Warszawa, Las Bielański, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa, Warszawa, Las Bielański, prowadzi ścieżkami rowerowymi położonymi na terenach naszej stolicy i umożliwia odwiedzenie kilku jej zielonych zakątków. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami i filmu, które ilustrują przebieg naszej wycieczki. Do lasu Bielańskiego kierujemy się przez Las Bemowski, Uroczysko Opaleń w Puszczy Kampinoskiej, Las Młociński, Park Młociński oraz tereny położone nad Wisłą. Taki przebieg trasy pozwala nam podziwiać piękne zielone miejsca, które warto odwiedzać każdą porą roku. Po opuszczeniu Parku Młocińskiego Trasa rowerowa, Warszawa, Las Bielański, prowadzi nas do przeprawy promowej w Łomiankach. Prom z Łomianek do Nowodworów pływa pomiędzy brzegami 30 razy dziennie w soboty, niedzielę i święta oraz 7 razy w dni robocze. Przeprawa funkcjonuje od 1 maja do 31 sierpnia oraz dodatkowo 1, 7, 8 września i jest darmowa. Po przekroczeniu Wisły ruszamy ścieżką rowerową położoną na wale przeciwpowodziowym w kierunku Mostu Północnego i dalej do Lasu Bielańskiego. Przez wiele lat Las Bielański pełnił głównie funkcje rekreacyjne i był miejscem spotkań lokalnej społeczności. Po II wojnie światowej Las Bielański znalazł się w granicach stolicy i wybudowano w nim  Park Kultury w którym mieściła się słynna Karuzela na Bielanach. Działania te prowadziły jednak do niszczenia walorów przyrodniczych tego obszaru, dlatego też w 1973 r. został utworzony Rezerwat Las Bielański o charakterze krajobrazowym. Las Bielański należy do najpiękniejszych zielonych obszarów Warszawy. Położony jest tuż nad brzegiem Wisły i przecięty dwiema dolinami erozyjnymi. Przez las przepływa mała rzeczka Rudawka oraz Potok Bielański, który jest ciekiem okresowym.  Na terenie lasu możemy podziwiać wiele gatunków drzew i krzewów: dęby, graby, wiązy, jesiony, lipy, jawory, klony, bez czarny, czeremchę zwyczajną, leszczynę. Na niewielkim obszarze zachował się również bór sosnowo-dębowy charakterystyczny dla tej części Polski. W kompleksie utworzono malownicze szlaki piesze, z których można podziwiać leśne wąwozy. Przygotowana też została ścieżka przyrodnicza opowiadająca o przyrodzie dawnych tarasów rzecznych. Jadąc dalej Trasą rowerową, Warszawa, Las Bielański, odwiedzamy jeszcze jeden zielony zakątek Warszawy: Park Moczydło. Trasa rowerowa, Warszawa, Las Bielański, jest łatwa do pokonania i pozwala nam odwiedzić ładne zielone tereny położone w otoczeniu miejskiej infrastruktury. Zachęcam do odwiedzania tej części Warszawy i oczywiście do pokonywania tras i ścieżek na rowerze.

MAPA – WARSZAWA, LAS BIELAŃSKI, TRASA ROWEROWA.

FILM – WARSZAWA, LAS BIELAŃSKI, TRASA ROWEROWA.

