Puszcza Kampinoska, Mogilny Mostek, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Mogilny Mostek – prowadzi leśnymi drogami i ścieżkami położonymi na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami oraz filmu, które ilustrują wycieczkę. Warszawę opuszczamy ul. Górczewską i jedziemy przez Stare Babice i Lipków do Puszczy Kampinoskiej. Na skrzyżowaniu w Lipkowie dokonujemy zwrotu w lewo i wjeżdżamy na niebieski szlak turystyczny, którym jedziemy w kierunku Zaborowa Leśnego. Po napotkaniu żółtego szlaku turystycznego dokonujemy zwrotu w prawo i tym szlakiem podążamy do wsi Truskaw. Na tym odcinku trasa jest przyjazna dla rowerzystów, ścieżki i drogi są łatwe do pokonania, a otaczający nas las prezentuje nam wspaniałe cienie i kolory. We wsi Truskaw trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Mogilny Mostek – wkracza na czarny szlak turystyczny, a zarazem na ścieżkę dydaktyczną „Do Karczmiska”. Odcinek ten wiedzie przez bogaty siedliskowo teren: śródleśne łąki, jałowczyska, turzycowiska, bory sosnowe świeże i mieszane, grady, podmokłe łęgi z fragmentami olsów. Możemy podziwiać charakterystyczne dla krajobrazu Puszczy Kampinoskiej naprzemienne występowanie piaszczystych wyniesień i bagnistych obniżeń u ich podnóża. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Mogilny Mostek – po napotkaniu czerwonego szlaku turystycznego dokonuje zwrotu w prawo i przez „Ćwikowa Górę” prowadzi do Cmentarza w Palmirach. W miejscu tym możemy chwilę odpocząć i zapoznać się z informacjami umieszczonymi na rozstawionych tablicach. Kolejny etap trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Mogilny Mostek - prowadzi przez „Białą Górę” do Mogilnego Mostku. Na południe od Łomny i Palmir, pośród borów znajduje się wąska dolina Wilczej Strugi z olszowymi łęgami. Na tej strudze w otoczeniu łęgów znajduje się właśnie Mogilny Mostek. Znajdujące się tu olchy rosną na charakterystycznych kępach, wznoszących się nad powierzchnią wody. Na kępach tych rosną także czeremchy, jarzębiny, kaliny, kruszyny, paprocie. Pośród nich kwitną wczesną wiosną żółte kwiaty kaczeńców, a w czerwcu kosaćce żółte. W pogodne dni jest to ładne malownicze miejsce, które warto odwiedzić, natomiast w pochmurne dni jest ono mroczne i odnosi się wrażenie, że znajdujemy się w mrocznej baśniowej krainie. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Mogilny Mostek prowadzi dalej czerwonym szlakiem turystycznym do „Kamienia A. Zboińskiego”, gdzie wkraczamy na zielony szlak turystyczny. Kolejna zmiana kierunku następuje przy „Kamieniu W. Plapisa”, gdzie skręcamy w lewo na żółty szlak turystyczny, którym jedziemy do granic Kampinoskiego Parku Narodowego. Na odcinku tym przejeżdżamy obok „Kamienia Ułanów Jazłowieckich”. Do Warszawy wracamy ul. Radiową. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Mogilny Mostek – prowadzi pięknymi leśnymi ścieżkami Kampinoskiego Parku Narodowego, możemy podziwiać piękną puszczańską przyrodę oraz miejsca związane z historią kraju. Zachęcam do wycieczek szlakami turystycznymi Puszczy Kampinoskiej.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, MOGILNY MOSTEK

