Puszcza Kampinoska, Sieraków, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Sieraków – prowadzi leśnymi drogami i ścieżkami położonymi w okolicach wsi Sieraków znajdującej się na granicy Kampinoskiego Parku Narodowego. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami oraz filmu, które ilustrują wycieczkę. Warszawę opuszczamy ul. Górczewską i jedziemy przez Stare Babice i Lipków do Puszczy Kampinoskiej. Około 200 m przed wsią Sieraków dokonujemy zwrotu w prawo i ruszamy czarnym szlakiem turystycznym w głąb sosnowego lasu. Tereny te pełne są miejsc pamięci związanych z dramatycznymi wydarzeniami II wojny światowej. Tutaj, na przedpolach Warszawy, pod Laskami i Sierakowem toczone były bitwy we wrześniu 1939 r., na polach pod Dąbrową i Wólką Węglowa, miała miejsce słynna szarża Ułanów Jazłowieckich. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Sieraków – po napotkaniu niebieskiego szlaku turystycznego, kieruje się nim na „Górę Ojca”. Jest ona jedną z najważniejszych wydm w Kampinoskim Parku Narodowym, jej wysokość wynosi 100,62 m n.p.m. W 1990 r. na wydmie wzniesiono jedną z siedmiu wież przeciwpożarowych, które tworzą sieć obserwacyjną na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Sierków – prowadzi nas dalej czerwonym szlakiem turystycznym, a następnie żółtym szlakiem turystycznym do miejsca oznaczonego jako „Nadłuże”. Znajduje się tu kamień Ułanów Jazłowieckich, upamiętniający bitwę z roku 1939. Dokonujemy tu kolejnego zwrotu i ruszamy czarnym szlakiem turystycznym w kierunku wsi Sieraków. Otaczający las jest piękny każdą porą roku ale najładniej jest tu po świeżym zimowym opadzie białego puchu, gdy gałęzie drzew okryje śnieg, wtedy najzwyklejsza sosna wygląda zjawiskowo. Kolejny zwrot trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Sieraków – następuje na zachodnim krańcu wsi Sieraków, gdzie przy krzyżu skręcamy w prawo. Kolejne kilka kilometrów prowadzi przez jedno z najpiękniejszych i przyrodniczo najcenniejszych miejsc w Kampinoskim Parku Narodowym. Trasa biegnie zachodnim skrajem obszaru ochrony ścisłej „Sieraków”. Mijać będziemy m.in. bory sosnowe, bagienne obniżenia porośnięte olsami i łęgami oraz ukwiecone wiosną grądy. Podczas wędrówki istnieje możliwość zaobserwowania wielu leśnych ptaków – dzięciołów, myszołowa, jastrzębia, a w okresie wiosenno letnim można usłyszeć żurawia. Trasa rowerowa – Puszcza, Kampinoska, Sieraków – podąża dalej żółtym szlakiem turystycznym oraz czarnym szlakiem turystycznym w kierunku Dąbrowy Leśnej. Szlaki te doprowadzą nas jednak wcześniej do „Atomowej Kwatery Dowodzenia”. Jej budowę rozpoczęto w latach 60 ubiegłego wieku i prowadzono do lat 80. Prace jednak zostały zaprzestane, a obiekt przekazany Kampinoskiemu Parkowi Narodowemu. Niestety w chwili obecnej jest ona opuszczona i zdewastowana. Do Warszawy wracamy ulicami: Estrady i Radiową. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Sieraków – biegnie pięknymi leśnymi szlakami, z których możemy podziwiać fantastyczną przyrodę jak i miejsca pamięci. Zachęcam do odwiedzania Puszczy Kampinoskiej i odbywania pieszych jak i rowerowych wypraw.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, SIERAKÓW

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, SIERAKÓW

Puszcza Kampinoska, Niebieski szlak turystyczny, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowaPuszcza Kampinoska, Niebieski szlak turystyczny – biegnie leśnymi ścieżkami i drogami wschodniej części Puszczy Kampinoskiej. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami oraz filmu, które ilustrują wycieczkę. Warszawę opuszczamy ul. Górczewską i przez Babice jedziemy w kierunku Lipkowa. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Niebieski szlak turystyczny – wkracza na teren Kampinoskiego Parku Narodowego właśnie w Lipkowie. Na skraju tej miejscowości zachował się malowniczy park z aleją lipową, a w nim klasycystyczny kościół św. Rocha z końca XVIII w., a także dwór należący niegdyś do teściów Henryka Sienkiewicza, pełniący obecnie funkcję plebanii. Obok zabytkowego kościółka wjeżdżamy na niebieski szlak turystyczny, który prowadzi przez Izabelin do Lasek. W Izabelinie poruszamy się ulicami pomiędzy ładnie wkomponowanymi w las domami. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Niebieski szlak turystyczny – prowadzi dalej obok cmentarza wojennego. We wrześniu 1939 r. oddziały Armii Poznań i Pomorze próbowały przebijać się przez Puszczę Kampinoską do Warszawy. Po zakończeniu walki założono cmentarz wojenny, na którym pochowano poległych w okolicy żołnierzy Wojska Polskiego. Obecny kształt cmentarz zawdzięcza jednemu z najwybitniejszych polskich architektów, Maciejowi Nowickiemu. Jadąc dalej trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Niebieski szlak turystyczny – docieramy do „Góry Ojca”. Jej nazwa związana jest z upamiętnieniem postaci ks. Władysława Korniłowicza, duchowego ojca Zakładu dla Niewidomych w Laskach. Obecnie toczy się jego proces beatyfikacyjny. Góra ta jest jedną z najważniejszych wydm w Puszczy Kampinoskiej, jej wysokość wynosi 100,62 m n.p.m. W 1990 r. na wydmie wzniesiono jedną z siedmiu wież przeciwpożarowych, które tworzą sieć obserwacyjną na terenie Puszczy Kampinoskiej. Umieszczona na wysokości 25 m kabina umożliwia prowadzenie obserwacji w promieniu 10-15 km. Po opuszczeniu „Góry Ojca” jedziemy przez „Uroczysko Łuże” do Dąbrowy Leśnej.  W miejscu tym trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Niebieski szlak turystyczny – opuszcza teren Kampinoskiego Parku Narodowego. Do Warszawy wracamy ul. Estrady, odwiedzając Lasek Bemowski. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Niebieski szlak turystyczny – pozwala nam odwiedzić ładne leśne zakątki położone we wschodniej części  Puszczy Kampinoskiej. Zachęcam do spacerów oraz rowerowych wycieczek szlakami położonymi na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, NIEBIESKI SZLAK TURYSTYCZNY