Puszcza Kampinoska, Krzyż Jerzyków, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa, Puszcza Kampinoska, Krzyż Jerzyków, prowadzi szlakami turystycznymi położonymi na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami oraz filmu, które ilustrują przebieg naszej wycieczki. Trasa rowerowa, Puszcza Kampinoska, Krzyż Jerzyków, prowadzi nas ulicami: Górczewską, Dywizjonu 303, Kocjana, przez Stare Babice i Lipków do parkingu we wsi Truskaw. Jest to najstarsza wieś położona wewnątrz Puszczy Kampinoskiej, pierwsze wzmianki o niej pochodzą z 1419 r. Na jej terenie wkraczamy na czarny szlak turystyczny, którym podążamy przez uroczyska Paśniki, Bór Niepustowy i Cyganka, gdzie łącznie występuje największa w Puszczy Kampinoskiej liczba gatunków roślin chronionych i rzadkich. W uroczysku Paśniki charakterystyczna jest mozaika zbiorowisk, które tworzą: szuwary i wysokie turzycowiska, łąki z rzadkimi gatunkami roślin, łozowiska czy też olszyny. W Borze Niepustowym występują zespoły leśne: bór mieszany, dąbrowa świetlista, grąd niski i wysoki oraz łęg olszowy. Uroczysko Cyganka łącznie z Borem Niepustowym tworzy obszar ochrony ścisłej. Szlak wiedzie przez ostoje łosi, dzików, saren, lisów, borsuków oraz wielu gatunków ptaków, m in. żurawi, bocianów czarnych, ptaków drapieżnych i sów. Trasa rowerowa, Puszcza Kampinoska, Krzyż Jerzyków, prowadzi nas dalej przez Ćwikową Górę do celu naszej wyprawy czyli do Krzyża Jerzyków. Pomnik ten upamiętnia Powstańcze Oddziały Specjalne „Jerzyki” – konspiracyjną organizację wojskową, utworzoną w październiku 1939 r. przez por. rez. Jerzego Strzałkowskiego. Od października 1939 r. do marca 1943 r. Powstańcze Oddziały Specjalne działały samodzielnie, współpracując z innymi polskimi organizacjami konspiracyjnymi, a jej żołnierze walczyli w oddziałach partyzanckich na terenie Wołynia, Wileńszczyzny, Podlasia, Lubelszczyzny i Mazowsza. W dniu 09.03.1943 r. POS weszły w skład Armii Krajowej, a do nazwy organizacji dodano człon „Jerzyki”. W okresie Powstania Warszawskiego członkowie POS „Jerzyki” walczyli na Woli, na Starym Mieście, Mokotowie, Powiślu i w Puszczy Kampinoskiej, w baonach i zgrupowaniach powstańczych m. in.: „Baszta”, „Krybar”, „Chrobry II”, „Miotła”, Parasol”, „Czata 49”. W okresie okupacji zginęło lub zostało zamordowanych ok. 1600 żołnierzy i działaczy organizacji. Trasa rowerowa, Puszcza Kampinoska, Krzyż Jerzyków, prowadzi nas dalej przez wieś Sieraków do „Kamienia Ułanów Jazłowieckich”, gdzie dokonujemy zwrotu w prawo i dalej poruszamy się żółtym szlakiem turystyczny, aż do miejsca gdzie napotykamy niebieski szlak turystyczny i gdzie dokonujemy kolejnego zwrotu w prawo. Jadąc niebieskim szlakiem turystycznym docieramy do ostatniego charakterystycznego punktu na naszej trasie – „Góry Ojca”. Jest ona jedną z najwyższych wydm w Kampinoskim Parku Narodowym, jej wysokość to około 100,62 m n.p.m. W drzewostanie rosnącym na jej północnym stoku u niektórych sosen widać zniekształcone strzały i gałęzie w kształcie liry lub w formie kandelabra. W 1990 r. na wydmie wzniesiono jedną z siedmiu wież przeciwpożarowych, które tworzą sieć obserwacyjną na ternie parku. Umieszczona na wysokości 25 m kabina umożliwia prowadzenia obserwacji w promieniu 10-15 km. Trasa rowerowa, Puszcza Kampinoska, Krzyż Jerzyków, prowadzi dalej w kierunku polany Opaleń gdzie opuszczamy teren Kampinoskiego Parku Narodowego. Do Warszawy powracamy przez Lasek Bemowski i ul. Radiową. Trasa rowerowa, Puszcza Kampinoska, Krzyż Jerzyków, prowadzi pięknymi leśnymi drogami i ścieżkami z których możemy podziwiać piękną przyrodę, jak też pokonanie jej pozwoli nam odwiedzić kilka miejsc związanych z historią Polski. Zachęcam do odwiedzania Kampinoskiego Parku Narodowego oraz odbywania wycieczek rowerowych pięknymi puszczańskimi szlakami.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, KRZYŻ JERZYKÓW, TRASA ROWEROWA.

