Puszcza Kampinoska, Ćwikowa Góra, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa, Puszcza Kampinoska, Ćwikowa Góra, biegnie pięknymi szlakami Kampinoskiego Parku Narodowego. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami oraz filmu, które ilustrują naszą wycieczkę. Warszawę opuszczamy ulicami: Radiową i Estrady. Na teren Puszczy Kampinoskiej wkraczamy obok Wólki Węglowej. Pierwszy etap trasy rowerowej, Puszcza Kampinoska, Ćwikowa Góra, prowadzi żółtym szlakiem turystycznym. Do charakterystycznych miejsc znajdujących się na tym odcinku trasy należy zaliczyć: Uroczysko Opaleń, Kamień Ułanów Jazłowieckich, Kamień Witolda Plapisa. Kolejny odcinek biegnie zielonym szlakiem turystycznym, a jego najbardziej malownicze kilometry to „Ścieżka dydaktyczna do Starego Dębu”. Podziwiamy tu obszar ochrony ścisłej „Sieraków” obejmujący ponad stuletnie olsy, łęgi, podmokłe łąki, ukwiecone na wiosnę grądy, a na wydmach bory sosnowe i mieszane. Trasa rowerowa, Puszcza Kampinoska, Ćwikowa Góra, prowadzi dalej obok „Pomnika Jeżyków”, przez Ćwikową Górę, do Pomnika Powstańców 1863 r. Pomnik Jeżyków, upamiętnia młodych ludzi walczących o wolność naszego kraju w czasie Drugiej Wojny Światowej. Ćwikowa Góra to wał wydmowy porośnięty wspaniałym, wiekowym lasem sosnowym. W Kampinoskim Parku Narodowym chroniony jest unikalny w Europie zespół wydm śródlądowych, pokrywających fragmenty tarasu nadzalewowego Wisły. Piaszczyste wzniesienia zostały usypane po ustąpieniu ostatniego zlodowacenia przez wiatry wiejące z zachodu. Dwa główne pasma wydm mają od 1,5 do 5 km szerokości. Pasmo południowe ma długość 35 km natomiast pasmo północne 21 km. Suche wydmy o głęboko zalegających wodach gruntowych rozdzielone są bagnistymi obniżeniami. Mogiły Powstańców 1863 r. to miejsce upamiętniające młodych ludzi walczących w Powstaniu Styczniowym. Według badań ks. Dr Zbigniewa Skiełczyńskiego w „Mogile” spoczywa najprawdopodobniej 76 bezimiennych powstańców (na krzyżu jest 76 gwoździ, a one mają oznaczać liczbę pogrzebanych). Trasa rowerowa, Puszcza Kampinoska, Ćwikowa Góra, prowadzi nas dalej przez Zaborów Leśny do miejsca oznaczonego jako Wyględy Górne gdzie dokonujemy zwrotu w lewo i przez Mariew, Stanisławów i Lipków wracamy do Warszawy. Trasa rowerowa, Puszcza Kampinoska, Ćwikowa Góra, prowadzi pięknymi leśnymi drogami obok miejsc związanych z historią Polski jak również przez miejsca bogate pod względem przyrodniczym. Zachęcam do odwiedzania Kampinoskiego Parku Narodowego i przemierzania jego szlaków na rowerze lub pieszo.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, ĆWIKOWA GÓRA, TRASA ROWEROWA

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, ĆWIKOWA GÓRA, TRASA ROWEROWA

