Puszcza Kampinoska, Mogilny Mostek, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Mogilny Mostek – prowadzi leśnymi drogami i ścieżkami położonymi na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami oraz filmu, które ilustrują wycieczkę. Warszawę opuszczamy ul. Górczewską i jedziemy przez Stare Babice i Lipków do Puszczy Kampinoskiej. Na skrzyżowaniu w Lipkowie dokonujemy zwrotu w lewo i wjeżdżamy na niebieski szlak turystyczny, którym jedziemy w kierunku Zaborowa Leśnego. Po napotkaniu żółtego szlaku turystycznego dokonujemy zwrotu w prawo i tym szlakiem podążamy do wsi Truskaw. Na tym odcinku trasa jest przyjazna dla rowerzystów, ścieżki i drogi są łatwe do pokonania, a otaczający nas las prezentuje nam wspaniałe cienie i kolory. We wsi Truskaw trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Mogilny Mostek – wkracza na czarny szlak turystyczny, a zarazem na ścieżkę dydaktyczną „Do Karczmiska”. Odcinek ten wiedzie przez bogaty siedliskowo teren: śródleśne łąki, jałowczyska, turzycowiska, bory sosnowe świeże i mieszane, grady, podmokłe łęgi z fragmentami olsów. Możemy podziwiać charakterystyczne dla krajobrazu Puszczy Kampinoskiej naprzemienne występowanie piaszczystych wyniesień i bagnistych obniżeń u ich podnóża. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Mogilny Mostek – po napotkaniu czerwonego szlaku turystycznego dokonuje zwrotu w prawo i przez „Ćwikowa Górę” prowadzi do Cmentarza w Palmirach. W miejscu tym możemy chwilę odpocząć i zapoznać się z informacjami umieszczonymi na rozstawionych tablicach. Kolejny etap trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Mogilny Mostek - prowadzi przez „Białą Górę” do Mogilnego Mostku. Na południe od Łomny i Palmir, pośród borów znajduje się wąska dolina Wilczej Strugi z olszowymi łęgami. Na tej strudze w otoczeniu łęgów znajduje się właśnie Mogilny Mostek. Znajdujące się tu olchy rosną na charakterystycznych kępach, wznoszących się nad powierzchnią wody. Na kępach tych rosną także czeremchy, jarzębiny, kaliny, kruszyny, paprocie. Pośród nich kwitną wczesną wiosną żółte kwiaty kaczeńców, a w czerwcu kosaćce żółte. W pogodne dni jest to ładne malownicze miejsce, które warto odwiedzić, natomiast w pochmurne dni jest ono mroczne i odnosi się wrażenie, że znajdujemy się w mrocznej baśniowej krainie. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Mogilny Mostek prowadzi dalej czerwonym szlakiem turystycznym do „Kamienia A. Zboińskiego”, gdzie wkraczamy na zielony szlak turystyczny. Kolejna zmiana kierunku następuje przy „Kamieniu W. Plapisa”, gdzie skręcamy w lewo na żółty szlak turystyczny, którym jedziemy do granic Kampinoskiego Parku Narodowego. Na odcinku tym przejeżdżamy obok „Kamienia Ułanów Jazłowieckich”. Do Warszawy wracamy ul. Radiową. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Mogilny Mostek – prowadzi pięknymi leśnymi ścieżkami Kampinoskiego Parku Narodowego, możemy podziwiać piękną puszczańską przyrodę oraz miejsca związane z historią kraju. Zachęcam do wycieczek szlakami turystycznymi Puszczy Kampinoskiej.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, MOGILNY MOSTEK