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, NIEBIESKI SZLAK TURYSTYCZNY

Puszcza Kampinoska, Palmiry, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Palmiry – biegnie pięknymi, malowniczymi drogami i ścieżkami Puszczy Kampinoskiej. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami oraz filmu które ilustrują trasę. Do zielonych dróg puszczy docieramy z Warszawy przez Stare Babice, Lipków i Truskaw. W tej ostatniej miejscowości wkraczamy na żółty szlak turystyczny. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Palmiry – prowadzi nas w kierunku miejscowości Wiersze. Po przejechaniu leśną drogą około 3,5 km docieramy do Zaborowa Leśnego. W miejscu tym rosną piękne, wysokie stare dęby oraz krzyżują się trzy szlaki turystyczne. W Puszczy Kampinoskiej występują dwa rodzime gatunki dębów – szypułkowy i bezszypułkowy oraz pochodzący z kontynentu amerykańskiego dąb czerwony. Dęby są uznawane za bardzo ważny gatunek drzew Puszczy Kampinoskiej, a ich udział w ogólnej powierzchni drzewostanów wynosi już prawie 10%. Drzewa te w Puszczy Kampinoskiej osiągają 25-30 m wysokości i ponad 1 m pierśnicy. Są drzewami długowiecznymi, żyją 300-400 lat, a dąb szypułkowy nawet do 1000 lat i dłużej. Najstarsze kampinoskie dęby liczą po 200-300 lat i mają największy udział wśród ponad 120 pomnikowych drzew rosnących w puszczy, z Dębem Kobendzy (ok. 300 lat) i Dębem Powstańców Styczniowych na czele. My poruszamy się dalej żółtym szlakiem turystycznym biegnącym w kierunku Mogiły Powstańców 1863 r. Miejsce to upamiętnia młodych ludzi, którzy walczyli i polegli w bitwie z oddziałami carskimi na terenie Puszczy Kampinoskiej podczas Powstania Styczniowego. Kolejny odcinek naszej trasy biegnie pięknymi leśnymi ostępami położonymi na pagórkowatym terenie. Jest to jeden z ładniejszych obszarów w Puszczy Kampinoskiej, sosnowy las w blasku słońca czaruje kolorami i fantastycznymi odcieniami. W pobliżu wsi Wiersze napotykamy cmentarz wojenny i Pomnik Rzeczpospolitej Kampinoskiej, które upamiętniają partyzantów poległych na terenie Puszczy Kampinoskiej podczas II Wojny Światowej. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Palmiry – dokonuje w tym miejscu zwrotu w prawo i biegnie czerwonym szlakiem turystycznym w kierunku Cmentarza w Palmirach. Odcinek ten ma długość około 6 km. Charakterystycznym punktem na tym etapie trasy jest Ćwikowa Góra, którą musimy pokonać przed dotarciem do Miejsca Pamięci jakim jest Cmentarz w Palmirach. Znajduje się tu Muzeum oraz cmentarz z grobami polskich patriotów rozstrzelanych w tym miejscu podczas II Wojny Światowej. Na skrzyżowaniu szlaków turystycznych znajdującym się obok cmentarza wjeżdżamy na niebieski szlak turystyczny, który prowadzi nas do miejsca nazwanego Pociecha. Na odcinku tym przejeżdżamy obok 2 krzyży stanowiących symboliczną mogiłę więźniów Pawiaka rozstrzelanych w tym miejscu w listopadzie 1939 r. oraz obok Pomnika Jeżyków. Pomnik ten upamiętnia Powstańcze Oddziały Specjalne „Jerzyki” – konspiracyjną organizację wojskową, utworzoną w październiku 1939 r. przez por. rez. Jerzego Strzałkowskiego, pedagoga, wieloletniego prezesa Związku Młodzieży z Dalekiego Wschodu. Po napotkaniu zielonego szlaku turystycznego, trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Palmiry – dokonuje zwrotu w lewo i dalej możemy poruszać się tym szlakiem do wsi Sieraków. Na wschodnim krańcu tej wioski, obok kolejnego pomnika, dokonujemy zwrotu w prawo, w leśną drogę. Po przejechaniu leśnego odcinka docieramy do miejscowości Laski. W granice Warszawy wjeżdżamy ul. Radiową. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Palmiry – ma długość około 53 km, w tym około 25 km dróg leśnych. Jest to trasa, która pozwala nam podziwiać piękno puszczańskich lasów jak i odwiedzić miejsca pamięci narodowej. Wydaje mi się że jest ona idealna na rowerową eskapadę jak i wspaniały letni spacer. Krzyżują się na niej liczne szlaki turystyczne co pozwala nam modyfikować trasę ewentualnej wycieczki. Zachęcam do spędzania czasu na trasach położonych na terenie Puszczy Kampinoskiej.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, PALMIRY, TRASA ROWEROWA