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, MOGILNY MOSTEK

Puszcza Kampinoska, Palmiry, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Palmiry – biegnie pięknymi, malowniczymi drogami i ścieżkami Puszczy Kampinoskiej. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami oraz filmu które ilustrują trasę. Do zielonych dróg puszczy docieramy z Warszawy przez Stare Babice, Lipków i Truskaw. W tej ostatniej miejscowości wkraczamy na żółty szlak turystyczny. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Palmiry – prowadzi nas w kierunku miejscowości Wiersze. Po przejechaniu leśną drogą około 3,5 km docieramy do Zaborowa Leśnego. W miejscu tym rosną piękne, wysokie stare dęby oraz krzyżują się trzy szlaki turystyczne. W Puszczy Kampinoskiej występują dwa rodzime gatunki dębów – szypułkowy i bezszypułkowy oraz pochodzący z kontynentu amerykańskiego dąb czerwony. Dęby są uznawane za bardzo ważny gatunek drzew Puszczy Kampinoskiej, a ich udział w ogólnej powierzchni drzewostanów wynosi już prawie 10%. Drzewa te w Puszczy Kampinoskiej osiągają 25-30 m wysokości i ponad 1 m pierśnicy. Są drzewami długowiecznymi, żyją 300-400 lat, a dąb szypułkowy nawet do 1000 lat i dłużej. Najstarsze kampinoskie dęby liczą po 200-300 lat i mają największy udział wśród ponad 120 pomnikowych drzew rosnących w puszczy, z Dębem Kobendzy (ok. 300 lat) i Dębem Powstańców Styczniowych na czele. My poruszamy się dalej żółtym szlakiem turystycznym biegnącym w kierunku Mogiły Powstańców 1863 r. Miejsce to upamiętnia młodych ludzi, którzy walczyli i polegli w bitwie z oddziałami carskimi na terenie Puszczy Kampinoskiej podczas Powstania Styczniowego. Kolejny odcinek naszej trasy biegnie pięknymi leśnymi ostępami położonymi na pagórkowatym terenie. Jest to jeden z ładniejszych obszarów w Puszczy Kampinoskiej, sosnowy las w blasku słońca czaruje kolorami i fantastycznymi odcieniami. W pobliżu wsi Wiersze napotykamy cmentarz wojenny i Pomnik Rzeczpospolitej Kampinoskiej, które upamiętniają partyzantów poległych na terenie Puszczy Kampinoskiej podczas II Wojny Światowej. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Palmiry – dokonuje w tym miejscu zwrotu w prawo i biegnie czerwonym szlakiem turystycznym w kierunku Cmentarza w Palmirach. Odcinek ten ma długość około 6 km. Charakterystycznym punktem na tym etapie trasy jest Ćwikowa Góra, którą musimy pokonać przed dotarciem do Miejsca Pamięci jakim jest Cmentarz w Palmirach. Znajduje się tu Muzeum oraz cmentarz z grobami polskich patriotów rozstrzelanych w tym miejscu podczas II Wojny Światowej. Na skrzyżowaniu szlaków turystycznych znajdującym się obok cmentarza wjeżdżamy na niebieski szlak turystyczny, który prowadzi nas do miejsca nazwanego Pociecha. Na odcinku tym przejeżdżamy obok 2 krzyży stanowiących symboliczną mogiłę więźniów Pawiaka rozstrzelanych w tym miejscu w listopadzie 1939 r. oraz obok Pomnika Jeżyków. Pomnik ten upamiętnia Powstańcze Oddziały Specjalne „Jerzyki” – konspiracyjną organizację wojskową, utworzoną w październiku 1939 r. przez por. rez. Jerzego Strzałkowskiego, pedagoga, wieloletniego prezesa Związku Młodzieży z Dalekiego Wschodu. Po napotkaniu zielonego szlaku turystycznego, trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Palmiry – dokonuje zwrotu w lewo i dalej możemy poruszać się tym szlakiem do wsi Sieraków. Na wschodnim krańcu tej wioski, obok kolejnego pomnika, dokonujemy zwrotu w prawo, w leśną drogę. Po przejechaniu leśnego odcinka docieramy do miejscowości Laski. W granice Warszawy wjeżdżamy ul. Radiową. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Palmiry – ma długość około 53 km, w tym około 25 km dróg leśnych. Jest to trasa, która pozwala nam podziwiać piękno puszczańskich lasów jak i odwiedzić miejsca pamięci narodowej. Wydaje mi się że jest ona idealna na rowerową eskapadę jak i wspaniały letni spacer. Krzyżują się na niej liczne szlaki turystyczne co pozwala nam modyfikować trasę ewentualnej wycieczki. Zachęcam do spędzania czasu na trasach położonych na terenie Puszczy Kampinoskiej.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, PALMIRY, TRASA ROWEROWA