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, MOGILNY MOSTEK

Puszcza Kampinoska, Niebieski szlak turystyczny, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowaPuszcza Kampinoska, Niebieski szlak turystyczny – biegnie leśnymi ścieżkami i drogami wschodniej części Puszczy Kampinoskiej. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami oraz filmu, które ilustrują wycieczkę. Warszawę opuszczamy ul. Górczewską i przez Babice jedziemy w kierunku Lipkowa. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Niebieski szlak turystyczny – wkracza na teren Kampinoskiego Parku Narodowego właśnie w Lipkowie. Na skraju tej miejscowości zachował się malowniczy park z aleją lipową, a w nim klasycystyczny kościół św. Rocha z końca XVIII w., a także dwór należący niegdyś do teściów Henryka Sienkiewicza, pełniący obecnie funkcję plebanii. Obok zabytkowego kościółka wjeżdżamy na niebieski szlak turystyczny, który prowadzi przez Izabelin do Lasek. W Izabelinie poruszamy się ulicami pomiędzy ładnie wkomponowanymi w las domami. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Niebieski szlak turystyczny – prowadzi dalej obok cmentarza wojennego. We wrześniu 1939 r. oddziały Armii Poznań i Pomorze próbowały przebijać się przez Puszczę Kampinoską do Warszawy. Po zakończeniu walki założono cmentarz wojenny, na którym pochowano poległych w okolicy żołnierzy Wojska Polskiego. Obecny kształt cmentarz zawdzięcza jednemu z najwybitniejszych polskich architektów, Maciejowi Nowickiemu. Jadąc dalej trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Niebieski szlak turystyczny – docieramy do „Góry Ojca”. Jej nazwa związana jest z upamiętnieniem postaci ks. Władysława Korniłowicza, duchowego ojca Zakładu dla Niewidomych w Laskach. Obecnie toczy się jego proces beatyfikacyjny. Góra ta jest jedną z najważniejszych wydm w Puszczy Kampinoskiej, jej wysokość wynosi 100,62 m n.p.m. W 1990 r. na wydmie wzniesiono jedną z siedmiu wież przeciwpożarowych, które tworzą sieć obserwacyjną na terenie Puszczy Kampinoskiej. Umieszczona na wysokości 25 m kabina umożliwia prowadzenie obserwacji w promieniu 10-15 km. Po opuszczeniu „Góry Ojca” jedziemy przez „Uroczysko Łuże” do Dąbrowy Leśnej.  W miejscu tym trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Niebieski szlak turystyczny – opuszcza teren Kampinoskiego Parku Narodowego. Do Warszawy wracamy ul. Estrady, odwiedzając Lasek Bemowski. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Niebieski szlak turystyczny – pozwala nam odwiedzić ładne leśne zakątki położone we wschodniej części  Puszczy Kampinoskiej. Zachęcam do spacerów oraz rowerowych wycieczek szlakami położonymi na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, NIEBIESKI SZLAK TURYSTYCZNY

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, NIEBIESKI SZLAK TURYSTYCZNY

Lubelszczyzna, Piotrawin, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Lubelszczyzna, Piotrawin – jest trasą biegnącą drogami i szlakami turystycznymi w okolicach Opola Lubelskiego. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami oraz filmu, które ilustrują przebieg wycieczki. Obok parku miejskiego w Opolu Lubelskim wkraczamy na czarny szlak turystyczny, który prowadzi nas do wsi Kamień. Poruszamy się ładnymi leśnymi drogami jak również przejeżdżamy przez malownicze wioski. Lasy przez które przejeżdżamy oferują malownicze klimaty jak również posiadają bogate runo leśne gdzie jest mnóstwo jagód i grzybów. Trasa rowerowa – Lubelszczyzna, Piotrawin – opuszcza czarny szlak turystyczny w Kamieniu. Pierwsze zapiski o tej wsi spotykamy u Jana Długosza w XV w. Reprezentacyjny „Dwór w Kamieniu” wzniesiony został w 1823 r. i przebudowany w 1914 r., obecnie jednak znajduje się w ruinie. Wokół dworu zachował się park angielski, który niestety również jest w opłakanym stanie. Jadąc dalej naszą trasą rowerową – Lubelszczyzna, Piotrawin –  kierujemy się do Piotrawina. Jest to malowniczo położona wieś na prawym, wysokim brzegu Wisły. Charakterystycznym obiektem w tej wsi jest kościółek wpisany do rejestru zabytków. Według tradycji w miejscu tym kościół istniał już przed 1076 r. ale kościół w stylu gotyckim istniejący do dzisiaj wzniesiony został w 1410 r. W kościele tym znajdują się liczne zabytki, między innymi: późnorenesansowy ołtarz główny z pierwszej połowy XVII w. oraz obraz sądu Bolesława Śmiałego nad Biskupem Stanisławem z widokiem zamku w Solcu. Dalsza część trasy rowerowej – Lubelszczyzna, Piotrawin – prowadzi przez północną część Wrzelowieckiego Parku Krajobrazowego. Za Piotrawinem napotykamy kamieniołomy z których rozciąga się wspaniały widok na dolinę Wisły. Wrzelowiecki Park Krajobrazowy obejmuje zachodni skraj Wyżyny Lubelskiej z fragmentem przełomowego odcinka doliny Wisły. Wyżyna opada ku rzece wysoką na kilkadziesiąt metrów krawędzią. Krajobraz Parku urozmaicają liczne rozgałęzione wąwozy lessowe, z których największe mają po kilka kilometrów długości i ponad 20 m głębokości. Największe systemy wąwozów znajdują się w uroczysku Wandalin. Trasa rowerowa – Lubelszczyzna, Piotrawin – ma długość około 41 km i biegnie ładnymi malowniczymi drogami. Zachęcam do odwiedzania okolic Wrzelowieckiego Parku Krajobrazowego i odbywania rowerowych oraz pieszych wycieczek.