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, KRZYŻ JERZYKÓW, TRASA ROWEROWA.

Warszawa, Park Młociński, Trasa rowerowa.

 

Trasa rowerowa, Warszawa, Park Młociński, prowadzi ścieżkami rowerowymi położonymi na zielonych terenach Warszawy. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami i filmu, które ilustrują przebieg naszej wycieczki. Ruszając z ul. Górczewskiej kierujemy się do Parku Młociny przez Las Bemowski, Uroczysko Opaleń i Las Młociński. Trasa rowerowa, Warszawa, Park Młociński, pozwala nam poznać tereny leśne położone w północnej części Warszawy jak również przejechać ścieżkami rowerowymi położonymi na Bielanach. Las Bemowski pokonujemy głównymi jego drogami, korzystając z możliwości podziwiania pięknego zielonego otoczenia. Na terenie Uroczyska Opaleń, położonego w granicach Kampinoskiego Parku Narodowego, znajduje się polana gdzie możemy znaleźć chwilę wytchnienia. Jadąc dalej Trasą rowerową, Warszawa, Park Młociński, pokonujemy drogi i ścieżki leśne położone na terenie Lasu Młocińskiego. Jest to obszar leśny wchodzący w skład otuliny Kampinoskiego Parku Narodowego i będący częścią korytarza ekologicznego łączącego dolinę środkowej Wisły z Puszczą Kampinoską. Na jego terenie znajdują się liczne ślady walk zbrojnych z roku 1939 i 1944. Po przekroczeniu ul. Pułkowej, Trasa rowerowa, Warszawa, Park Młociński, wprowadza nas na teren Parku Młocińskiego, który jest typowym parkiem leśnym. Wypełnia on nie tylko funkcje rekreacyjne, ale też wymaga prac charakterystycznych dla kompleksów leśnych. Znaczny obszar lasu zajmują zróżnicowane drzewostany: różnowiekowe, wielogatunkowe i często wielopiętrowe, występujące na siedliskach od boru świeżego poprzez lasy mieszane do lasów łęgowych. W składzie gatunkowym lasu pod względem powierzchniowym przeważa sosna – 60% oraz dąb 20%. Park Młociński jest miejscem gdzie można napotkać zwierzęta dochodzące tu z Puszczy Kampinoskiej: dziki, sarny, łosie, lisy, kuny i inne. Na terenie Parku Młocińskiego, dla odwiedzających, przygotowane zostały aleje spacerowe, przy których znajdują się parkingi, miejsca piknikowe, place zabaw dla dzieci jak i ścieżka sprawnościowa z urządzeniami sportowymi przystosowanymi dla osób w każdym wieku. Jadąc dalej Trasą rowerową, Warszawa, Park Młociński, odwiedzamy jeszcze dwa zielone zakątki Warszawy: Las Bielański i Park Moczydło. Trasa rowerowa, Warszawa, Park Młociński, jest łatwa do pokonania i pozwala nam odwiedzić ładne zielone tereny położone w otoczeniu miejskiej infrastruktury. Zachęcam do odwiedzania tej części Warszawy i oczywiście do pokonywania tras i ścieżek na rowerze.

MAPA – WARSZAWA, PARK MŁOCIŃSKI, TRASA ROWEROWA

FILM – WARSZAWA, PARK MŁOCIŃSKI, TRASA ROWEROWA

Mazowsze, Park w Wilanowie, Trasa rowerowa.