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, PALMIRY, TRASA ROWEROWA

Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny 2, Trasa rowerowa

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny 2 – prowadzi szlakami turystycznymi wschodniej części Puszczy Kampinoskiej. Głównym elementem trasy jest Czarny Szlak Turystyczny im. Kazimierza W. Wojcickiego, który biegnie pomiędzy parkingiem we wsi Truskaw, a parkingiem w Palmirach. Szlak ten ma długość około 11 km. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy oraz filmu, które szczegółowo ilustrują przedmiotową trasę. Opuszczamy Warszawę ulicami: Górczewską, Dywizjonu 303, Antoniego Kocjana i przez Stare Babice oraz Lipków jedziemy w kierunku Truskawi. Jest ona najstarszą wsią powstałą wewnątrz Puszczy Kampinoskiej, pierwsze wzmianki o niej pochodzą z 1419 r. Na zachodnim krańcu wsi, w miejscu dzisiejszego parkingu, stał folwark, w którym w 1863 r. zatrzymali się powstańcy z oddziału Walerego Remiszewskiego. W dniu 14 IV 1863 r. oddział stoczył bitwę z carskim wojskiem w lasach pod Buda Zaborowską. Obecnie z miejsca tego zaczynają się dwa szlaki turystyczne. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny 2 – jak nazwa wskazuje prowadzi czarnym szlakiem turystycznym. Prowadzi on przez uroczyska Paśniki, Bór Niepustowy i Cyganka, gdzie łącznie występuje największa w Puszczy Kampinoskiej liczba gatunków roślin chronionych i rzadkich. W Borze Niepustowym występują zespoły leśne: bór mieszany, dąbrowa świetlista, grąd niski i wysoki, łęg olszowy i ols, pośród których znajdują się stanowiska rzadkich roślin, jak: lilia złotogłów, dzwonecznik wonny, kokorycz pusta, listera jajowata, czartawa pospolita, fiołek przedziwny. Uroczysko Cyganka łącznie z Borem Niepustowym tworzy obszar ochrony ścisłej.  Szlak wiedzie przez ostoje łosi, saren, lisów, borsuków oraz wielu gatunków ptaków, m.in. żurawi, bocianów czarnych, ptaków drapieżnych i sów. Po opuszczeniu parkingu w Truskawi ruszamy Ścieżką Dydaktyczną „Do Karczmiska”. Ma ona długość około 2,8 km i prowadzi przez niezwykle zróżnicowany teren, zajęty m.in. przez malownicze śródleśne łąki, kępy kolumnowych jałowców, turzycowiska, cieki wodne i różnorodne zbiorowiska leśne. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny 2 – prowadzi dalej przez „Ćwikową Górę” w kierunku Cmentarza Palmiry. Jest to odcinek pofałdowany i morze sprawić małe problemy. Przy dojeździe do Cmentarza Palmiry dokonujemy zwrotu w lewo i poruszamy się leśnymi drogami w kierunku „Kamienia Orlika”. Upamiętnia on zwycięski pojedynek stoczony w 1939 r. przez polskie tankietki TKS 20 z czołgami niemieckimi. Czarny szlak prowadzi nas dalej do wsi Janówek gdzie dokonujemy ostrego zwrotu w prawo i ruszamy „Kościelną drogą”. W rejonie tym przekraczamy po raz pierwszy „Wilczą Strugę”, a następnie przejeżdżamy obok „Obszaru Ochrony Ścisłej Kaliszki”. Zajmuje on obszar o pow. 105,82 ha i funkcjonuje od 1977 r. Znajduje się tu malowniczy drzewostan sosnowy w wieku 150 lat, bory mieszane świeże i wilgotne z fragmentami olsów i turzycowisk. Jadąc dalej trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny 2 – przekraczamy Drogę Palmirską i pokonując ścieżki w pięknym sosnowym lesie docieramy do parkingu w Palmirach, gdzie kończy się Czarny Szlak Turystyczny im. Kazimierza W. Wojcickiego.  Ruszając w kierunku południowym wjeżdżamy na Żółty szlak turystyczny który doprowadzi nas do Mogilnego Mostku, którym przejeżdżamy nad Wilcza Strugą. Następnie „Sejmikową Drogą” przez „Białą Górę” jedziemy w kierunku Pociechy. Do Warszawy wracamy przez Sieraków, Laski. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Czarny Szlak Turystyczny 2 – ma długość około 53 km i biegnie przez piękne malownicze tereny. Oczywiście można podzielić trasę na krótsze odcinki i odbyć ciekawe spacery przez bogate przyrodniczo tereny np.: Ścieżką Dydaktyczną „Do Karczmiska” lub tylko Czarnym Szlakiem Turystycznym im. Kazimierza W. Wojcickiego. Zachęcam do odwiedzania pięknej Puszczy Kampinoskiej.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, CZARNY SZLAK TURYSTYCZNY 2