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, PALMIRY, TRASA ROWEROWA

Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny 2, Trasa rowerowa

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny 2 – prowadzi szlakami turystycznymi wschodniej części Puszczy Kampinoskiej. Głównym elementem trasy jest Czarny Szlak Turystyczny im. Kazimierza W. Wojcickiego, który biegnie pomiędzy parkingiem we wsi Truskaw, a parkingiem w Palmirach. Szlak ten ma długość około 11 km. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy oraz filmu, które szczegółowo ilustrują przedmiotową trasę. Opuszczamy Warszawę ulicami: Górczewską, Dywizjonu 303, Antoniego Kocjana i przez Stare Babice oraz Lipków jedziemy w kierunku Truskawi. Jest ona najstarszą wsią powstałą wewnątrz Puszczy Kampinoskiej, pierwsze wzmianki o niej pochodzą z 1419 r. Na zachodnim krańcu wsi, w miejscu dzisiejszego parkingu, stał folwark, w którym w 1863 r. zatrzymali się powstańcy z oddziału Walerego Remiszewskiego. W dniu 14 IV 1863 r. oddział stoczył bitwę z carskim wojskiem w lasach pod Buda Zaborowską. Obecnie z miejsca tego zaczynają się dwa szlaki turystyczne. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny 2 – jak nazwa wskazuje prowadzi czarnym szlakiem turystycznym. Prowadzi on przez uroczyska Paśniki, Bór Niepustowy i Cyganka, gdzie łącznie występuje największa w Puszczy Kampinoskiej liczba gatunków roślin chronionych i rzadkich. W Borze Niepustowym występują zespoły leśne: bór mieszany, dąbrowa świetlista, grąd niski i wysoki, łęg olszowy i ols, pośród których znajdują się stanowiska rzadkich roślin, jak: lilia złotogłów, dzwonecznik wonny, kokorycz pusta, listera jajowata, czartawa pospolita, fiołek przedziwny. Uroczysko Cyganka łącznie z Borem Niepustowym tworzy obszar ochrony ścisłej.  Szlak wiedzie przez ostoje łosi, saren, lisów, borsuków oraz wielu gatunków ptaków, m.in. żurawi, bocianów czarnych, ptaków drapieżnych i sów. Po opuszczeniu parkingu w Truskawi ruszamy Ścieżką Dydaktyczną „Do Karczmiska”. Ma ona długość około 2,8 km i prowadzi przez niezwykle zróżnicowany teren, zajęty m.in. przez malownicze śródleśne łąki, kępy kolumnowych jałowców, turzycowiska, cieki wodne i różnorodne zbiorowiska leśne. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny 2 – prowadzi dalej przez „Ćwikową Górę” w kierunku Cmentarza Palmiry. Jest to odcinek pofałdowany i morze sprawić małe problemy. Przy dojeździe do Cmentarza Palmiry dokonujemy zwrotu w lewo i poruszamy się leśnymi drogami w kierunku „Kamienia Orlika”. Upamiętnia on zwycięski pojedynek stoczony w 1939 r. przez polskie tankietki TKS 20 z czołgami niemieckimi. Czarny szlak prowadzi nas dalej do wsi Janówek gdzie dokonujemy ostrego zwrotu w prawo i ruszamy „Kościelną drogą”. W rejonie tym przekraczamy po raz pierwszy „Wilczą Strugę”, a następnie przejeżdżamy obok „Obszaru Ochrony Ścisłej Kaliszki”. Zajmuje on obszar o pow. 105,82 ha i funkcjonuje od 1977 r. Znajduje się tu malowniczy drzewostan sosnowy w wieku 150 lat, bory mieszane świeże i wilgotne z fragmentami olsów i turzycowisk. Jadąc dalej trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny 2 – przekraczamy Drogę Palmirską i pokonując ścieżki w pięknym sosnowym lesie docieramy do parkingu w Palmirach, gdzie kończy się Czarny Szlak Turystyczny im. Kazimierza W. Wojcickiego.  Ruszając w kierunku południowym wjeżdżamy na Żółty szlak turystyczny który doprowadzi nas do Mogilnego Mostku, którym przejeżdżamy nad Wilcza Strugą. Następnie „Sejmikową Drogą” przez „Białą Górę” jedziemy w kierunku Pociechy. Do Warszawy wracamy przez Sieraków, Laski. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny 2 – ma długość około 53 km i biegnie przez piękne malownicze tereny. Oczywiście można podzielić trasę na krótsze odcinki i odbyć ciekawe spacery przez bogate przyrodniczo tereny np.: Ścieżką Dydaktyczną „Do Karczmiska” lub tylko Czarnym Szlakiem Turystycznym im. Kazimierza W. Wojcickiego. Zachęcam do odwiedzania pięknej Puszczy Kampinoskiej.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, CZARNY SZLAK TURYSTYCZNY 2

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, CZARNY SZLAK TURYSTYCZNY 2