Odwiedzając Warszawę obowiązkowym punktem na naszym szlaku powinien być Park w Wilanowie, który podlega Muzeum Pałacowi w Wilanowie. Poniżej wpisu znajduje się link do filmu, który ilustruje spacer przez to piękne miejsce. Planując też trasę rowerową przez południową część Warszawy należy pamiętać o Parku w Wilanowie. Początki parku sięgają drugiej połowy XVII wieku. Od początku władania Wilanowem przez króla Jana III Sobieskiego ogrody przy rezydencji królewskiej były otaczane szczególną troską przez ich właściciela. Na przestrzeni wieków ogrody ulegały przekształceniom, zgodnie z gustami kolejnych właścicieli. Obecny wygląd parku związany jest z rekonstrukcją przeprowadzoną zgodnie z projektem profesora Gerarda Ciołka w latach 50 XX w. W czasie prac konserwatorskich dokonano rekonstrukcji barokowego układu dróg i alejek. Na tarasie pałacowym ustawiono rzeźby postaci mitologicznych oraz stworzono bogaty parter o układzie geometrycznym z bukszpanowymi obwódkami otaczającymi trawniki, fontanny i kwiatowe kompozycje. W ogrodzie dolnym oprócz pięknych parterów znajdują się strzyżone szpalery drzew i liczne okazy starodrzewu składającego się z dorodnych grabów, lip, jesionów, topól nadwiślańskich i wiązów. Oprócz położonego centralnie ogrodu włoskiego w ramach Parku w Wilanowie należy wskazać m.in.: ogród kwiatowy, park angielsko-chiński w stylu krajobrazowym i romantycznym, ogród przy północnym skrzydle z Gajem Akademosa, angielski ogród krajobrazowy. Wpływ na charakter Parku w Wilanowie mają również osie widokowe wyznaczane przez aleje i prześwity w drzewostanie. Z Altany Chińskiej zbudowanej w latach 1806-1812 otwiera się wspaniały widok na Most Rzymski oraz na zatokę jeziora. Stając na brzegu jeziora możemy podziwiać piękne widoki jak również budynek wybudowanej w stylu gotyckim przepompowni służącej do celów zasilania fontann w parku. Trasy rowerowe biegnące ścieżkami, drogami i szlakami położonymi w tej części Warszawy pozwalają nam podziwiać wspaniałe obszary parkowe, ogrodowe i leśne jak również miejsca związane z historią kraju. Zachęcam do odwiedzania Muzeum Pałacu w Wilanowie jak i innych pięknych miejsc położonych w jego okolicach.

FILM – MAZOWSZE, PARK W WILANOWIE, TRASA ROWEROWA.

Warszawa, Las Bemowski, Trasa rowerowa.

 