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, CZARNY SZLAK TURYSTYCZNY 2

Puszcza Kampinoska, Żółty Szlak Rowerowy, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Żółty Szlak Rowerowy – to doskonały szlak na weekendową przejażdżkę. Głównym elementem trasy jest Żółty Szlak Rowerowy biegnący pomiędzy miejscowościami Mariew i Palmiry. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy oraz filmu, które ilustrują przebieg trasy rowerowej. Warszawę opuszczamy ulicami:  Górczewską, Dywizjonu 303, Kocjana i jadąc przez Babice Stare oraz Lipków docieramy do Puszczy Kampinoskiej. Na skrzyżowaniu w Lipkowie dokonujemy zwrotu w lewo i po przejechaniu około 100 m wjeżdżamy do lasu. Leśna droga doprowadzi nas do Stanisławowa. Po jego opuszczaniu docieramy do miejscowości Mariew gdzie zaczyna swój bieg żółty szlak rowerowy stanowiący główną część naszej trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Żółty Szlak Rowerowy. Pierwszy odcinek szlaku prowadzi żużlową drogą, przez las znajdujący się w granicach Kampinoskiego Parku Narodowego, w kierunku miejscowości Truskaw. Kampinoski Park Narodowy został utworzony 16 stycznia 1959 r. dzięki wysiłkowi profesorów Jadwigi i Romana Kobendzów. Obejmuje fragment pradoliny Wisły w zachodniej części Kotliny Warszawskiej, o powierzchni 38 544 ha, z czego 68 ha przypada na Ośrodek Hodowli Żubrów w Smardzewicach w województwie łódzkim. Ze względu na wartości przyrodnicze oraz znaczenie społeczne w 2000 r. decyzją Międzynarodowej Rady Koordynacyjnej programu UNESCO MaB (Człowiek i Biosfera) park wraz z strefą ochronną został uznany za Rezerwat Biosfery pod nazwą „Puszcza Kampinoska”. Truskaw opuszczamy wjeżdżając w drogę szutrową znajdującą się obok pętli autobusowej. Na naszej trasie napotykamy pomnik „Jerzyków” w Pociesze. Znajduje się na nim napis: „Poległym „Jerzykom” w walkach o wyzwolenie Ojczyzny w latach 1939 – 1945 w różnych rejonach kraju oraz pod Pociechą w dn. 28.08 – 02.09.1944 r.”. Jadąc dalej trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Żółty Szlak Rowerowy – docieramy do kolejnego miejsca pamięci „Cmentarza w Palmirach”. Możemy tu chwilę odpocząć i przeczytać kilka ciekawych informacji o historii tego miejsca, które znajdują się na ustawionych tablicach informacyjnych. Dalsza część żółtego szlaku rowerowego biegnie asfaltową drogą, nazywaną „Drogą Palmirską”. Otacza ją piękny las w którym czasami możemy dostrzec ptaki lub zwierzęta. Kampinoski Park Narodowy jest jedną z najważniejszych ostoi fauny na niżu polskim. Szacuje się, że może tutaj występować połowa rodzimej fauny, czyli ok. 16.5 tys. gat. zwierząt. Najliczniejszą grupę stanowią bezkręgowce, ponadto możemy spotkać tu 13 nizinnych gatunków płazów, 6 gatunków gadów, 150 gatunków lęgowych ptaków, m.in. orła bielika, bociana czarnego, żurawia, derkacza. Największym z 52 gatunków ssaków jest łoś – będący symbolem Parku. Liczne są dziki, sarny oraz bobry. Zadomowiły się także reintrodukowane w latach 90 ubiegłego wieku rysie. Żółty szlak rowerowy kończy się na parkingu w Palmirach, ma on długość około 12,5 km. Kolejny etap trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Żółty Szlak Rowerowy – prowadzi żółtym szlakiem turystycznym im. Antoniego Trębickiego. Szlak ten ma długość 2,6 km i biegnie pomiędzy parkingiem w Palmirach, a „Mogilnym Mostkiem”. Płynąca tutaj Wilcza Struga stanowi górny bieg Łasicy – największej rzeki Puszczy Kampinoskiej. Kilka kilometrów na zachód opuszcza las i już jako wyprostowany kanał płynie do Bzury. Leśne strumienie są bardzo ważnym miejscem rozrodu dla płazów. Żaby stanowią podstawę pożywienie zaskrońca – najpospolitszego kampinoskiego węża, który doskonale pływa i nurkuje. Nad drobnymi ciekami wodnymi bytuje też rzęsorek rzeczek – jedyny jadowity europejski ssak. Po przekroczeniu Wilczej Strugi trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Żółty Szlak Rowerowy -  biegnie przez Wywrotnią Górę i Białą Górę, duży kompleks zrośniętych ze sobą wydmy parabolicznych. Porasta je jeden z najpiękniejszych w puszczy borów sosnowych. Są to w większości bory świeże, należące do podstawowych zbiorowisk leśnych Puszczy Kampinoskiej. Drzewostan tworzy sosna zwyczajna z domieszką brzozy brodawkowatej i dębu bezszypułkowego. Leśne drogi doprowadzą nas do parkingu przy pomniku „Jerzyków”. Do Warszawy wracamy przez Sieraków, Laski i ul. Radiową. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Żółty Szlak Rowerowy – ma długość około 55 km i biegnie przez ładne puszczańskie tereny. Zachęcam do odwiedzenia puszczańskich lasów pieszo lub na rowerze.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, ŻÓŁTY SZLAK ROWEROWY

