcickiego.  Ruszając w kierunku południowym wjeżdżamy na Żółty szlak turystyczny który doprowadzi nas do Mogilnego Mostku, którym przejeżdżamy nad Wilcza Strugą. Następnie „Sejmikową Drogą” przez „Białą Górę” jedziemy w kierunku Pociechy. Do Warszawy wracamy przez Sieraków, Laski. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny 2 – ma długość około 53 km i biegnie przez piękne malownicze tereny. Oczywiście można podzielić trasę na krótsze odcinki i odbyć ciekawe spacery przez bogate przyrodniczo tereny np.: Ścieżką Dydaktyczną „Do Karczmiska” lub tylko Czarnym Szlakiem Turystycznym im. Kazimierza W. Wojcickiego. Zachęcam do odwiedzania pięknej Puszczy Kampinoskiej.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, CZARNY SZLAK TURYSTYCZNY 2

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, CZARNY SZLAK TURYSTYCZNY 2

Puszcza Kampinoska, Szlak im. S. Żeromskiego, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Szlak im. S. Żeromskiego – prowadzi drogami i ścieżkami wschodniej części Puszczy Kampinoskiej. Szlak im. Stefana Żeromskiego oznaczany jest na mapach żółtym kolorem i prowadzi z okolic Wólki Węglowej do „Uroczyska na Miny”. Warszawę opuszczamy ulicami: Górczewską, Dywizjonu 303, Radiową i Estrady. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy oraz filmu, które ilustrują trasę rowerową – Puszcza Kampinoska, Szlak im. S. Żeromskiego. Pierwszym charakterystycznym punktem na naszej trasie jest „Polana Turystyczna” znajdująca się na terenie Uroczyska Opaleń. Warto jest odwiedzić tę okolicę i odbyć wycieczkę trasą „Wokół Opalenia”. Ścieżka ma długość ok. 4 km, przebiega oznakowaną trasą i po zatoczeniu pętli dochodzi do Polany Opaleń. Wiedzie przez zróżnicowane środowisko, gdzie obok borów sosnowych znajdują się także podmokłe lasy olchowe z sezonowymi zbiornikami wodnymi, młodniki posadzone na gruntach porolnych, otwarte wydmy oraz łąki. Na ścieżce jest 19 przystanków z tablicami zapoznającymi z funkcjonowaniem układów przyrodniczych oraz historią tego terenu. Jadąc dalej trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Szlak im. S. Żeromskiego – przejeżdżamy przez „Uroczysko Michałówka”, obok Łużowej Góry i dalej Młyńską Drogą do miejsca zwanego „Nadłuże”. Przejeżdżamy przez piękne i malownicze lasy znajdujące się na terenie chronionym „Natura 2000”. W odróżnieniu od tradycyjnych form ochrony, „Natura 2000” jest formą dynamiczną, nastawioną na rezultaty ochrony danych gatunków lub siedlisk. Jeżeli na obszarze chronionym gatunkom nic nie zagraża, to utrzymywany jest stan istniejący. W przypadku pojawienia się zagrożeń podejmowane są przeciwdziałania zmierzające do usunięcia niebezpieczeństw. Może to być zmiana dotychczasowego sposobu użytkowania terenu poprzez modyfikację prowadzonej