Trasa rowerowa, Warszawa, Las Bemowski, biegnie ścieżkami leśnymi znajdującymi się na terenie kompleksu leśnego położonego na zachodnich krańcach Warszawy. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami i filmu, które ilustrują przebieg naszej wycieczki. Trasa rowerowa, Warszawa, Las Bemowski, wprowadza nas na tereny leśne od ul. Kocjana i prowadzi w kierunku rezerwatu „Łosiowe Błota”. Warszawa obok Sztokholmu i Berlina jest jedną z nielicznych stolic europejskich  posiadających lasy w granicach miasta. Las Bemowo jest pozostałością Puszczy Mazowieckiej w widłach rzek Wisły i Bzury. Do roku 1476 lasy te stanowiły własność książąt mazowieckich, później stały się dobrami królewskimi. Na terenie lasu znajdują się dwa Rezerwaty przyrody: „Łosiowe Błota”, „Kalinowa Łąka”. Trasa rowerowa, Warszawa, Las Bemowski, przed doprowadzeniem do rezerwatu „Łosiowe Błota” przebiega przez teren na którym znajdują się pozostałości po instalacjach wojskowych z okresu „Zimnej Wojny”. Nazwę rezerwatu „Łosiowe Błota” przyjęto od charakteru rezerwatu, którego obszar jest stale penetrowany przez łosie utrzymujące się w Uroczysku Bemowo lub przychodzące z Kampinoskiego Parku Narodowego. Rezerwat ten został utworzony ze względu na zachowanie zbiorowisk roślinności torfowisk niskich, charakterystycznych niegdyś dla Kotliny Warszawskiej. Po opuszczeniu rezerwatu następnych kilka kilometrów Trasy rowerowej, Warszawa, Las Bemowski, biegnie częścią lasu położoną obok Lotniska Bemowo. Przejeżdżamy tu obok pomnika upamiętniającego żołnierzy AK poległych  podczas „Powstania Warszawskiego”. Następnie kierujemy się do rezerwatu „Kalinowa Łąka”, który jest przykładem rezerwatu florystycznego obejmującego podmokłą, śródleśną łąkę ze stanowiskami unikalnych w rejonie Warszawy roślin takich jak: pełnik europejski, storczyk plamisty, goździk pyszny jak i wielu innych, które warto zobaczyć. Ostatnim charakterystycznym punktem na Trasie rowerowej, Warszawa, Las Bemowski, jest cmentarz wojskowy. Znajdują się na nim mogiły żołnierzy W.P. poległych w walkach we wrześniu 1939 r. i ofiar terroru zamordowanych w latach okupacji hitlerowskiej. Trasa rowerowa, Warszawa, Las Bemowski, jest łatwa do pokonania i pozwala nam odwiedzić ładne zielone tereny jak również przypomnieć o wydarzeniach z historii kraju. Zachęcam do odwiedzania tej części Warszawy i oczywiście pokonywania ścieżek leśnych na rowerze.

MAPA – WARSZAWA, LAS BEMOWSKI, TRASA ROWEROWA.

FILM – WARSZAWA, LAS BEMOWSKI, TRASA ROWEROWA.

Mazowsze, Park w Nieborowie, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa biegnąca drogami Mazowsza powinna prowadzić również przez Park w Nieborowie. Poniżej wpisu umieszczony jest link do filmu, który ilustruje spacer przez Park w Nieborowie. Nazwa Nieborów pojawia się w źródłach historycznych po raz pierwszy w XIV w. W 1694 r. dobra nieborowskie kupił prymas Polski kardynał Michał Stefan Radziejowski, który wzniósł barokowy pałac zaprojektowany przez Tylmana z Gameren. W 1774 r. nowym właścicielem posiadłości został Michał Hieronim Radziwiłł, który wyposażył pałac w stylowe meble, tkaniny, obrazy i rzeźby oraz przedmioty rzemiosła artystycznego. Pałac zawdzięczał mu też wspaniałą bibliotekę z ponad 10 tys. woluminów dzieł polskich i obcych w tym starodruki z XV w. Trasa rowerowa biegnąca doliną Bzury, jeżeli będzie prowadziła przez Park w Nieborowie, pozwoli podróżującemu na chwilę wytchnienia w cieniu pięknych drzew oraz zwiedzenie wspaniałego pałacu. Barokowy park, otaczający pałac, powstał w ostatniej dekadzie XVII w. Charakterystyczne dla parku są dwa platany posadzone ok. roku 1770. Zgodnie z założeniami francuskiej szkoły ogrodowej Le Notre’a, Park w Nieborowie posiada położone przed południową elewacją pałacu partery kwiatowe i niskie labirynty bukszpanowe oraz szeroką aleję lipową. Od strony zachodniej park opiera się o kanał zaprojektowany w kształcie węgielnicy. Za kanałem znajduje się park krajobrazowy. Po stronie północnej pałacu, w okolicy dziedzińca dojazdowego położony jest Pawilon Myśliwski, mieszczący dzisiaj pokoje gościnne, zaś bliżej bramy budynek Manufaktury, wzniesiony przez Szymona Bogumiła Zuga, w którym znajduje się obecnie pracownia ceramiki artystycznej. Zachęcam do odwiedzania Parku w Nieborowie jak również uwzględniania tego miejsca przy planowaniu trasy rowerowej biegnącej przez Mazowsze lub Ziemię Łódzką.