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, ŻÓŁTY SZLAK ROWEROWY

Puszcza Kampinoska, Roztoka, trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Roztoka – przebiega dookoła trenów puszczańskich leżących nad „Kanałem Zaborowskim”. Wycieczkę rozpoczynamy na ul. Jana Olbrachta, dalej ruszamy ścieżką rowerową leżącą przy ul. Górczewskiej w kierunku Zaborowa. Poniżej wpisu umieszczone zostały linki do mapy oraz filmu, które ilustrują naszą wycieczkę. Na odcinku tym przejeżdżamy między innymi przez Borzęcin Duży, o którym pierwsze wzmianki pochodzą z roku 1254. Obecnie we wsi znajduje się kościół pw. św. Wincentego Ferreriusza, wybudowany w roku 1855 jak również niedaleko położony jest cmentarz z klasycystyczną kaplicą grobową Róży Zakrzewskiej-Rykowskiej z roku 1838 oraz mogiłą rozstrzelanych w czasie II wojny światowej. Kolejną miejscowością na naszej trasie rowerowej – Puszcza Kampinoska, Roztoka – jest Zaborów. Pierwsze wzmianki o tej miejscowości pochodzą z roku 1239. Wieś była gniazdem rodowym Zaborowskich herbu Rogala. Po III rozbiorze Rzeczypospolitej w 1795 r., Zaborów znalazł się w zaborze pruskim, w latach 1807-1814 w Księstwie Warszawskim, a od 1815 r. w zależnym od Rosji Królestwie Polskim. Na terenie Zaborowa położonych jest kilka obiektów wpisanych do rejestru zabytków m. in.: kościół pw. św. Anny z 1791 r., cmentarz rzymskokatolicki założony ok. 1830 r. o pow. 1,35 ha, zespół pałacowy Goldstandów z 2 połowy XIX w., zespół folwarczny z przełomu XIX/XX w. Po opuszczeniu Zaborowa poruszamy się nadal asfaltową drogą przez około 1,5 km, a następnie dokonujemy zwrotu w prawo i jedziemy zielonym szlakiem rowerowym. Po wjechaniu na teren Puszczy Kampinoskiej opuszczamy zielony szlak rowerowy i jedziemy „Drogą ceglaną” w kierunku wsi Łubiec, założonej około 1579 r.  Na skrzyżowaniu z drogą 579 dokonujemy zwrotu w prawo i jedziemy do Roztoki. W miejscu tym osiągamy półmetek naszej trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Roztoka –  więc możemy chwilę odpocząć nad „Kanałem Zaborowskim”. Dolinka Roztoki to miejsce, w którym kiedyś przepływał niewielki strumień. W XVIII wieku z wód płynących przez Roztokę korzystały dwa młyny. Płynący tędy w przeszłości niewielki ciek nie odprowadzał wód do większej rzeki, lecz kończył się wśród bagien na północy. Już