gospodarki rolnej i leśnej lub działania aktywne, polegające np. na koszeniu cennych przyrodniczo łąk w celu ich ochrony przed roślinami drzewiastymi. Kolejnym etapem naszej trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Szlak im. S. Żeromskiego – jest odcinek prowadzący z miejsca oznaczonego „Nadłuże” do „Uroczyska Na Miny”. Jest to ostatnia część szlaku im. S. Żeromskiego, który w całości ma długość około – 7,5 km. Wkraczamy tu na „Obszar Ochrony Ścisłej Śieraków im. prof. Romana Kobendzy”. Teren ten został pozostawiony siłom przyrody w celu umożliwienia swobodnego rozwoju biocenozy oraz dla ochrony organizmów i zbiorowisk, których byt w innych warunkach nie jest możliwy. Uroczysko „Na Miny” jest położone na obrzeżu obszaru ochrony ścisłej „Sieraków”. Ma kształt piaszczystej ostrogi wciśniętej pomiędzy Sierakowskie Łąki i bagno Cichowąż. Porastają go lasy mieszane świeże i wilgotne z dominującą sosną w wieku 100-120 lat, pośród których znajduje się rozstaj dróg i grobla prowadząca przez Cichowąż. W 1944 r. to jedyne przejście przez bagna wojska niemieckie zaminowały i stąd nazwa uroczyska. Widoczny na rozdrożu kamień ustawiono w 1970 r. Poświęcony jest pamięci Witolda Plapisa, prof. Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, zasłużonego członka Rady Naukowej Kampinoskiego Parku Narodowego. Witold Plapis był znanym architektem, którego okres aktywności przypadł na lata powojenne. Jako naczelny dyrektor Biura Odbudowy Stolicy w 1945 r. zorganizował i przeprowadził inwentaryzacje zniszczeń Warszawy. Następnie dał dowód swojej wiedzy i talentu jako inicjator utworzenia tzw. zielonego pierścienia wokół Warszawy, był on również autorem wielu prac z dziedziny architektury krajobrazu. Wraz z profesorami Jadwigą i Romanem Kobendzami uważany jest za współtwórcę Kampinoskiego Parku Narodowego, po utworzeniu w 1959 r. – Parku, także wieloletni członek jego Rady Naukowej. Dalej, trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Szlak im. S. Żeromskiego – przebiega ścieżką dydaktyczną „Do Starego Dębu”. Trasa biegnie zachodnim skrajem obszaru ochrony ścisłej „Sieraków”. Mijamy m.in. bory sosnowe, bagienne obniżenia porośnięte olsami i łęgami, ukwiecone na wiosnę grądy, wydmę „Kąt Góry” z wiekowym borem mieszanym. Na trasie istnieje możliwość zaobserwowania wielu leśnych ptaków – dzięciołów, myszołowa, jastrzębia, a w okresie wiosenno letnim można usłyszeć żurawia. Do Warszawy wracamy przez Sieraków, Laski, Klaudyn. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Szlak im. S. Żeromskiego – ma długość około 40 km i biegnie przez piękne malownicze tereny puszczy. Zachęcam do odbywania rowerowych jak i pieszych wycieczek przez te tereny.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, SZLAK im. S. ŻEROMSKIEGO