FILM – MAZOWSZE, PARK w NIEBOROWIE, TRASA ROWEROWA

Roztocze, Park w Sieniawie, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa biegnąca drogami Roztocza powinna prowadzić nas również przez Park w Sieniawie. Poniżej wpisu umieszczony jest link do filmu ilustrującego spacer przez Park w Sieniawie.  Sieniawa jest miastem położonym w południowej części Kotliny Sandomierskiej, w dolinie Sanu, w pobliżu ujścia do Sanu rzeki Lubaczówki i Wisłoki. Odwiedzając to miasteczko koniecznie trzeba zobaczyć zbytki znajdujące się w jego granicach, a w szczególności: Zespół Pałacowo Parkowy, Ratusz, pozostałości fortyfikacji miejskich, dawną karczmę z II poł. XIX w., Zespół klasztorny Dominikanów z ok. 1754 r. Trasa rowerowa biegnąca przez tą piękną okolicę, jeżeli będzie prowadziła przez Park w Sieniawie, pozwoli podróżującemu na chwilę wytchnienia w cieniu pięknych drzew oraz w we wspaniałym mikroklimacie. Położony na terenie parku pałac został wybudowany przez hetmana wielkiego koronnego Adama Mikołaja Sieniawskiego na początku XVIII w., a dzisiejszy wygląd pałac uzyskał po przebudowie dokonanej przez Czartoryskich w latach 1881-1883. Pierwotnie założenie ogrodowe było skromne i realizowało przede wszystkim program użytkowy. W ogrodzie rosło po kilkadziesiąt drzewek pomarańczy, cytryny, migdałów, oliwek i fig. Funkcja ogrodu w Sieniawie zmieniła się z przejściem majątku w ręce Czartoryskich. Co prawda jeszcze przez kilka lat wysyłano owoce południowe z Sieniawy do Puław, jednak w momencie, gdy Czartoryscy osiedli tu na stałe, jego funkcja użytkowa powoli zanikała. Izabela Czartoryska uczyniła z Sieniawy ośrodek życia polityczno-kulturalnego. Urządzano tu wielkie bale i podejmowano dostojnych gości. Wystawiano także sztuki teatralne i żywe obrazy. Obecnie Park w Sieniawie prezentuje się znakomicie, szczególnie warto wybrać się w to miejsce jesienią, gdy na drzewach możemy podziwiać wspaniałe kolory. Zachęcam do odwiedzania Parku w Sieniawie jak również uwzględniania tego miejsca przy planowaniu trasy rowerowej biegnącej przez Roztocze lub Pogórze Przemyskie.

FILM – ROZTOCZE, PARK w SIENIAWIE

Pogórze Przemyskie, Park w Krasiczynie.