wówczas na południu roztockiej strugi znajdował się sztuczny ciek odwadniający łąki wsi Kępiaste, Łubiec i Zaborów. W celu zwiększenia wydajności łąk i usprawnienia odpływu wody z podmokłych terenów, rozbudowano system kanałów. W drugiej połowie XIX wieku przez dolinkę roztocką przepływał już Kanał Zaborowski, któremu obecny kształt nadały prace prowadzone w XX wieku. Dzisiaj odprowadza on wody do największego cieku wodnego w Puszczy Kampinoskiej, jakim jest Kanał Łasicy. Po opuszczeniu Roztoki nadal poruszamy się drogą 579, którą opuszczamy we wsi Kiścinne, dokonując zwrotu w prawo. Nową asfaltową drogą jedziemy do wsi Wiersze. Na wschodnim krańcu wsi pod lasem znajduje się pomnik „Niepodległej Rzeczpospolitej Kampinoskiej” oraz cmentarz partyzancki AK z mogiłami 54 żołnierzy Grupy „Kampinos”. Na cmentarzu znajduje się urna zawierająca ziemię z pobojowisk w Puszczy Kampinoskiej oraz tablica ku czci kapelanów zgrupowania, m.in. ks. Stefana Wyszyńskiego ps. „Radwan II”, późniejszego prymasa Tysiąclecia. Dalej jedziemy asfaltową drogą przez wieś Janówek do małej polany, na której napotkamy czarny szlak turystyczny. Dokonujemy zwrotu w prawo i jedziemy czarnym szlakiem w kierunku Palmir. Na szlaku tym napotykamy kamień upamiętniający starcie polskiej Tankietki TKS-20 dowodzonej przez Edmunda Orlika z czołgiem niemieckim PzKpfw-35(t). Leśne ścieżki i drogi w tym miejscu nie są najprzyjemniejsze do pokonywania gdyż znajdują się na nich odcinki piaszczyste jak i podmokłe utrudniające jazdę na rowerze. W związku z tym, po ich przebyciu, warto jest chwilę zatrzymać się w Palmirach i odpocząć. Dalej jedziemy leśnymi drogami i ścieżkami przez miejscowość Pociecha i Sieraków. Do Warszawy wjeżdżamy ul. Radiową. Ostatnim zielonym obszarem przez który przejeżdżamy jest Rez. Kalinowa Łąka. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Roztoka – biegnie przez większości dystansu asfaltowymi drogami. Na naszej trasie spotykamy kilka miejsc pamięci narodowej i możemy podziwiać piękno puszczańskiej przyrody.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, ROZTOKA

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, ROZTOKA

Notka została przygotowana przy wykorzystaniu informacji zawartych na stronach serwisów: „Serwis o Puszczy Kampinoskiej”, „Wikipedia, wolna encyklopedia”.