Puszcza Kampinoska, Szlak im. S. Żeromskiego, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Szlak im. S. Żeromskiego – prowadzi drogami i ścieżkami wschodniej części Puszczy Kampinoskiej. Szlak im. Stefana Żeromskiego oznaczany jest na mapach żółtym kolorem i prowadzi z okolic Wólki Węglowej do „Uroczyska na Miny”. Warszawę opuszczamy ulicami: Górczewską, Dywizjonu 303, Radiową i Estrady. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy oraz filmu, które ilustrują trasę rowerową – Puszcza Kampinoska, Szlak im. S. Żeromskiego. Pierwszym charakterystycznym punktem na naszej trasie jest „Polana Turystyczna” znajdująca się na terenie Uroczyska Opaleń. Warto jest odwiedzić tę okolicę i odbyć wycieczkę trasą „Wokół Opalenia”. Ścieżka ma długość ok. 4 km, przebiega oznakowaną trasą i po zatoczeniu pętli dochodzi do Polany Opaleń. Wiedzie przez zróżnicowane środowisko, gdzie obok borów sosnowych znajdują się także podmokłe lasy olchowe z sezonowymi zbiornikami wodnymi, młodniki posadzone na gruntach porolnych, otwarte wydmy oraz łąki. Na ścieżce jest 19 przystanków z tablicami zapoznającymi z funkcjonowaniem układów przyrodniczych oraz historią tego terenu. Jadąc dalej trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Szlak im. S. Żeromskiego – przejeżdżamy przez „Uroczysko Michałówka”, obok Łużowej Góry i dalej Młyńską Drogą do miejsca zwanego „Nadłuże”. Przejeżdżamy przez piękne i malownicze lasy znajdujące się na terenie chronionym „Natura 2000”. W odróżnieniu od tradycyjnych form ochrony, „Natura 2000” jest formą dynamiczną, nastawioną na rezultaty ochrony danych gatunków lub siedlisk. Jeżeli na obszarze chronionym gatunkom nic nie zagraża, to utrzymywany jest stan istniejący. W przypadku pojawienia się zagrożeń podejmowane są przeciwdziałania zmierzające do usunięcia niebezpieczeństw. Może to być zmiana dotychczasowego sposobu użytkowania terenu poprzez modyfikację prowadzonej gospodarki rolnej i leśnej lub działania aktywne, polegające np. na koszeniu cennych przyrodniczo łąk w celu ich ochrony przed roślinami drzewiastymi. Kolejnym etapem naszej trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Szlak im. S. Żeromskiego – jest odcinek prowadzący z miejsca oznaczonego „Nadłuże” do „Uroczyska Na Miny”. Jest to ostatnia część szlaku im. S. Żeromskiego, który w całości ma długość około – 7,5 km. Wkraczamy tu na „Obszar Ochrony Ścisłej Śieraków im. prof. Romana Kobendzy”. Teren ten został pozostawiony siłom przyrody w celu umożliwienia swobodnego rozwoju biocenozy oraz dla ochrony organizmów i zbiorowisk, których byt w innych warunkach nie jest możliwy. Uroczysko „Na Miny” jest położone na obrzeżu obszaru ochrony ścisłej „Sieraków”. Ma kształt piaszczystej ostrogi wciśniętej pomiędzy Sierakowskie Łąki i bagno Cichowąż. Porastają go lasy mieszane świeże i wilgotne z dominującą sosną w wieku 100-120 lat, pośród których znajduje się rozstaj dróg i grobla prowadząca przez Cichowąż. W 1944 r. to jedyne przejście przez bagna wojska niemieckie zaminowały i stąd nazwa uroczyska. Widoczny na rozdrożu kamień ustawiono w 1970 r. Poświęcony jest pamięci Witolda Plapisa, prof. Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, zasłużonego członka Rady Naukowej Kampinoskiego Parku Narodowego. Witold Plapis był znanym architektem, którego okres aktywności przypadł na lata powojenne. Jako naczelny dyrektor Biura Odbudowy Stolicy w 1945 r. zorganizował i przeprowadził inwentaryzacje zniszczeń Warszawy. Następnie dał dowód swojej wiedzy i talentu jako inicjator utworzenia tzw. zielonego pierścienia wokół Warszawy, był on również autorem wielu prac z dziedziny architektury krajobrazu. Wraz z profesorami Jadwigą i Romanem Kobendzami uważany jest za współtwórcę Kampinoskiego Parku Narodowego, po utworzeniu w 1959 r. – Parku, także wieloletni członek jego Rady Naukowej. Dalej, trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Szlak im. S. Żeromskiego – przebiega ścieżką dydaktyczną „Do Starego Dębu”. Trasa biegnie zachodnim skrajem obszaru ochrony ścisłej „Sieraków”. Mijamy m.in. bory sosnowe, bagienne obniżenia porośnięte olsami i łęgami, ukwiecone na wiosnę grądy, wydmę „Kąt Góry” z wiekowym borem mieszanym. Na trasie istnieje możliwość zaobserwowania wielu leśnych ptaków – dzięciołów, myszołowa, jastrzębia, a w okresie wiosenno letnim można usłyszeć żurawia. Do Warszawy wracamy przez Sieraków, Laski, Klaudyn. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Szlak im. S. Żeromskiego – ma długość około 40 km i biegnie przez piękne malownicze tereny puszczy. Zachęcam do odbywania rowerowych jak i pieszych wycieczek przez te tereny.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, SZLAK im. S. ŻEROMSKIEGO

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, SZLAK im. S. ŻEROMSKIEGO

Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny, Trasa rowerowa

Głównym elementem naszej trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny – jak nazwa wskazuje jest „Czarny Szlak Turystyczny”, który biegnie przez część Puszczy Kampinoskiej położonej pomiędzy Wólką Węglową, a Laskami. Szlak ten nazwany jest „Podwarszawskim Szlakiem Pamięci”. Poniżej wpisu zostały umieszczone linki do mapy oraz filmu, które ilustrują przedmiotowa trasę rowerową. Warszawę opuszczamy ulicami: Górczewską, Powstańców Śląskich, Dywizjonu 303, Lazurową, Kartezjusza, Radiową, Estrady. Czarny szlak turystyczny zaczyna się na ul. Widokowej, którą dojeżdżamy do granic Kampinoskiego Parku Narodowego. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny – biegnie drogami i ścieżkami leśnymi z których możemy podziwiać piękno Puszczy Kampinoskiej, między innymi piękne brzozy czarne rosnące obok „Alei Ułanów Jazłowieckich”. W pobliżu szlaku znajdują się ruiny „Atomowej Kwatery Dowodzenia”, która miała służyć jako stanowisko dowodzenia w przypadku wojny atomowej. Budowę rozpoczęto w latach 60 i prowadzono do lat 80. Obiekt składa się z 3 elementów: trzykondygnacyjnego schron dowodzenia, schronu pomocniczego i budynku koszar. Pomiędzy poszczególnymi elementami można było się poruszać podziemnymi korytarzami. Główny schron dowodzenia miał być odporny na ładunki nuklearne. W okolicy tej znajduje się również miejsca straceń, wygrodzone i oznaczone krzyżami. W pierwszej mogile pochowanych zostało 39 osób rozstrzelali przez okupanta w tym miejscu (dnia 15 października 1942 r.), w odwecie za akcję „Wawer”, to jest wysadzenie 8 października 1942 r. przez grupy dywersyjne AK torów kolejowych wokół Warszawa. Kilkanaście metrów dalej znajduje się kolejna zbiorowa mogiła. Jest to miejsce egzekucji, która miała miejsce 22 czerwca 1942 r. Jadąc dalej trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny – docieramy do skrzyżowania z żółtym szlakiem turystycznym. W miejscu tym znajduje się „Kamień Ułanów Jazłowieckich”.  Napis na kamieniu brzmi: „Z tego miejsca 19 września 1939 roku, szwadron 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, ruszył do szarży pod Wólką Węglową, otwierając drogą do oblężonej Warszawy, oddziałom armii Poznań i Pomorze”. Kontynuując dalej jazdę trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny – ruszamy w kierunku wsi Sieraków. Poruszamy się piękną leśna drogą, wzdłuż której rosną dęby oraz sosny o niezwykłych kształtach. Przy wjeździe do Sierakowa znajduje się pomnik upamiętniający pomordowanych w 1944 r. żołnierzy AK. Po do jechaniu do asfaltowej drogi biegnącej do Izabelina dokonujemy zwrotu w lewo. Jedziemy tą drogą około 100 m i dokonujemy kolejnego zwrotu w lewo, w leśną drogę którą biegnie czarny szlak turystyczny. Po przejechaniu około 2 km dotrzemy do siedziby „Dyrekcji KPN”. Nasza trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny – zagłębia się w lesie za siedzibą Dyrekcji KPN. Po zaledwie 100 m napotykamy kolejne miejsce pamięci narodowej, tym razem jest to mogiła powstańca styczniowego – 1863 r. Do Lasek docieramy po przejechaniu leśną drogą około 2 km. Czarny Szlak Turystyczny ma długość około 11,7 km. Uważam, że nadaje się on dla turysty, który porusza się pieszo, rowerem jak i w zimie na nartach. Ze względu na bliskość Warszawy oraz dogodne dojazdy, trasą tą można odbywać wycieczki o każdej porze roku. Podkreślić jednak należy, że najbardziej właściwa porą na wycieczkę tą trasą będzie wrzesień, miesiąc większości wydarzeń, które miały tu miejsce. Do Warszawy wracamy przez Klaudyn Pierwszy, Klaudyn Drugi, ul. Generała Władysława Sikorskiego, ul. A. Kocjana, Lazurową. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny – biegnie pięknymi leśnymi drogami oraz umożliwia odwiedzenie kilku miejsc pamięci narodowej. Zachęcam do odwiedzania tej części Puszczy Kampinoskiej.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, CZARNY SZLAK TURYSTYCZNY