MAPA – LUBELSZCZYZNA, PIOTRAWIN, TRASA ROWEROWA

FILM – LUBELSZCZYZNA, PIOTRAWIN, TRASA ROWEROWA

Nieborów, Park w Arkadii.

Nieborów, Park w Arkadii – to fantastyczne miejsce na letni rodzinny spacer. Poniżej wpisu znajduje się link do filmu, który ilustruje spacer przez ten piękny zakątek. Arkadia to wieś położona w województwie łódzkim w gminie Nieborów, nad rzeką Skierniewką. W Arkadii mieści się ogród romantyczny w stylu angielskim założony przez Helenę z Przeździeckich, żonę Michała Hieronima Radziwiłła właściciela Nieborowa. Pierwsze założenia ogrodowe w stylu angielskim zaczęły powstawać w Polsce na początku lat 70 XVIII wieku w okolicach Warszawy. Do najważniejszych z nich należy zaliczyć ogrody Kazimierza Poniatowskiego „Na Górze”, Izabeli Lubomirskiej w Mokotowie czy też Izabeli Czartoryskiej w Powązkach. Park w Arkadii został założony przez księżnę przy udziale Szymona Zuga, Jana Piotra Norblina, Aleksandra Orłowskiego i Henryka Ittara. Do tworzenia ogrodu przystąpiono wiosną 1797 roku i dzieło to rozwijano przez kolejne 20 lat, aż do śmierci księżny w 1821 r. Około 1800 roku ogród w Arkadii wyszedł z niewielkiego i zamkniętego obszaru parku sentymentalnego na okoliczne rozległe pola położone za rzeką Skierniewką, swobodnie wkomponowując osie widokowe i budowle w rozległą przestrzeń otaczającego go naturalnego krajobrazu. W okresie tym na terenie Parku w Arkadii wybudowano między innymi: Grobowiec Złudzeń na położonych za rzeczką Polach Elizejskich, Cyrk Rzymski i Amfiteatr. Helena Radziwiłłowa zgromadziła w Arkadii dużą kolekcję sztuki antycznej jak też rzeźb antykizujących i kopii dzieł antycznych, z których utworzyła swoiste muzeum w Świątyni Diany. Zachęcam do odwiedzania Parku w Arkadii, można tam spędzić miło czas spacerując pomiędzy pięknymi drzewami oraz podziwiać ciekawe budowle.