Puszcza Kampinoska, Droga Palmirska, trasa rowerowa

Trasa – Puszcza Kampinoska, Droga Palmirska – prowadzi leśnymi ścieżkami i drogami dookoła „Cmentarza w Palmirach”.  Warszawę opuszczamy jadąc ul. Jana Olbrachta, Tadeusza Krępowieckiego, Górczewską, Powstańców Śląskich, Dywizjony 303 i kierujemy się w stronę Starych Babic. W miejscowości tej przejeżdżamy obok cmentarza wojskowego, na którym zostali pochowani żołnierze Wojska Polskiego polegli w kampanii wrześniowej 1939 r. jak również partyzanci AK Zgrupowania Kampinos. Dalej przez Lipków jedziemy w kierunku wsi Truskaw. Powstała ona z nadania króla Władysława Jagiełły w 1419 r. W trakcie Powstania Styczniowego 1863 r. była bazą powstańców, za co wieś spotkały represje ze strony władz carskich. W trakcie II wojny światowej, w 1943 r. hitlerowcy rozstrzelali 10 mieszkańców wsi. We wrześniu 1944 r. oddziały AK pod dowództwem Adolfa Pilcha (PS. „Góra”, „Dolina”) dokonały pogromu stacjonujących we wsi oddziałów rosyjskiej brygady RONA wsławionej okrucieństwem i masowymi zbrodniami popełnionymi na Woli i Ochocie w czasie „Powstania Warszawskiego”. Zginęło 250 żołnierzy wroga, przy stratach własnych 10 zabitych. Opuszczając wieś Truskaw ruszamy, żółtym szlakiem turystycznym znajdującym się na trasie – Puszcza Kampinoska, Droga Palmirska – w kierunku „Zaborowa Leśnego”. Zajmuje on tereny wydmowe i bagienne. Na obszarze ochrony ścisłej „Zaborów Leśny” znajdują się typowe dla Puszczy Kampinoskiej wydmy i bagna. Wydmy wznoszą się nawet 13 m ponad bagienne doliny uroczysk Kalisko i Trzy Włóki. Dalej jadąc żółtym szlakiem turystycznym docieramy do „Mogiły Powstańców 1863 r.” W zbiorowej mogile spoczywa 76 młodych powstańców poległych w dniu 14 kwietnia 1863 r. Ukrywający się w Puszczy Kampinoskiej słabo uzbrojony 250 osobowy oddział dowodzony przez Walerego Remiszewskiego stoczył bitwę i został rozbity przez liczący 500 żołnierzy oddział rosyjski. Na mogile znajduje się metalowy krzyż upamiętniający poległych. Miejsce pamięci opuszczamy „Grobową Drogą”, która prowadzi nas przez kilka kilometrów pięknym sosnowym lasem, do „Traktu Partyzanckiego” znajdującego się na północnym skraju puszczy. Po dojechaniu do Traktu skręcamy w prawo i jedziemy nim (asfaltowa droga) do napotkania „czarnego szlaku turystycznego”. Podążając „czarnym szlakiem” leżącym na naszej trasie – Puszcza Kampinoska, Droga Palmirska –  możemy podziwiać OOŚ „Kaliszki” oraz napotykamy wieżę ppoż. Czarny szlak biegnie leśnymi drogami i ścieżkami, które doprowadzą nas do asfaltowej „Drogi Palmirskiej”. Na niej skręcamy w prawo i jedziemy w kierunku „Cmentarza Palmiry”. Między grudniem 1939 r., a lipcem 1941 r., w miejscu tym Niemcy przeprowadzili co najmniej 20 egzekucji, w których zginęło ponad 1700 osób. Największe nasilenie egzekucji miało miejsce w dniach 20-21 czerwca 1940 r., kiedy  zamordowano co najmniej 358 więźniów Pawiaka. Śmierć ponieśli m.in. Maciej Rataj (Marszałek Sejmu RP), Mieczysław Niedziałkowski (działacz socjalistyczny), Stefan Kwiatkowski (wiceprezes Towarzystwa Nauczycieli Szkół Średnich i Wyższych), Janusz Kusociński (sportowiec). Wśród zamordowanych znalazły się 82 kobiety.  Miejsce Pamięci Narodowej opuszczamy brukowana drogą i jedziemy trasą – Puszcza Kampinoska, Droga Palmirska -  w kierunku miejsca zwanego „Pociecha”. Zaczynamy w niej kolejny odcinek naszej wycieczki. Po wjechaniu na zielony szlak kończy się brukowana droga i rozpoczyna ścieżka przez bory sosnowe. Gdy, przed miejscowością Sieraków, zielony szlak dokonuje zwrotu w lewo, a my poruszamy się nadal prosto, to po chwili wyjeżdżamy z lasu i znajdujemy się już na wiejskiej drodze. Na jej końcu, przy pomniku, skręcamy w prawo, w „Drogę Łączniczek AK”. Do Warszawy wracamy przez Laski, Mościska, Klaudyn, dalej ulicami Radiową, Dywizjonu 303 i Księcia Janusza. Trasa – Puszcza Kampinoska, Droga Palmirska – przebiega asfaltowymi drogami jak i leśnymi ścieżkami oraz duktami, przez ładne i malownicze lasy. Poniżej znajdują się linki do mapy i filmu, ilustrujących naszą trasę.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, DROGA PALMIRSKA

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, DROGA PALMIRSKA