Park w Krasiczynie, położony na terenie Pogórza Przemyskiego, to niezwykłe miejsce gdzie można spędzić czas podziwiając piękno natury jak i architektury. Trasa rowerowa biegnąca z Przemyśla do Parku w Krasiczynie pozwala nam podziwiać wspaniałe widoki. Poniżej wpisu znajduje się link do filmu, który ilustruje spacer przez Park w Krasiczynie. W centrum parku położony jest zamek, który ma kształt czworoboku z wewnętrznym dziedzińcem i 4 basztami w narożach: Boską z kopułą, Papieską z attyką w kształcie korony papieskiej, Królewską z 6 wieżyczkami i Szlachecką na której jest taras widokowy. Nazwy te były symbolem odwiecznego porządku na świecie i oznaczały 4 szczeble w hierarchii władzy: Boga, Kościoła, monarchię, szlachectwo. Wyjątkowy charakter Zamkowi w Krasiczynie nadają przede wszystkim dekoracje sgraffitowe na ścianach. Rysunki tworzone w tynku były skomponowane według ściśle określonego planu ideowego oraz formalnego. Przedstawiały one m.in. popiersia cesarzy rzymskich, postacie polskich królów, świętych, przodków Krasickich i sceny myśliwskie. Początki Parku w Krasiczynie sięgają XVI i XVII wieku i są oczywiście związane z budową zamku. Współczesny układ kompozycji roślinnych i odpowiedni ich dobór park zawdzięcza rodzinie Sapiehów, która nabyła zamek w 1835 r. To oni wprowadzili zwyczaj sadzenia dębów, gdy urodził się syn i lip, gdy urodziła się córka. Te okazałe drzewa liczące ponad 150 lat są dziś główną atrakcją parku oraz niezwykłą pamiątką po ostatnich właścicielach. Park w Krasiczynie liczący prawie 200 gatunków roślin, stanowi naturalne schronienie dla około 40 gatunków ptaków lęgowych. Są wśród nich zięby, rudziki, sierpówki, pustułki, sowy uszatki, dzwońce i inne mniej popularne gatunki. Rozległy Park w Krasiczynie oraz renesansowy zamek wkomponowane w krajobraz Pogórza Przemyskiego stanowią piękne miejsce do wypoczynku, gdzie można znaleźć ciszę i spokój. Zachęcam do odwiedzania Parku w Krasiczynie jak i innych pięknych miejsc Pogórza Przemyskiego. Trasa rowerowa, której przebieg planujemy przez Pogórze Przemyskie powinna uwzględniać Park w Krasiczynie.

FILM – POGÓRZE PRZEMYSKIE, PARK w KRASICZYNIE

Nieborów, Park w Arkadii.

Nieborów, Park w Arkadii – to fantastyczne miejsce na letni rodzinny spacer. Poniżej wpisu znajduje się link do filmu, który ilustruje spacer przez ten piękny zakątek. Arkadia to wieś położona w województwie łódzkim w gminie Nieborów, nad rzeką Skierniewką. W Arkadii mieści się ogród romantyczny w stylu angielskim założony przez Helenę z Przeździeckich, żonę Michała Hieronima Radziwiłła właściciela Nieborowa. Pierwsze założenia ogrodowe w stylu angielskim zaczęły powstawać w Polsce na początku lat 70 XVIII wieku w okolicach Warszawy. Do najważniejszych z nich należy zaliczyć ogrody Kazimierza Poniatowskiego „Na Górze”, Izabeli Lubomirskiej w Mokotowie czy też Izabeli Czartoryskiej w Powązkach. Park w Arkadii został założony przez księżnę przy udziale Szymona Zuga, Jana Piotra Norblina, Aleksandra Orłowskiego i Henryka Ittara. Do tworzenia ogrodu przystąpiono wiosną 1797 roku i dzieło to rozwijano przez kolejne 20 lat, aż do śmierci księżny w 1821 r. Około 1800 roku ogród w Arkadii wyszedł z niewielkiego i zamkniętego obszaru parku sentymentalnego na okoliczne rozległe pola położone za rzeką Skierniewką, swobodnie wkomponowując osie widokowe i budowle w rozległą przestrzeń otaczającego go naturalnego krajobrazu. W okresie tym na terenie Parku w Arkadii wybudowano między innymi: Grobowiec Złudzeń na położonych za rzeczką Polach Elizejskich, Cyrk Rzymski i Amfiteatr. Helena Radziwiłłowa zgromadziła w Arkadii dużą kolekcję sztuki antycznej jak też rzeźb antykizujących i kopii dzieł antycznych, z których utworzyła swoiste muzeum w Świątyni Diany. Zachęcam do odwiedzania Parku w Arkadii, można tam spędzić miło czas spacerując pomiędzy pięknymi drzewami oraz podziwiać ciekawe budowle.