FILM – NIEBORÓW, PARK w ARKADII

Puszcza Kampinoska, Palmiry, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Palmiry – biegnie pięknymi, malowniczymi drogami i ścieżkami Puszczy Kampinoskiej. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami oraz filmu które ilustrują trasę. Do zielonych dróg puszczy docieramy z Warszawy przez Stare Babice, Lipków i Truskaw. W tej ostatniej miejscowości wkraczamy na żółty szlak turystyczny. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Palmiry – prowadzi nas w kierunku miejscowości Wiersze. Po przejechaniu leśną drogą około 3,5 km docieramy do Zaborowa Leśnego. W miejscu tym rosną piękne, wysokie stare dęby oraz krzyżują się trzy szlaki turystyczne. W Puszczy Kampinoskiej występują dwa rodzime gatunki dębów – szypułkowy i bezszypułkowy oraz pochodzący z kontynentu amerykańskiego dąb czerwony. Dęby są uznawane za bardzo ważny gatunek drzew Puszczy Kampinoskiej, a ich udział w ogólnej powierzchni drzewostanów wynosi już prawie 10%. Drzewa te w Puszczy Kampinoskiej osiągają 25-30 m wysokości i ponad 1 m pierśnicy. Są drzewami długowiecznymi, żyją 300-400 lat, a dąb szypułkowy nawet do 1000 lat i dłużej. Najstarsze kampinoskie dęby liczą po 200-300 lat i mają największy udział wśród ponad 120 pomnikowych drzew rosnących w puszczy, z Dębem Kobendzy (ok. 300 lat) i Dębem Powstańców Styczniowych na czele. My poruszamy się dalej żółtym szlakiem turystycznym biegnącym w kierunku Mogiły Powstańców 1863 r. Miejsce to upamiętnia młodych ludzi, którzy walczyli i polegli w bitwie z oddziałami carskimi na terenie Puszczy Kampinoskiej podczas Powstania Styczniowego. Kolejny odcinek naszej trasy biegnie pięknymi leśnymi ostępami położonymi na pagórkowatym terenie. Jest to jeden z ładniejszych obszarów w Puszczy Kampinoskiej, sosnowy las w blasku słońca czaruje kolorami i fantastycznymi odcieniami. W pobliżu wsi Wiersze napotykamy cmentarz wojenny i Pomnik Rzeczpospolitej Kampinoskiej, które upamiętniają partyzantów poległych na terenie Puszczy Kampinoskiej podczas II Wojny Światowej. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Palmiry – dokonuje w tym miejscu zwrotu w prawo i biegnie czerwonym szlakiem turystycznym w kierunku Cmentarza w Palmirach. Odcinek ten ma długość około 6 km. Charakterystycznym punktem na tym etapie trasy jest Ćwikowa Góra, którą musimy pokonać przed dotarciem do Miejsca Pamięci jakim jest Cmentarz w Palmirach. Znajduje się tu Muzeum oraz cmentarz z grobami polskich patriotów rozstrzelanych w tym miejscu podczas II Wojny Światowej. Na skrzyżowaniu szlaków turystycznych znajdującym się obok cmentarza wjeżdżamy na niebieski szlak turystyczny, który prowadzi nas do miejsca nazwanego Pociecha. Na odcinku tym przejeżdżamy obok 2 krzyży stanowiących symboliczną mogiłę więźniów Pawiaka rozstrzelanych w tym miejscu w listopadzie 1939 r. oraz obok Pomnika Jeżyków. Pomnik ten upamiętnia Powstańcze Oddziały Specjalne „Jerzyki” – konspiracyjną organizację wojskową, utworzoną w październiku 1939 r. przez por. rez. Jerzego Strzałkowskiego, pedagoga, wieloletniego prezesa Związku Młodzieży z Dalekiego Wschodu. Po napotkaniu zielonego szlaku turystycznego, trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Palmiry – dokonuje zwrotu w lewo i dalej możemy poruszać się tym szlakiem do wsi Sieraków. Na wschodnim krańcu tej wioski, obok kolejnego pomnika, dokonujemy zwrotu w prawo, w leśną drogę. Po przejechaniu leśnego odcinka docieramy do miejscowości Laski. W granice Warszawy wjeżdżamy ul. Radiową. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Palmiry – ma długość około 53 km, w tym około 25 km dróg leśnych. Jest to trasa, która pozwala nam podziwiać piękno puszczańskich lasów jak i odwiedzić miejsca pamięci narodowej. Wydaje mi się że jest ona idealna na rowerową eskapadę jak i wspaniały letni spacer. Krzyżują się na niej liczne szlaki turystyczne co pozwala nam modyfikować trasę ewentualnej wycieczki. Zachęcam do spędzania czasu na trasach położonych na terenie Puszczy Kampinoskiej.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, PALMIRY, TRASA ROWEROWA

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, PALMIRY, TRASA ROWEROWA

Lubelszczyzna, Nałęczów.

Lubelszczyzna, Nałęczów, to wycieczka przez piękne małe miasteczko położne na terenie Kazimierskiego Parku Krajobrazowego. Poniżej wpisu znajduje się link do filmu ilustrującego spacer przez to piękne miasteczko. Początki Nałęczowa sięgają przełomu VIII i IX wieku, gdy na wzgórzu górującym nad okolicą wzniesiono obronny gród. Na początku XIX w. odkryto lecznicze właściwości wód znajdujących się na terenie Nałęczowa. Uzdrowisko Nałęczów powstało 11 lutego 1878 r. jako dzieło lekarzy Sybiraków: Fortunata Nowickiego, Wacława Lasockiego i Konrada Chmielewskiego. Powołana została spółka do prowadzenia zakładu Leczniczego, która wyremontowała między innymi budynek sanatorium. Pierwsi goście zjechali do Nałęczowa w roku 1880. Kolejne lata, aż do wybuchu pierwszej wojny światowej, to złoty okres uzdrowiska, które stało się bardzo ważnym punktem na mapie życia kulturalnego narodu. Przybywali tu nie tylko znakomici lekarze, ale także artyści, wśród nich między innymi Ignacy Jan Paderewski i Henryk Sienkiewicz. Bardzo mocno wpisał się w historię Nałęczowa Bolesław Prus, który odwiedził uzdrowisko w 1882 roku. Potem odwiedzał Nałęczów bardzo często do ostatnich lat życia. Kolejna znaną postacią  był Stefan Żeromski, który w 1890 roku rozpoczął pracę jako guwerner dzieci Michała Górskiego. Tu poznał swoją przyszłą żonę Oktawię. W Nałęczowie powstały m.in. „Popioły” i „Dzieje Grzechu”. Przy Stefanie Żeromskim wykreował się jako architekt i działacz społeczny Jan Witkiewicz – Koszyc – po 1908 roku wybudował tzw. „Chatkę Żeromskiego” – pracownię Stefana Żeromskiego. Ważnym elementem Nałęczowa jest Park Zdrojowy, którego początki sięgają końca XVIII. Na terenie parku znajduje się Pałac Małachowskich, najstarsze zabytkowe sanatorium, łazienki oraz domki: angielski, grecki i biskupi. Umieszczone są tu też liczne rzeźby i pomniki m.in. Stefana Żeromskiego i Bolesława Prusa. Odwiedzający mogą także skorzystać z uroków palmiarni, gdzie mogą ugasić pragnienie wodami mineralnymi. Park Zdrojowy, położony w centrum miasta jest oazą ciszy i spokoju, idealną do wypoczynku. Specyficzny mikroklimat Nałęczowa wytworzył się dzięki naturalnym warunkom klimatycznym. Jego właściwości lecznicze powodują samoczynne obniżanie ciśnienia tętniczego krwi oraz zmniejszanie dolegliwości chorób serca. Wysoką jonizację powietrza wywołują takie czynniki jak: gleby lessowe, rzeki Bystra i Bochotniczanka, urozmaicona sieć wąwozów oraz bogata szata roślinna. Wymienione walory zadecydowały o powstaniu jedynego tego typu w Polsce jednoprofilowego uzdrowiska klimatyczno-kardiologicznego. Ważny punkt oferty uzdrowiska stanowią źródła wód mineralnych z przewagą wodorowęglanu wapnia i żelaza.  Lecznicze właściwości wód i złoża borowin odkryto ok. 1800 r., a po ich analizie chemicznej w 1817 roku potwierdził je prof. Piotr Celiński z Uniwersytetu Warszawskiego. Zachęcam do odwiedzania Nałęczowa jak i innych pięknych rejonów Lubelszczyzny.