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, SZLAK im. S. ŻEROMSKIEGO

Puszcza Kampinoska, Żółty Szlak Rowerowy, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Żółty Szlak Rowerowy – to doskonały szlak na weekendową przejażdżkę. Głównym elementem trasy jest Żółty Szlak Rowerowy biegnący pomiędzy miejscowościami Mariew i Palmiry. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy oraz filmu, które ilustrują przebieg trasy rowerowej. Warszawę opuszczamy ulicami:  Górczewską, Dywizjonu 303, Kocjana i jadąc przez Babice Stare oraz Lipków docieramy do Puszczy Kampinoskiej. Na skrzyżowaniu w Lipkowie dokonujemy zwrotu w lewo i po przejechaniu około 100 m wjeżdżamy do lasu. Leśna droga doprowadzi nas do Stanisławowa. Po jego opuszczaniu docieramy do miejscowości Mariew gdzie zaczyna swój bieg żółty szlak rowerowy stanowiący główną część naszej trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Żółty Szlak Rowerowy. Pierwszy odcinek szlaku prowadzi żużlową drogą, przez las znajdujący się w granicach Kampinoskiego Parku Narodowego, w kierunku miejscowości Truskaw. Kampinoski Park Narodowy został utworzony 16 stycznia 1959 r. dzięki wysiłkowi profesorów Jadwigi i Romana Kobendzów. Obejmuje fragment pradoliny Wisły w zachodniej części Kotliny Warszawskiej, o powierzchni 38 544 ha, z czego 68 ha przypada na Ośrodek Hodowli Żubrów w Smardzewicach w województwie łódzkim. Ze względu na wartości przyrodnicze oraz znaczenie społeczne w 2000 r. decyzją Międzynarodowej Rady Koordynacyjnej programu UNESCO MaB (Człowiek i Biosfera) park wraz z strefą ochronną został uznany za Rezerwat Biosfery pod nazwą „Puszcza Kampinoska”. Truskaw opuszczamy wjeżdżając w drogę szutrową znajdującą się obok pętli autobusowej. Na naszej trasie napotykamy pomnik „Jerzyków” w Pociesze. Znajduje się na nim napis: „Poległym „Jerzykom” w walkach o wyzwolenie Ojczyzny w latach 1939 – 1945 w różnych rejonach kraju oraz pod Pociechą w dn. 28.08 – 02.09.1944 r.”. Jadąc dalej trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Żółty Szlak Rowerowy – docieramy do kolejnego miejsca pamięci „Cmentarza w Palmirach”. Możemy tu chwilę odpocząć i przeczytać kilka ciekawych informacji o historii tego miejsca, które znajdują się na ustawionych tablicach informacyjnych. Dalsza część żółtego szlaku rowerowego biegnie asfaltową drogą, nazywaną „Drogą Palmirską”. Otacza ją piękny las w którym czasami możemy dostrzec ptaki lub zwierzęta. Kampinoski Park Narodowy jest jedną z najważniejszych ostoi fauny na niżu polskim. Szacuje się, że może tutaj występować połowa rodzimej fauny, czyli ok. 16.5 tys. gat. zwierząt. Najliczniejszą grupę stanowią bezkręgowce, ponadto możemy spotkać tu 13 nizinnych gatunków płazów, 6 gatunków gadów, 150 gatunków lęgowych ptaków, m.in. orła bielika, bociana czarnego, żurawia, derkacza. Największym z 52 gatunków ssaków jest łoś – będący symbolem Parku. Liczne są dziki, sarny oraz bobry. Zadomowiły się także reintrodukowane w latach 90 ubiegłego wieku rysie. Żółty szlak rowerowy kończy się na parkingu w Palmirach, ma on długość około 12,5 km. Kolejny etap trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Żółty Szlak Rowerowy – prowadzi żółtym szlakiem turystycznym im. Antoniego Trębickiego. Szlak ten ma długość 2,6 km i biegnie pomiędzy parkingiem w Palmirach, a „Mogilnym Mostkiem”. Płynąca tutaj Wilcza Struga stanowi górny bieg Łasicy – największej rzeki Puszczy Kampinoskiej. Kilka kilometrów na zachód opuszcza las i już jako wyprostowany kanał płynie do Bzury. Leśne strumienie są bardzo ważnym miejscem rozrodu dla płazów. Żaby stanowią podstawę pożywienie zaskrońca – najpospolitszego kampinoskiego węża, który doskonale pływa i nurkuje. Nad drobnymi ciekami wodnymi bytuje też rzęsorek rzeczek – jedyny jadowity europejski ssak. Po przekroczeniu Wilczej Strugi trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Żółty Szlak Rowerowy -  biegnie przez Wywrotnią Górę i Białą Górę, duży kompleks zrośniętych ze sobą wydmy parabolicznych. Porasta je jeden z najpiękniejszych w puszczy borów sosnowych. Są to w większości bory świeże, należące do podstawowych zbiorowisk leśnych Puszczy Kampinoskiej. Drzewostan tworzy sosna zwyczajna z domieszką brzozy brodawkowatej i dębu bezszypułkowego. Leśne drogi doprowadzą nas do parkingu przy pomniku „Jerzyków”. Do Warszawy wracamy przez Sieraków, Laski i ul. Radiową. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Żółty Szlak Rowerowy – ma długość około 55 km i biegnie przez ładne puszczańskie tereny. Zachęcam do odwiedzenia puszczańskich lasów pieszo lub na rowerze.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, ŻÓŁTY SZLAK ROWEROWY