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, CZARNY SZLAK TURYSTYCZNY

Puszcza Kampinoska, Stary Dąb, trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Stary Dąb – prowadzi ścieżkami i drogami leśnymi położonymi w pobliżu wsi Sieraków. Warszawę opuszczamy jadąc ulicami: Górczewską, Powstańców Śląskich, Dywizjonu 303, Lazurową. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy oraz filmu, które stanowią ilustrację przedmiotowej trasy rowerowej. Pierwszym terenem zielonym na naszej trasie rowerowej – Puszcza Kampinoska, Stary Dąb – jest Las Bemowski. Po I wojnie światowej na obszarze dzisiejszego Lasu Bemowskiego, wzniesiono najważniejszą z ówczesnych polskich stacji radiotelegraficznych – Transatlantycką Centralę Radiotelegraficzną, która jako jedyna miała zasięg międzykontynentalny. Budowa miała miejsce w latach 1922-23. Charakterystycznymi elementami radiostacji były wysokie na 126,5 m maszty. Dziś zachowały się z niej betonowe pozostałości, stanowiące drugi – obok Fortu Radiowo – zespół zabytkowy na terenie Lasu Bemowskiego. Dalej poruszając się ulicami: Opalin, Arkuszową, Estrady, docieramy do Puszczy Kampinoskiej. Pierwszy odcinek nasze trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Stary Dąb – przebiega czerwonym szlakiem turystycznym dookoła Uroczyska Opaleń. Przejeżdżamy obok „Polany Turystycznej Honorowych Dawców Krwi” oraz „Jeziorka Opaleń”. Czerwony szlak turystyczny opuszczamy w miejscu oznaczonym jako „Uroczysko Michałówka” gdzie wjeżdżamy na żółty szlak turystyczny prowadzący w kierunku „Kamienia Ułanów Jazłowieckich”. Upamiętnia on starcie polskich oddziałów z niemieckimi podczas „Kampanii wrześniowej 1939 r.”. Jadąc dalej żółtym szlakiem docieramy do miejsca oznaczonego jako „Na Miny”. Znajduje się tu kamień, upamiętnia Witolda Plapisa, który był współtwórcą Kampinoskiego Parku Narodowego. W miejscu tym wjeżdżamy na zielony szlak turystyczny, którym biegnie ścieżka dydaktyczna „Do Starego Dębu”. Prowadzi ona przez jedno z najpiękniejszych i przyrodniczo najcenniejszych miejsc w Kampinoskim Parku Narodowym – przez obszar ochrony ścisłej „Sieraków”. Nosi on imię prof. Romana Kobendzy, inicjatora utworzenia parku i orędownika ochrony rezerwatowej obszarów o szczególnych wartościach przyrodniczych. To dzięki jego staraniom już w 1937 r. utworzono w tej części Puszczy Kampinoskiej rezerwat o pow. 614.05 ha. Trasa ścieżki biegnie skrajem obszaru ochrony ścisłej „Sieraków”. Jest to niezwykle urozmaicony teren. Mijać będziemy m.in. bory sosnowe, bagienne obniżenia porośnięte olsami i łęgami, ukwiecone na wiosnę grądy, wydmę „Kąt Góry” z wiekowym borem mieszanym. Podczas przejazdu istnieje możliwość zaobserwowania wielu leśnych ptaków – dzięciołów, myszołowa, jastrzębia, a w okresie wiosenno letnim można usłyszeć żurawia. Rankiem mamy dużą szansę na spotkanie z łosiem lub dzikiem. Niektóre fragmenty ścieżki mogą sprawiać problem przy pokonywaniu ze względu na podmokły teren. Ukoronowaniem naszej wycieczki jest dotarcie do polany noszącej nazwę Pichlówka – od mieszkającego tu kiedyś strażnika Pichla. Polanę otaczają pomnikowe lipy drobnolistne i dęby szypułkowe. W Puszczy Kampinoskiej występują dwa rodzime gatunki dębów – szypułkowy i bezszypułkowy oraz pochodzący z kontynentu amerykańskiego dąb czerwony. Dęby są uznawane za bardzo ważny gatunek drzew Puszczy Kampinoskiej, a ich udział w ogólnej powierzchni drzewostanów wynosi już prawie 10%. Drzewa te w Puszczy Kampinoskiej osiągają 25-30 m wysokości i ponad 1 m pierśnicy. Są drzewami długowiecznymi, żyją 300-400 lat, a dąb szypułkowy nawet do 1000 lat i dłużej. Najstarsze kampinoskie dęby liczą po 200-300 lat i mają największy udział wśród ponad 120 pomnikowych drzew rosnących w puszczy, z Dębem Kobendzy (ok. 300 lat) i Dębem Powstańców Styczniowych na czele. Wiek rosnącego na naszej trasie rowerowej – Puszcza Kampinoska, Stary Dąb – drzewa ocenia się na ok. 200 lat. Po opuszczeniu polany na której rośnie „Stary Dąb” jedziemy w kierunku Sierakowa. Do Warszawy wracamy przez miejscowości: Laski, Klaudyn Drugi, Klaudyn Pierwszy i Rezerwat Kalinowa Łąka. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Stary Dąb – biegnie przez piękne puszczańskie tereny, przejazd nią jest przyjemny, a problemy mogą jedynie wystąpić po długotrwałych opadach deszczu. Zachęcam wszystkich do wsiadania na rower i zwiedzania pięknej Puszczy Kampinoskiej jak i innych zielonych terenów naszego kraju.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, STARY DĄB