FILM – LUBELSZCZYZNA, NAŁĘCZÓW

Lubelszczyzna, Kazimierz Dolny, Trasa rowerowa

Trasa rowerowa – Lubelszczyzna, Kazimierz Dolny – prowadzi drogami położonymi w okolicach Kazimierza Dolnego. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami oraz filmu, które ilustrują przebieg trasy. Wycieczkę zaczynamy u podnóża wiślanej skarpy na której położona jest „Baszta” oraz ruiny zamku. Ruszamy uliczkami Kazimierza w kierunku kamieniołomów położonych na południowych krańcach miasteczka. Jadąc uliczkami możemy podziwiać pięknie położone pensjonaty. W kamieniołomach znajduje się przeprawa promowa przez Wisłę, którą możemy dotrzeć do Janowca. Nasza trasa rowerowa – Lubelszczyzna, Kazimierz Dolny – dokonuje jednak zwrotu w lewo i dalej wspinamy się betonową drogą na malownicze wzniesienie. Oznakowane są tu szlaki turystyczne, które prowadzą nas do wsi Męćmierz. Jadąc tymi szlakami możemy podziwiać piękne widoki na dolinę Wisły. W wiosce znajduje się kamień upamiętniający działania mieszkańców okolicznych wiosek, którzy we wrześniu 1939 r. ratowali zabytki ewakuowane z Wawelu. Trasa rowerowa – Lubelszczyzna, Kazimierz Dolny – prowadzi nas w kierunku „Rezerwatu Skarpa Dobrska”. Rezerwat położony jest pomiędzy wsiami Dobre a Podgórze. Wysokość względna skarpy rośnie ze wschodu na zachód, osiągając w okolicach Podgórza 85 m. Na terenie rezerwatu występuje 19 gatunków roślin chronionych. Z fauny można wskazać tu ok. 1200 gatunków reprezentujących 48 rodzin motyli z szczególnie zagrożonym wyginięciem modraszkiem Orion znajdującym się na „Czerwonej liście” zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce. Po przejechaniu przez skarpę docieramy do asfaltowej drogi, na której dokonujemy zwrotu w lewo i poruszamy się nią w kierunku Kazimierza Dolnego. Jadąc tą drogą możemy podziwiać piękne kolory otaczających nas pól i sadów. Do Kazimierza Dolnego wjeżdżamy ładnym wąwozem. Przy „Ośrodku oświatowo-szkoleniowym. Arkadia”, trasa rowerowa – Lubelszczyzna, Kazimierz Dolny – dokonuje zwrotu w prawo i poruszamy się asfaltową drogą w kierunku wioski Skowieszynek. Nasza trasa prowadzi przez Kazimierski Park Krajobrazowy utworzony w 1979 r. jako pierwszy na terenie woj. Lubelskiego, w celu ochrony całościowej elementów przyrodniczych, krajobrazowych i kulturowych. Zajmuje około 15 tys. ha, obejmując swym zasięgiem 5 fizjoregionów – Płaskowyż Nałęczowski, Małopolski Przełom Wisły, Równinę Bełżycką, Równinę Radomską, Kotlinę Chodelską. W Skowieszynku, po dotarciu do drogi 824, dokonujemy zwrotu w lewo i jedziemy w kierunku miejscowości Bochotnica. Po zjeździe ze stromego wzniesienia napotykamy zielony szlak turystyczny „Szlak Niepodległościowy”, który prowadzi nas do Kazimierza Dolnego. Na tym etapie trasy rowerowej – Lubelszczyzna, Kazimierz Dolny – czeka nas ostatni dość stromy podjazd o długości około 1,5 km biegnący fantastycznym wąwozem. Do Kazimierza Dolnego wjeżdżamy  brukowaną, malowniczą drogą, która biegnie obok „Baszty” i ruin zamku. Trasa rowerowa – Lubelszczyzna, Kazimierz Dolny –  ma długość około 31 km i biegnie pięknymi, malowniczymi terenami. Zachęcam do odwiedzania Kazimierza Dolnego oraz odbywania spacerów i wycieczek rowerowych szlakami turystycznymi położonymi w okolicach tego miasteczka.