FILM – NIEBORÓW, PARK w ARKADII

Lubelszczyzna, Nałęczów.

Lubelszczyzna, Nałęczów, to wycieczka przez piękne małe miasteczko położne na terenie Kazimierskiego Parku Krajobrazowego. Poniżej wpisu znajduje się link do filmu ilustrującego spacer przez to piękne miasteczko. Początki Nałęczowa sięgają przełomu VIII i IX wieku, gdy na wzgórzu górującym nad okolicą wzniesiono obronny gród. Na początku XIX w. odkryto lecznicze właściwości wód znajdujących się na terenie Nałęczowa. Uzdrowisko Nałęczów powstało 11 lutego 1878 r. jako dzieło lekarzy Sybiraków: Fortunata Nowickiego, Wacława Lasockiego i Konrada Chmielewskiego. Powołana została spółka do prowadzenia zakładu Leczniczego, która wyremontowała między innymi budynek sanatorium. Pierwsi goście zjechali do Nałęczowa w roku 1880. Kolejne lata, aż do wybuchu pierwszej wojny światowej, to złoty okres uzdrowiska, które stało się bardzo ważnym punktem na mapie życia kulturalnego narodu. Przybywali tu nie tylko znakomici lekarze, ale także artyści, wśród nich między innymi Ignacy Jan Paderewski i Henryk Sienkiewicz. Bardzo mocno wpisał się w historię Nałęczowa Bolesław Prus, który odwiedził uzdrowisko w 1882 roku. Potem odwiedzał Nałęczów bardzo często do ostatnich lat życia. Kolejna znaną postacią  był Stefan Żeromski, który w 1890 roku rozpoczął pracę jako guwerner dzieci Michała Górskiego. Tu poznał swoją przyszłą żonę Oktawię. W Nałęczowie powstały m.in. „Popioły” i „Dzieje Grzechu”. Przy Stefanie Żeromskim wykreował się jako architekt i działacz społeczny Jan Witkiewicz – Koszyc – po 1908 roku wybudował tzw. „Chatkę Żeromskiego” – pracownię Stefana Żeromskiego. Ważnym elementem Nałęczowa jest Park Zdrojowy, którego początki sięgają końca XVIII. Na terenie parku znajduje się Pałac Małachowskich, najstarsze zabytkowe sanatorium, łazienki oraz domki: angielski, grecki i biskupi. Umieszczone są tu też liczne rzeźby i pomniki m.in. Stefana Żeromskiego i Bolesława Prusa. Odwiedzający mogą także skorzystać z uroków palmiarni, gdzie mogą ugasić pragnienie wodami mineralnymi. Park Zdrojowy, położony w centrum miasta jest oazą ciszy i spokoju, idealną do wypoczynku. Specyficzny mikroklimat Nałęczowa wytworzył się dzięki naturalnym warunkom klimatycznym. Jego właściwości lecznicze powodują samoczynne obniżanie ciśnienia tętniczego krwi oraz zmniejszanie dolegliwości chorób serca. Wysoką jonizację powietrza wywołują takie czynniki jak: gleby lessowe, rzeki Bystra i Bochotniczanka, urozmaicona sieć wąwozów oraz bogata szata roślinna. Wymienione walory zadecydowały o powstaniu jedynego tego typu w Polsce jednoprofilowego uzdrowiska klimatyczno-kardiologicznego. Ważny punkt oferty uzdrowiska stanowią źródła wód mineralnych z przewagą wodorowęglanu wapnia i żelaza.  Lecznicze właściwości wód i złoża borowin odkryto ok. 1800 r., a po ich analizie chemicznej w 1817 roku potwierdził je prof. Piotr Celiński z Uniwersytetu Warszawskiego. Zachęcam do odwiedzania Nałęczowa jak i innych pięknych rejonów Lubelszczyzny.

FILM – LUBELSZCZYZNA, NAŁĘCZÓW