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, STARY DĄB

Notka została przygotowana przy wykorzystaniu informacji zawartych na stronie serwisu: „Wikipedia, wolna encyklopedia” oraz na tablicach informacyjnych umieszczonych w Puszczy Kampinoskiej przez Kampinoski Park Narodowy.

Puszcza Kampinoska, Roztoka, trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Roztoka – przebiega dookoła trenów puszczańskich leżących nad „Kanałem Zaborowskim”. Wycieczkę rozpoczynamy na ul. Jana Olbrachta, dalej ruszamy ścieżką rowerową leżącą przy ul. Górczewskiej w kierunku Zaborowa. Poniżej wpisu umieszczone zostały linki do mapy oraz filmu, które ilustrują naszą wycieczkę. Na odcinku tym przejeżdżamy między innymi przez Borzęcin Duży, o którym pierwsze wzmianki pochodzą z roku 1254. Obecnie we wsi znajduje się kościół pw. św. Wincentego Ferreriusza, wybudowany w roku 1855 jak również niedaleko położony jest cmentarz z klasycystyczną kaplicą grobową Róży Zakrzewskiej-Rykowskiej z roku 1838 oraz mogiłą rozstrzelanych w czasie II wojny światowej. Kolejną miejscowością na naszej trasie rowerowej – Puszcza Kampinoska, Roztoka – jest Zaborów. Pierwsze wzmianki o tej miejscowości pochodzą z roku 1239. Wieś była gniazdem rodowym Zaborowskich herbu Rogala. Po III rozbiorze Rzeczypospolitej w 1795 r., Zaborów znalazł się w zaborze pruskim, w latach 1807-1814 w Księstwie Warszawskim, a od 1815 r. w zależnym od Rosji Królestwie Polskim. Na terenie Zaborowa położonych jest kilka obiektów wpisanych do rejestru zabytków m. in.: kościół pw. św. Anny z 1791 r., cmentarz rzymskokatolicki założony ok. 1830 r. o pow. 1,35 ha, zespół pałacowy Goldstandów z 2 połowy XIX w., zespół folwarczny z przełomu XIX/XX w. Po opuszczeniu Zaborowa poruszamy się nadal asfaltową drogą przez około 1,5 km, a następnie dokonujemy zwrotu w prawo i jedziemy zielonym szlakiem rowerowym. Po wjechaniu na teren Puszczy Kampinoskiej opuszczamy zielony szlak rowerowy i jedziemy „Drogą ceglaną” w kierunku wsi Łubiec, założonej około 1579 r.  Na skrzyżowaniu z drogą 579 dokonujemy zwrotu w prawo i jedziemy do Roztoki. W miejscu tym osiągamy półmetek naszej trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Roztoka –  więc możemy chwilę odpocząć nad „Kanałem Zaborowskim”. Dolinka Roztoki to miejsce, w którym kiedyś przepływał niewielki strumień. W XVIII wieku z wód płynących przez Roztokę korzystały dwa młyny. Płynący tędy w przeszłości niewielki ciek nie odprowadzał wód do większej rzeki, lecz kończył się wśród bagien na północy. Już wówczas na południu roztockiej strugi znajdował się sztuczny ciek odwadniający łąki wsi Kępiaste, Łubiec i Zaborów. W celu zwiększenia wydajności łąk i usprawnienia odpływu wody z podmokłych terenów, rozbudowano system kanałów. W drugiej połowie XIX wieku przez dolinkę roztocką przepływał już Kanał Zaborowski, któremu obecny kształt nadały prace prowadzone w XX wieku. Dzisiaj odprowadza on wody do największego cieku wodnego w Puszczy Kampinoskiej, jakim jest Kanał Łasicy. Po opuszczeniu Roztoki nadal poruszamy się drogą 579, którą opuszczamy we wsi Kiścinne, dokonując zwrotu w prawo. Nową asfaltową drogą jedziemy do wsi Wiersze. Na wschodnim krańcu wsi pod lasem znajduje się pomnik „Niepodległej Rzeczpospolitej Kampinoskiej” oraz cmentarz partyzancki AK z mogiłami 54 żołnierzy Grupy „Kampinos”. Na cmentarzu znajduje się urna zawierająca ziemię z pobojowisk w Puszczy Kampinoskiej oraz tablica ku czci kapelanów zgrupowania, m.in. ks. Stefana Wyszyńskiego ps. „Radwan II”, późniejszego prymasa Tysiąclecia. Dalej jedziemy asfaltową drogą przez wieś Janówek do małej polany, na której napotkamy czarny szlak turystyczny. Dokonujemy zwrotu w prawo i jedziemy czarnym szlakiem w kierunku Palmir. Na szlaku tym napotykamy kamień upamiętniający starcie polskiej Tankietki TKS-20 dowodzonej przez Edmunda Orlika z czołgiem niemieckim PzKpfw-35(t). Leśne ścieżki i drogi w tym miejscu nie są najprzyjemniejsze do pokonywania gdyż znajdują się na nich odcinki piaszczyste jak i podmokłe utrudniające jazdę na rowerze. W związku z tym, po ich przebyciu, warto jest chwilę zatrzymać się w Palmirach i odpocząć. Dalej jedziemy leśnymi drogami i ścieżkami przez miejscowość Pociecha i Sieraków. Do Warszawy wjeżdżamy ul. Radiową. Ostatnim zielonym obszarem przez który przejeżdżamy jest Rez. Kalinowa Łąka. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Roztoka – biegnie przez większości dystansu asfaltowymi drogami. Na naszej trasie spotykamy kilka miejsc pamięci narodowej i możemy podziwiać piękno puszczańskiej przyrody.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, ROZTOKA