MAPA – LUBELSZCZYZNA, KAZIMIERZ DOLNY

FILM – LUBELSZCZYZNA, KAZIMIERZ DOLNY

Pogórze Przemyskie, Arboretum Bolestraszyce

Arboretum w Bolestraszycach to piękne malownicze miejsce położone na wschodzie Polski. Poniżej wpisu umieszczony jest link do filmu, który ilustruje spacer przez to niezwykłe miejsce. Bolestraszyce to wieś znana od połowy XV wieku jako własność rycerza Steczki. Najstarsza wzmianka o murowanym dworze obronnym pochodzi z 1639 roku, ale można przypuszczać, iż powstał on w wyniku rozbudowy starej siedziby na przełomie XVI i XVII wieku. Pierwszy krok na drodze tworzenia założenia parkowego w tym miejscu przypada na XIX wiek, gdy posiadłość objęli Michałowscy, w tym Piotr – słynny malarz. Zbudowali oni nowy klasycystyczny dwór zachowany do dziś i założyli ogrody krajobrazowe. W 1975 r. przemyskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk utworzyło na terenie całego założenia arboretum – Arboretum w Bolestraszycach. Wiekowe drzewa, pozostałe z dawnych ogrodów zamkowych, stanowią malowniczy akcent wśród nowych nasadzeń, na które składają się gatunki obcego pochodzenia i rodzime drzewa, krzewy oraz rzadkie, zagrożone, ginące i chronione gatunki roślin. Zbiór rzadkich i chronionych gatunków flory polskiej zawiera ponad 130 taksonów pochodzących głównie z Pogórza Przemyskiego, Bieszczadów, Kotliny Sandomierskiej, Wołynia Zachodniego. Od lat są prowadzone badania dotyczące gatunków rzadkich, m.in. marsylii czterolistnej, kotewki orzecha wodnego, szachownicy kostkowatej, wisienki stepowej. W kolekcji roślin szklarniowych gromadzone są gatunki pochodzące z różnych stref klimatycznych, w tym najliczniej z obszaru Morza Śródziemnego. Przestrzennie największą powierzchnią Arboretum Bolestraszyce jest Oddział w Cisowej położony na Pogórzu Przemyskim. Jest to rozległa polan porolna w otoczeniu lasów bukowo-jodłowych. Prowadzone są tam badania nad wtórną sukcesją leśną oraz nad ochroną różnorodności biologicznej. Arboretum w Bolestraszycach nawiązuje do starych tradycji małopolskich ogrodów, w szczególności do: Sieniawy Izabeli Czartoryskiej, Zarzecza Magdaleny Morskiej – Dziaduszyckiej, Dubiecka Krasickich, Miżyńca Lubomirskich i Medyki Pawlikowskich. Zachęcam do odwiedzania Arboretum w Bolestraszycach jak i innych pięknych miejsc położonych na terenie Pogórza Przemyskiego.