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, ŻÓŁTY SZLAK ROWEROWY

Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny, Trasa rowerowa

Głównym elementem naszej trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny – jak nazwa wskazuje jest „Czarny Szlak Turystyczny”, który biegnie przez część Puszczy Kampinoskiej położonej pomiędzy Wólką Węglową, a Laskami. Szlak ten nazwany jest „Podwarszawskim Szlakiem Pamięci”. Poniżej wpisu zostały umieszczone linki do mapy oraz filmu, które ilustrują przedmiotowa trasę rowerową. Warszawę opuszczamy ulicami: Górczewską, Powstańców Śląskich, Dywizjonu 303, Lazurową, Kartezjusza, Radiową, Estrady. Czarny szlak turystyczny zaczyna się na ul. Widokowej, którą dojeżdżamy do granic Kampinoskiego Parku Narodowego. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny – biegnie drogami i ścieżkami leśnymi z których możemy podziwiać piękno Puszczy Kampinoskiej, między innymi piękne brzozy czarne rosnące obok „Alei Ułanów Jazłowieckich”. W pobliżu szlaku znajdują się ruiny „Atomowej Kwatery Dowodzenia”, która miała służyć jako stanowisko dowodzenia w przypadku wojny atomowej. Budowę rozpoczęto w latach 60 i prowadzono do lat 80. Obiekt składa się z 3 elementów: trzykondygnacyjnego schron dowodzenia, schronu pomocniczego i budynku koszar. Pomiędzy poszczególnymi elementami można było się poruszać podziemnymi korytarzami. Główny schron dowodzenia miał być odporny na ładunki nuklearne. W okolicy tej znajduje się również miejsca straceń, wygrodzone i oznaczone krzyżami. W pierwszej mogile pochowanych zostało 39 osób rozstrzelali przez okupanta w tym miejscu (dnia 15 października 1942 r.), w odwecie za akcję „Wawer”, to jest wysadzenie 8 października 1942 r. przez grupy dywersyjne AK torów kolejowych wokół Warszawa. Kilkanaście metrów dalej znajduje się kolejna zbiorowa mogiła. Jest to miejsce egzekucji, która miała miejsce 22 czerwca 1942 r. Jadąc dalej trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny – docieramy do skrzyżowania z żółtym szlakiem turystycznym. W miejscu tym znajduje się „Kamień Ułanów Jazłowieckich”.  Napis na kamieniu brzmi: „Z tego miejsca 19 września 1939 roku, szwadron 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, ruszył do szarży pod Wólką Węglową, otwierając drogą do oblężonej Warszawy, oddziałom armii Poznań i Pomorze”. Kontynuując dalej jazdę trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny – ruszamy w kierunku wsi Sieraków. Poruszamy się piękną leśna drogą, wzdłuż której rosną dęby oraz sosny o niezwykłych kształtach. Przy wjeździe do Sierakowa znajduje się pomnik upamiętniający pomordowanych w 1944 r. żołnierzy AK. Po do jechaniu do asfaltowej drogi biegnącej do Izabelina dokonujemy zwrotu w lewo. Jedziemy tą drogą około 100 m i dokonujemy kolejnego zwrotu w lewo, w leśną drogę którą biegnie czarny szlak turystyczny. Po przejechaniu około 2 km dotrzemy do siedziby „Dyrekcji KPN”. Nasza trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny – zagłębia się w lesie za siedzibą Dyrekcji KPN. Po zaledwie 100 m napotykamy kolejne miejsce pamięci narodowej, tym razem jest to mogiła powstańca styczniowego – 1863 r. Do Lasek docieramy po przejechaniu leśną drogą około 2 km. Czarny Szlak Turystyczny ma długość około 11,7 km. Uważam, że nadaje się on dla turysty, który porusza się pieszo, rowerem jak i w zimie na nartach. Ze względu na bliskość Warszawy oraz dogodne dojazdy, trasą tą można odbywać wycieczki o każdej porze roku. Podkreślić jednak należy, że najbardziej właściwa porą na wycieczkę tą trasą będzie wrzesień, miesiąc większości wydarzeń, które miały tu miejsce. Do Warszawy wracamy przez Klaudyn Pierwszy, Klaudyn Drugi, ul. Generała Władysława Sikorskiego, ul. A. Kocjana, Lazurową. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny – biegnie pięknymi leśnymi drogami oraz umożliwia odwiedzenie kilku miejsc pamięci narodowej. Zachęcam do odwiedzania tej części Puszczy Kampinoskiej.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, CZARNY SZLAK TURYSTYCZNY