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, ROZTOKA

Notka została przygotowana przy wykorzystaniu informacji zawartych na stronach serwisów: „Serwis o Puszczy Kampinoskiej”, „Wikipedia, wolna encyklopedia”.

Puszcza Kampinoska, Uroczysko Opaleń, trasa rowerowa.

Naszą trasę rowerową – Puszcza Kampinoska, Uroczysko Opaleń – zaczynamy na parkingu znajdującym się przy DH Wola Park. Następnie poruszamy się ulicami: Górczewską, Powstańców Śląskich, Dywizjonu 303, Lazurową i Antoniego Kocjana. Po pokonaniu ul. Kocjana docieramy do „Lasku Bemowskiego”. Na pierwszym leśnym skrzyżowaniu skręcamy w prawo. Leśne drogi są wygodne do jazdy rowerem i nie powinny nikomu sprawiać problemów. Szczegółowa mapa naszej trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Uroczysko Opaleń –  oraz ilustrujący ją film zostały umieszczona poniżej wpisu. Po dotarciu do ul. Radiowej dokonujemy zwrotu w lewo i poruszamy się nią przez około 200 m, a następnie skręcamy w prawo w leśną drogę, którą jedziemy do ul. Opaleń. Następnie ul. Arkuszową, ul. Estrady i ul. Rękopis, docieramy do parkingu znajdującego się przy wjeździe do Puszczy Kampinoskiej. Parking ten opuszczamy czerwonym szlakiem turystycznym biegnącym w kierunku „Jeziorka Opaleń”. Pierwsza część trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Uroczysko Opaleń –  biegnie tzw. : „Ścieżką Dydaktyczną Wokół Opalenia”. Otaczające nas lasy to zespół boru świeżego, będącego jednym z głównych zbiorowisk leśnych Puszczy Kampinoskiej. Drzewostan zespołu tworzy sosna zwyczajna z domieszką brzozy brodawkowatej i dębu bezszypułkowego. W podszyciu rośnie jałowiec, kruszyna i jarzębina, w runie dominują borówki – czernica i brusznica oraz kostrzewa owcza. Bujna jest warstwa mszysta – utworzona m.in. przez rokiet i płonniki – wśród której w miejscach suchszych i prześwietlonych występują porosty – chrobotki i płucnice. Ścieżki są łatwe do pokonania rowerem, za wyjątkiem trzech krótkich piaszczystych odcinków, które mogą sprawić mały problem. Jeziorko Opaleń jest pochodzenia sztucznego. W okresie międzywojennym na tym terenie znajdowała się bażantarnia miejscowego właściciela ziemskiego. Jeziorko nie jest zbyt głębokie i w okresach suszy często wysycha. Dlatego występujące w nim rośliny i zwierzęta przystosowane są do zmieniających się warunków. Okres suszy przeżywają zagrzebane w mule lub w postaci form przetrwalnikowych. Inne, jak np. płazy przebywają w wodzie tylko w okresie wiosennym w celu odbycia godów i złożenia skrzeku. W wodzie rozwijają się też larwy owadów, których postacie dorosłe żyją na lądzie, m.in. chruścików, ważek, komarów. Po opuszczeniu okolic „Jeziorka Opaleń” nadal poruszamy się czerwonym szlakiem znajdującym się na trasie rowerowej – Puszcza Kampinoska, Uroczysko Opaleń –  przez „Uroczysko Michałówka” w kierunku „Góry Ojca”. Jest ona jedną z najważniejszych wydm w Kampinoskim Parku Narodowym, jej wysokość wynosi 100,62 m n.p.m. W drzewostanie rosnącym na jej północnym stoku u niektórych sosen widać zniekształcone strzały i gałęzie w kształcie liry lub w formie kandelabra. Deformacje tego typu mogą być skutkiem żerowania gąsienicy zwójki sosnóweczki lub następstwem choroby zwanej skrętakiem sosny, wywoływanej przez pasożytniczy grzyb Melampsora pinitorqua. W 1990 r. na wydmie wzniesiono jedną z siedmiu wież przeciwpożarowych, które tworzą sieć obserwacyjną na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego. Umieszczona na wysokości 25 m kabina umożliwia prowadzenie obserwacji w promieniu 10-15 km. Po opuszczeniu okolic „Góry Ojca” poruszamy się niebieskim szlakiem turystycznym, znajdującym się na trasie rowerowej – Puszcza Kampinoska, Uroczysko Opaleń –  w kierunku ul. 3 Maja w Laskach. Po jej przekroczeniu jedziemy ulicami: Karola Szymanowskiego oraz Witolda Lutosławskiego, do miejscowości Klaudyn. W miejscowości tej przejeżdżamy przez ul. Władysława Sikorskiego oraz „Rezerwat Kalinowa Łąka”, będącym częścią „Lasku Bemowskiego”. Ochroną rezerwatową objęto niewielkie, najcenniejsze pod względem przyrodniczym fragmenty. Powierzchnia rezerwatu wynosi 30,67 ha. Ponad dwie trzecie rezerwatu zajmują tereny bagienne porośnięte między innymi wierzbą laurowa oraz karłowatą olszą. Resztę porasta 40-letni las olszowy z domieszką brzozy brodawkowatej oraz monokultury sosnowej. Na terenie parku leśnego można spotkać łosie, dziki, sarny, lisy, kuny oraz drobne ssaki charakterystyczne dla lasów. W okolicy tej możemy również podziwiać pozostałości działalności człowieka w postaci „Fortu Radiowo” oraz obiekty po „Transatlantyckiej Centrali Radiotelegraficznej”. Po osiągnięciu ul. Radiowej poruszamy się w kierunku Warszawy. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Uroczysko Opaleń – liczy około 30 km i jest łatwa do pokonania w letnie miesiące. Wycieczkę kończymy na parkingu przy ul. Jana Olbrachta.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, UROCZYSKO OPALEŃ