FILM – POGÓRZE PRZEMYSKIE, ARBORETUM BOLESTRASZYCE

Roztocze, Cieszanów, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Roztocze, Cieszanów – biegnie pięknymi roztoczańskimi drogami. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami oraz filmu, które ilustrują szczegółowo naszą trasę. Początek trasy rowerowej – Roztocze, Cieszanów – znajduje się jak nazwa trasy wskazuje w Cieszanowie. Jest to malownicze miasteczko położone w dolinie rzeki „Brusienki”, która swój początek bierze na krańcach Roztocza Południowego. Prowadzone w tym rejonie badania archeologiczne wykazały ślady osadnictwa z epoki neolitu (ok. 2000 – 1700 r. p.n.r.). Właściwe dzieje Cieszanowa można jednak śledzić od XVI w. Pierwszą źródłową wzmianką o Cieszanowie jest zapis w Lubelskiej Księdze Podkomorskiej z 1496 r. W okolicach tego miasteczka znajduje się wiele obiektów zabytkowych, które warto odwiedzić, niektóre z nich to prawdziwe perły. Należy do nich niewątpliwie drewniana cerkiew w Gorajcu (XVI w.). Godne uwagi są też inne tutejsze cerkwie (w części zamienione na kościoły), zarówno te stare – drewniane, jak i nowsze – murowane, będące ozdobą wielu miejscowości. Po opuszczeniu Cieszanowa, trasa rowerowa – Roztocze, Cieszanów – prowadzi nas przez wieś Nowe Sioło w kierunku „Rezerwatu Przyrody Jedlina”. Obejmuje on fragmenty ponad 120-letnich drzewostanów jodłowych i mieszanych z udziałem jodły, dębu, sosny, świerku, brzozy i grabu, będących rzadkością na obszarze Płaskowyża Tarnogrodzkiego.  Dzięki stosunkowo małej ingerencji człowieka chronione drzewostany utrzymały „puszczański” charakter, z dużą liczbą drzew martwych, na których rozwijają się zbiorowiska mchów, porostów i grzybów. W rezerwacie zachowało się też wiele drzew, głównie jodeł i dębów o wymiarach pomnikowych (średnica licznych drzew na wysokości 1,30 m od ziemi przekracza 1 m, a ich wysokość dochodzi do 40 m). Jadąc dalej trasą rowerową – Roztocze, Cieszanów – docieramy do miejscowości Horyniec Zdrój. Najstarsza wzmianka o Horyńcu pojawia się w 1444 r. Za sprawą rodu Ponińskich Horyniec stał się uzdrowiskiem i znanym ośrodkiem kultury. Lecznicze właściwości tutejszych źródeł siarczanowych znane są od dawna. Miała tu bywać w celach zdrowotnych Marysieńka Sobieska, a nawet sam król Sobieski. W latach 30 XX w. w Horyńcu było 16 pensjonatów oferujących 500 miejsc. Niestety wszystkie urządzenia kąpielowe jak i pensjonaty zostały zniszczone w czasie II wojny światowej. Próby odtworzenia uzdrowiska prowadzono od 1957 r. Obecnie na jego terenie działa kilka ośrodków sanatoryjnych. Po opuszczeniu uzdrowiska kierujemy się trasą rowerową – Roztocze, Cieszanów – w kierunku wioski Nowiny Horynieckie. Jednak nie wjeżdżamy do tej miejscowości lecz wspinamy się asfaltową drogą na Górę Brusno, która znajduje się przed nami. Krajobraz Roztocza budują obszerne i rozłożyste wzniesienia o charakterze płaskowyżów, o silnie rozwiniętych równaniach wierzchowinowych, przeciętnej wysokości 300-360 m n.p.m., przy deniwelacjach dochodzących do 100 m. Do najwyższych wzniesień tego rejonu należą – Wielki Dział 390,4 m n.p.m., Krągły Goraj 388,7 m n.p.m i Długi Goraj 391,5 m n.p.m. Na szczycie wzniesienia, obok wieży przeciwpożarowej, dokonujemy zwrotu w lewo i zjeżdżamy w dół góry. Podczas zjazdu możemy podziwiać kamieniołom znajdujący się na zboczu góry oraz piękną panoramę, która rozpościera się przed nami. Trasa rowerowa – Roztocze, Cieszanów – prowadzi nas dalej przez wieś Nowe Brusno do Cieszanowa. Obok naszej trasy znajduje się pomnik upamiętniający mieszkańców wsi Rudka, którzy zginęli 19 IV 1944 r. po ataku UPA, oraz Cerkiew Greckokatolicka pw. Przenajświętszej Bogarodzicy. Trasa rowerowa – Roztocze, Cieszanów – biegnie pięknymi i malowniczymi drogami Roztocza. Trasa ma długość około 50 km, podczas jej pokonywania możemy podziwiać piękne widoki i fantastyczne lasy. Wszyscy, którzy lubią zdobywać wzniesienia też będą mogli się wykazać. Zachęcam do odwiedzania Roztocza i cieszenia się pięknymi krajobrazami.