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, CZARNY SZLAK TURYSTYCZNY

Puszcza Kampinoska, Dąbrowa Stara, trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Dąbrowa Stara –  biegnie szlakami turystycznymi położonymi w północnej części Puszczy Kampinoskiej. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy oraz filmu, które ilustrują przedmiotową wycieczkę. Trasę rozpoczynamy obok położonego w Starej Dąbrowie Schroniska ZHP. Pierwszy etap wycieczki biegnie niebieskim szlakiem turystycznym. Prowadzi on przez obszar niezwykle zróżnicowanej rzeźby terenu. Wspina się na pięknie ukształtowany wał wydmowy o jednym z większych przewyższeń – ponad 20 m wysokości względnej. Podczas wędrówki zobaczymy też zróżnicowane zbiorowiska leśne: bory sosnowe z fragmentem starodrzewia w „Obszarze Ochrony Ścisłej Wilków”, brzeziny, lasy olchowe i zarośla wierzbowe, które stanowią początkowe stadium sukcesji lasu. Po opuszczeniu „Obszaru Ochrony Ścisłej Wilków” docieramy w okolice wsi Górki. W miejscu tym na skraju Puszczy Kampinoskiej w dniu 17.09.1939 r., 7 Pułk Strzelców Konnych i 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, wspierane przez baterie 6 i 7 Dywizjonu Artylerii Konnych, podążające do walczącej Warszawy, stoczyły zwycięską bitwę z siłami niemieckimi. Dalej jadąc niebieskim szlakiem docieramy do miejsca oznaczonego jako „Posada Cisowe”. Dokonujemy tu zwrotu w prawo i dalej trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Dąbrowa Stara  – prowadzi żółtym szlakiem turystycznym. Przebiega on malowniczym lasem obok Poleskiej Góry. Jazda rowerem przez ten rejon Kampinoskiego Parku Narodowego pozwala podziwiać jego piękno i różnorodność drzewostanu. Żółtym szlakiem turystycznym docieramy do miejsca oznaczonego jako „Denny Las” i skręcamy w prawo, w zielony szlak turystyczny. Na odcinku tym przejeżdżamy obok mogiły czterech żołnierzy AK, których oddział, w dniu 21 września 1944 r., stoczył walkę, w tym miejscu, z oddziałem niemiecki. Kilkadziesiąt metrów dalej napotykamy piękne „Poleskie Dęby”. Po przejechaniu około 2 km, docieramy do Leśniczówki Wilków. W miejscu tym możemy chwilę odpocząć na przygotowanych do tego celu ławkach. Jadąc dalej trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Dąbrowa Stara – przejeżdżamy obok „Obszaru Ochrony Ścisłej Czarna Woda”. Został on utworzony w 1977 r. dla ochrony łęgów olszowych i grądów położonych w zagłębieniu terenowym o specyficznej budowie geomorfologicznej, na granicy tarasu zalewowego i wydmowego Puszczy Kampinoskiej. W drzewostanie łęgów dominuje olcha czarna, towarzyszy jej jesion wyniosły, brzoza omszona oraz wiąz szypułkowy. Drzewostan grądów tworzą dęby szypułkowe i bezszypułkowe, graby i sosny z domieszką brzóz, a w miejscach wilgotnych także wiązów i jesionów. Cechą charakterystyczną tego zespołu leśnego jest zjawisko masowego kwitnienia roślinności runa, zwane aspektem wiosennym. W miejscu oznaczonym jako „Teofile Las” wjeżdżamy na szlak rowerowy, który prowadzi przez „Obszar Ochrony Ścisłej Rybitew”. Po jego przejechaniu napotykamy trzy mogiły żołnierzy z września 1939 r. Poruszając się dalej trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Dąbrowa Stara – docieramy pięknym sosnowym lasem do miejsca oznaczonego jako „Jakubowszczyzna”, gdzie dokonujemy zwrotu w prawo na niebieski szlak turystyczny prowadzący do Starej Dąbrowy. Końcowy odcinek jest lekko pofałdowany ale nie zmusza nas do skrajnego wysiłku. Ostatnim charakterystycznym punktem na naszej trasie jest kamień upamiętniający 80 rocznicę pierwszej zbiorowej wycieczki Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego, który znajduje się obok Schroniska ZHP. W miejscu tym zostały posadzone, w 100 – lecie ww. wycieczki, również trzy dęby, nazwane odpowiednio: Warszawa, Poznań, Kraków. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Dąbrowa Stara – liczy około 25 km i biegnie pięknymi szlakami turystycznymi Puszczy Kampinoskiej. Zachęcam wszystkich do odwiedzenia wskazanych powyżej szlaków, zarówno na rowerze jak i pieszo.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, DĄBROWA STARA