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, UROCZYSKO OPALEŃ

Puszcza Kampinoska, Droga Palmirska, trasa rowerowa

Trasa – Puszcza Kampinoska, Droga Palmirska – prowadzi leśnymi ścieżkami i drogami dookoła „Cmentarza w Palmirach”.  Warszawę opuszczamy jadąc ul. Jana Olbrachta, Tadeusza Krępowieckiego, Górczewską, Powstańców Śląskich, Dywizjony 303 i kierujemy się w stronę Starych Babic. W miejscowości tej przejeżdżamy obok cmentarza wojskowego, na którym zostali pochowani żołnierze Wojska Polskiego polegli w kampanii wrześniowej 1939 r. jak również partyzanci AK Zgrupowania Kampinos. Dalej przez Lipków jedziemy w kierunku wsi Truskaw. Powstała ona z nadania króla Władysława Jagiełły w 1419 r. W trakcie Powstania Styczniowego 1863 r. była bazą powstańców, za co wieś spotkały represje ze strony władz carskich. W trakcie II wojny światowej, w 1943 r. hitlerowcy rozstrzelali 10 mieszkańców wsi. We wrześniu 1944 r. oddziały AK pod dowództwem Adolfa Pilcha (PS. „Góra”, „Dolina”) dokonały pogromu stacjonujących we wsi oddziałów rosyjskiej brygady RONA wsławionej okrucieństwem i masowymi zbrodniami popełnionymi na Woli i Ochocie w czasie „Powstania Warszawskiego”. Zginęło 250 żołnierzy wroga, przy stratach własnych 10 zabitych. Opuszczając wieś Truskaw ruszamy, żółtym szlakiem turystycznym znajdującym się na trasie – Puszcza Kampinoska, Droga Palmirska – w kierunku „Zaborowa Leśnego”. Zajmuje on tereny wydmowe i bagienne. Na obszarze ochrony ścisłej „Zaborów Leśny” znajdują się typowe dla Puszczy Kampinoskiej wydmy i bagna. Wydmy wznoszą się nawet 13 m ponad bagienne doliny uroczysk Kalisko i Trzy Włóki. Dalej jadąc żółtym szlakiem turystycznym docieramy do „Mogiły Powstańców 1863 r.” W zbiorowej mogile spoczywa 76 młodych powstańców poległych w dniu 14 kwietnia 1863 r. Ukrywający się w Puszczy Kampinoskiej słabo uzbrojony 250 osobowy oddział dowodzony przez Walerego Remiszewskiego stoczył bitwę i został rozbity przez liczący 500 żołnierzy oddział rosyjski. Na mogile znajduje się metalowy krzyż upamiętniający poległych. Miejsce pamięci opuszczamy „Grobową Drogą”, która prowadzi nas przez kilka kilometrów pięknym sosnowym lasem, do „Traktu Partyzanckiego” znajdującego się na północnym skraju puszczy. Po dojechaniu do Traktu skręcamy w prawo i jedziemy nim (asfaltowa droga) do napotkania „czarnego szlaku turystycznego”. Podążając „czarnym szlakiem” leżącym na naszej trasie – Puszcza Kampinoska, Droga Palmirska –  możemy podziwiać OOŚ „Kaliszki” oraz napotykamy wieżę ppoż. Czarny szlak biegnie leśnymi drogami i ścieżkami, które doprowadzą nas do asfaltowej „Drogi Palmirskiej”. Na niej skręcamy w prawo i jedziemy w kierunku „Cmentarza Palmiry”. Między grudniem 1939 r., a lipcem 1941 r., w miejscu tym Niemcy przeprowadzili co najmniej 20 egzekucji, w których zginęło ponad 1700 osób. Największe nasilenie egzekucji miało miejsce w dniach 20-21 czerwca 1940 r., kiedy  zamordowano co najmniej 358 więźniów Pawiaka. Śmierć ponieśli m.in. Maciej Rataj (Marszałek Sejmu RP), Mieczysław Niedziałkowski (działacz socjalistyczny), Stefan Kwiatkowski (wiceprezes Towarzystwa Nauczycieli Szkół Średnich i Wyższych), Janusz Kusociński (sportowiec). Wśród zamordowanych znalazły się 82 kobiety.  Miejsce Pamięci Narodowej opuszczamy brukowana drogą i jedziemy trasą – Puszcza Kampinoska, Droga Palmirska -  w kierunku miejsca zwanego „Pociecha”. Zaczynamy w niej kolejny odcinek naszej wycieczki. Po wjechaniu na zielony szlak kończy się brukowana droga i rozpoczyna ścieżka przez bory sosnowe. Gdy, przed miejscowością Sieraków, zielony szlak dokonuje zwrotu w lewo, a my poruszamy się nadal prosto, to po chwili wyjeżdżamy z lasu i znajdujemy się już na wiejskiej drodze. Na jej końcu, przy pomniku, skręcamy w prawo, w „Drogę Łączniczek AK”. Do Warszawy wracamy przez Laski, Mościska, Klaudyn, dalej ulicami Radiową, Dywizjonu 303 i Księcia Janusza. Trasa – Puszcza Kampinoska, Droga Palmirska – przebiega asfaltowymi drogami jak i leśnymi ścieżkami oraz duktami, przez ładne i malownicze lasy. Poniżej znajdują się linki do mapy i filmu, ilustrujących naszą trasę.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, DROGA PALMIRSKA

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, DROGA PALMIRSKA