MAPA – ROZTOCZE, CIESZANÓW, TRASA ROWEROWA

FILM – ROZTOCZE, CIESZANÓW, TRASA ROWEROWA

Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – biegnie zielonym szlakiem rowerowym oraz zielonym szlakiem turystycznym przez wschodnią część Puszczy Kampinoskiej. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy oraz filmu, które szczegółowo ilustrują przebieg trasy. Warszawę opuszczamy ulicami: Górczewską, Dywizjonu 303, Kartezjusza, Radiową, Estrady. Na zielony szlak rowerowy wkraczamy w pobliżu Wólki Węglowej. Szlak ten prowadzi nas ładnymi puszczańskimi terenami, położonymi obok Łomianek, w okolice Wojewódzkiego Szpitala Dziecięcego. W miejscu tym początek ma zielony szlak turystyczny – „Południowy Szlak Leśny”. Pierwsza jego część wiedzie przez jedno z najpiękniejszych i przyrodniczo najcenniejszych miejsc w Kampinoskim Parku Narodowym – przez obszar ochrony ścisłej „Sieraków”. Obecnie obszar ten ma powierzchnię 1204,91 ha i chroni jeden z najlepiej zachowanych fragmentów Puszczy Kampinoskiej. Porastają go lasy o naturalnym charakterze – olsy i łęgi, a na mineralnych wyspach rosną wielogatunkowe lasy liściaste (grądy). Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – doprowadzi nas do kamienia upamiętniającego Andrzeja Zboińskiego, taternika i alpinistę, prezesa Mazowieckiego Klubu Górskiego Matragona, pomysłodawcę i organizatora maratonów pieszych w Puszczy Kampinoskiej w latach 1974-2005. Należy wskazać, że w okolicy tej rośnie brzoza ciemna (czarna), która jest jedną z ciekawostek florystycznych Puszczy Kampinoskiej. Jest to drzewo sięgające do 20 m wysokości. Występuje na południu Polski, w okolicach Warszawy i w Puszczy Białej, nielicznie także na wyżynie Morawskiej w Czechach i w południowo-zachodniej Ukrainie. Przy kamieniu Andrzeja Zboińskiego dokonujemy zwrotu w lewo i poruszamy się trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – w kierunku Starego Dębu. Otaczające nas bagienne lasy – olsy rosną w bezodpływowych zagłębieniach terenowych. Drzewem najlepiej przystosowanym do bagiennych warunków jest olcha. Żyje ona około 100 – 120 lat osiągając 25 – 30 metrów wysokości, jako jedyny gatunek liściasty wytwarza pień typu strzały (typowy dla drzew iglastych). Kolejnego zwrotu dokonujemy przy kamieniu upamiętniającym profesora Witolda Plapisa, który był współtwórcą Kampinoskiego Parku Narodowego. Nadal poruszamy się przez podmokłe tereny pokryte licznymi ciekami wodnymi, które wpadają do Wilczej Strugi, stanowiącej górny bieg Łasicy – największej rzeki Puszczy Kampinoskiej. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – prowadzi nas dalej obok Starego Dębu, Posady Sieraków i Leśniczówki Pociecha w kierunku Ćwikowej Góry. Przejeżdżamy obok „Pomnika Jeżyków”, upamiętniającego młodych ludzi walczących o wolność naszego kraju w czasie Drugiej Wojny Światowej. Kolejny odcinek naszej trasy biegnie przez pofałdowany teren, który może sprawić trochę problemów. Zmiana kierunku jazdy następuje w miejscu oznaczonym na mapach jako „Karczmisko”. Nazwa miejsca pochodzi od istniejącej w XIX w., na rozstaju dróg, karczmy Niepust. Legenda głosi, że jak karczma ta schwytała kogoś w swoje objęcia, to już go nie puściła, aż wychodził kompletnie pijany, wydawszy ostatnie pieniądze. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – wiedzie nas dalej „Krętą drogą” do „Mogiły Powstańców 1863 r.”.  Obok tej drogi znajduje się Obszar Ochrony Ścisłej Cyganka – teren ten został pozostawiony siłom przyrody w celu umożliwienia swobodnego rozwoju biocenoz oraz dla ochrony organizmów i zbiorowisk, których byt w innych warunkach nie jest możliwy. Herbowym zwierzęciem Kampinoskiego Parku Narodowego, a zarazem największym przedstawicielem fauny Puszczy Kampinoskiej jest łoś. Dorosłe samce, osiągają przy długości tułowia 250-270 cm, wysokość w kłębie 175-185 cm i masę ciała do 400 kg. Charakterystyczna sylwetka i znaczne rozmiary pozwalają na łatwe rozróżnienie łosia od innych zamieszkujących Puszczę Kampinoską przedstawicieli jeleniowatych – sarny i jelenia szlachetnego. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – prowadzi obok „Mogiły Powstańców Styczniowych” do „Zaborowa Leśnego”. W miejscu tym możemy podziwiać piękne wysokie Dęby. Dokonujemy tu też zwrotu i „Szeroką Warszawska Drogą” jedziemy w kierunku Lipkowa, a następnie kierujemy się do Warszawy. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – prowadzi przez piękne, malownicze i zielone obszary leśne. Zachęcam do odwiedzani tych rejonów Puszczy Kampinoskiej.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, ZIELONE ŚCIEŻKI

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, ZIELONE ŚCIEŻKI