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, DĄBROWA STARA

Puszcza Kampinoska, Roztoka, trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Roztoka – przebiega dookoła trenów puszczańskich leżących nad „Kanałem Zaborowskim”. Wycieczkę rozpoczynamy na ul. Jana Olbrachta, dalej ruszamy ścieżką rowerową leżącą przy ul. Górczewskiej w kierunku Zaborowa. Poniżej wpisu umieszczone zostały linki do mapy oraz filmu, które ilustrują naszą wycieczkę. Na odcinku tym przejeżdżamy między innymi przez Borzęcin Duży, o którym pierwsze wzmianki pochodzą z roku 1254. Obecnie we wsi znajduje się kościół pw. św. Wincentego Ferreriusza, wybudowany w roku 1855 jak również niedaleko położony jest cmentarz z klasycystyczną kaplicą grobową Róży Zakrzewskiej-Rykowskiej z roku 1838 oraz mogiłą rozstrzelanych w czasie II wojny światowej. Kolejną miejscowością na naszej trasie rowerowej – Puszcza Kampinoska, Roztoka – jest Zaborów. Pierwsze wzmianki o tej miejscowości pochodzą z roku 1239. Wieś była gniazdem rodowym Zaborowskich herbu Rogala. Po III rozbiorze Rzeczypospolitej w 1795 r., Zaborów znalazł się w zaborze pruskim, w latach 1807-1814 w Księstwie Warszawskim, a od 1815 r. w zależnym od Rosji Królestwie Polskim. Na terenie Zaborowa położonych jest kilka obiektów wpisanych do rejestru zabytków m. in.: kościół pw. św. Anny z 1791 r., cmentarz rzymskokatolicki założony ok. 1830 r. o pow. 1,35 ha, zespół pałacowy Goldstandów z 2 połowy XIX w., zespół folwarczny z przełomu XIX/XX w. Po opuszczeniu Zaborowa poruszamy się nadal asfaltową drogą przez około 1,5 km, a następnie dokonujemy zwrotu w prawo i jedziemy zielonym szlakiem rowerowym. Po wjechaniu na teren Puszczy Kampinoskiej opuszczamy zielony szlak rowerowy i jedziemy „Drogą ceglaną” w kierunku wsi Łubiec, założonej około 1579 r.  Na skrzyżowaniu z drogą 579 dokonujemy zwrotu w prawo i jedziemy do Roztoki. W miejscu tym osiągamy półmetek naszej trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Roztoka –  więc możemy chwilę odpocząć nad „Kanałem Zaborowskim”. Dolinka Roztoki to miejsce, w którym kiedyś przepływał niewielki strumień. W XVIII wieku z wód płynących przez Roztokę korzystały dwa młyny. Płynący tędy w przeszłości niewielki ciek nie odprowadzał wód do większej rzeki, lecz kończył się wśród bagien na północy. Już wówczas na południu roztockiej strugi znajdował się sztuczny ciek odwadniający łąki wsi Kępiaste, Łubiec i Zaborów. W celu zwiększenia wydajności łąk i usprawnienia odpływu wody z podmokłych terenów, rozbudowano system kanałów. W drugiej połowie XIX wieku przez dolinkę roztocką przepływał już Kanał Zaborowski, któremu obecny kształt nadały prace prowadzone w XX wieku. Dzisiaj odprowadza on wody do największego cieku wodnego w Puszczy Kampinoskiej, jakim jest Kanał Łasicy. Po opuszczeniu Roztoki nadal poruszamy się drogą 579, którą opuszczamy we wsi Kiścinne, dokonując zwrotu w prawo. Nową asfaltową drogą jedziemy do wsi Wiersze. Na wschodnim krańcu wsi pod lasem znajduje się pomnik „Niepodległej Rzeczpospolitej Kampinoskiej” oraz cmentarz partyzancki AK z mogiłami 54 żołnierzy Grupy „Kampinos”. Na cmentarzu znajduje się urna zawierająca ziemię z pobojowisk w Puszczy Kampinoskiej oraz tablica ku czci kapelanów zgrupowania, m.in. ks. Stefana Wyszyńskiego ps. „Radwan II”, późniejszego prymasa Tysiąclecia. Dalej jedziemy asfaltową drogą przez wieś Janówek do małej polany, na której napotkamy czarny szlak turystyczny. Dokonujemy zwrotu w prawo i jedziemy czarnym szlakiem w kierunku Palmir. Na szlaku tym napotykamy kamień upamiętniający starcie polskiej Tankietki TKS-20 dowodzonej przez Edmunda Orlika z czołgiem niemieckim PzKpfw-35(t). Leśne ścieżki i drogi w tym miejscu nie są najprzyjemniejsze do pokonywania gdyż znajdują się na nich odcinki piaszczyste jak i podmokłe utrudniające jazdę na rowerze. W związku z tym, po ich przebyciu, warto jest chwilę zatrzymać się w Palmirach i odpocząć. Dalej jedziemy leśnymi drogami i ścieżkami przez miejscowość Pociecha i Sieraków. Do Warszawy wjeżdżamy ul. Radiową. Ostatnim zielonym obszarem przez który przejeżdżamy jest Rez. Kalinowa Łąka. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Roztoka – biegnie przez większości dystansu asfaltowymi drogami. Na naszej trasie spotykamy kilka miejsc pamięci narodowej i możemy podziwiać piękno puszczańskiej przyrody.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, ROZTOKA

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, ROZTOKA

Notka została przygotowana przy wykorzystaniu informacji zawartych na stronach serwisów: „Serwis o Puszczy Kampinoskiej”, „Wikipedia, wolna encyklopedia”.