Puszcza Kampinoska, Palmiry, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Palmiry – biegnie pięknymi, malowniczymi drogami i ścieżkami Puszczy Kampinoskiej. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy ze zdjęciami oraz filmu które ilustrują trasę. Do zielonych dróg puszczy docieramy z Warszawy przez Stare Babice, Lipków i Truskaw. W tej ostatniej miejscowości wkraczamy na żółty szlak turystyczny. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Palmiry – prowadzi nas w kierunku miejscowości Wiersze. Po przejechaniu leśną drogą około 3,5 km docieramy do Zaborowa Leśnego. W miejscu tym rosną piękne, wysokie stare dęby oraz krzyżują się trzy szlaki turystyczne. W Puszczy Kampinoskiej występują dwa rodzime gatunki dębów – szypułkowy i bezszypułkowy oraz pochodzący z kontynentu amerykańskiego dąb czerwony. Dęby są uznawane za bardzo ważny gatunek drzew Puszczy Kampinoskiej, a ich udział w ogólnej powierzchni drzewostanów wynosi już prawie 10%. Drzewa te w Puszczy Kampinoskiej osiągają 25-30 m wysokości i ponad 1 m pierśnicy. Są drzewami długowiecznymi, żyją 300-400 lat, a dąb szypułkowy nawet do 1000 lat i dłużej. Najstarsze kampinoskie dęby liczą po 200-300 lat i mają największy udział wśród ponad 120 pomnikowych drzew rosnących w puszczy, z Dębem Kobendzy (ok. 300 lat) i Dębem Powstańców Styczniowych na czele. My poruszamy się dalej żółtym szlakiem turystycznym biegnącym w kierunku Mogiły Powstańców 1863 r. Miejsce to upamiętnia młodych ludzi, którzy walczyli i polegli w bitwie z oddziałami carskimi na terenie Puszczy Kampinoskiej podczas Powstania Styczniowego. Kolejny odcinek naszej trasy biegnie pięknymi leśnymi ostępami położonymi na pagórkowatym terenie. Jest to jeden z ładniejszych obszarów w Puszczy Kampinoskiej, sosnowy las w blasku słońca czaruje kolorami i fantastycznymi odcieniami. W pobliżu wsi Wiersze napotykamy cmentarz wojenny i Pomnik Rzeczpospolitej Kampinoskiej, które upamiętniają partyzantów poległych na terenie Puszczy Kampinoskiej podczas II Wojny Światowej. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Palmiry – dokonuje w tym miejscu zwrotu w prawo i biegnie czerwonym szlakiem turystycznym w kierunku Cmentarza w Palmirach. Odcinek ten ma długość około 6 km. Charakterystycznym punktem na tym etapie trasy jest Ćwikowa Góra, którą musimy pokonać przed dotarciem do Miejsca Pamięci jakim jest Cmentarz w Palmirach. Znajduje się tu Muzeum oraz cmentarz z grobami polskich patriotów rozstrzelanych w tym miejscu podczas II Wojny Światowej. Na skrzyżowaniu szlaków turystycznych znajdującym się obok cmentarza wjeżdżamy na niebieski szlak turystyczny, który prowadzi nas do miejsca nazwanego Pociecha. Na odcinku tym przejeżdżamy obok 2 krzyży stanowiących symboliczną mogiłę więźniów Pawiaka rozstrzelanych w tym miejscu w listopadzie 1939 r. oraz obok Pomnika Jeżyków. Pomnik ten upamiętnia Powstańcze Oddziały Specjalne „Jerzyki” – konspiracyjną organizację wojskową, utworzoną w październiku 1939 r. przez por. rez. Jerzego Strzałkowskiego, pedagoga, wieloletniego prezesa Związku Młodzieży z Dalekiego Wschodu. Po napotkaniu zielonego szlaku turystycznego, trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Palmiry – dokonuje zwrotu w lewo i dalej możemy poruszać się tym szlakiem do wsi Sieraków. Na wschodnim krańcu tej wioski, obok kolejnego pomnika, dokonujemy zwrotu w prawo, w leśną drogę. Po przejechaniu leśnego odcinka docieramy do miejscowości Laski. W granice Warszawy wjeżdżamy ul. Radiową. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Palmiry – ma długość około 53 km, w tym około 25 km dróg leśnych. Jest to trasa, która pozwala nam podziwiać piękno puszczańskich lasów jak i odwiedzić miejsca pamięci narodowej. Wydaje mi się że jest ona idealna na rowerową eskapadę jak i wspaniały letni spacer. Krzyżują się na niej liczne szlaki turystyczne co pozwala nam modyfikować trasę ewentualnej wycieczki. Zachęcam do spędzania czasu na trasach położonych na terenie Puszczy Kampinoskiej.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, PALMIRY, TRASA ROWEROWA

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, PALMIRY, TRASA ROWEROWA

Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – biegnie zielonym szlakiem rowerowym oraz zielonym szlakiem turystycznym przez wschodnią część Puszczy Kampinoskiej. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy oraz filmu, które szczegółowo ilustrują przebieg trasy. Warszawę opuszczamy ulicami: Górczewską, Dywizjonu 303, Kartezjusza, Radiową, Estrady. Na zielony szlak rowerowy wkraczamy w pobliżu Wólki Węglowej. Szlak ten prowadzi nas ładnymi puszczańskimi terenami, położonymi obok Łomianek, w okolice Wojewódzkiego Szpitala Dziecięcego. W miejscu tym początek ma zielony szlak turystyczny – „Południowy Szlak Leśny”. Pierwsza jego część wiedzie przez jedno z najpiękniejszych i przyrodniczo najcenniejszych miejsc w Kampinoskim Parku Narodowym – przez obszar ochrony ścisłej „Sieraków”. Obecnie obszar ten ma powierzchnię 1204,91 ha i chroni jeden z najlepiej zachowanych fragmentów Puszczy Kampinoskiej. Porastają go lasy o naturalnym charakterze – olsy i łęgi, a na mineralnych wyspach rosną wielogatunkowe lasy liściaste (grądy). Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – doprowadzi nas do kamienia upamiętniającego Andrzeja Zboińskiego, taternika i alpinistę, prezesa Mazowieckiego Klubu Górskiego Matragona, pomysłodawcę i organizatora maratonów pieszych w Puszczy Kampinoskiej w latach 1974-2005. Należy wskazać, że w okolicy tej rośnie brzoza ciemna (czarna), która jest jedną z ciekawostek florystycznych Puszczy Kampinoskiej. Jest to drzewo sięgające do 20 m wysokości. Występuje na południu Polski, w okolicach Warszawy i w Puszczy Białej, nielicznie także na wyżynie Morawskiej w Czechach i w południowo-zachodniej Ukrainie. Przy kamieniu Andrzeja Zboińskiego dokonujemy zwrotu w lewo i poruszamy się trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – w kierunku Starego Dębu. Otaczające nas bagienne lasy – olsy rosną w bezodpływowych zagłębieniach terenowych. Drzewem najlepiej przystosowanym do bagiennych warunków jest olcha. Żyje ona około 100 – 120 lat osiągając 25 – 30 metrów wysokości, jako jedyny gatunek liściasty wytwarza pień typu strzały (typowy dla drzew iglastych). Kolejnego zwrotu dokonujemy przy kamieniu upamiętniającym profesora Witolda Plapisa, który był współtwórcą Kampinoskiego Parku Narodowego. Nadal poruszamy się przez podmokłe tereny pokryte licznymi ciekami wodnymi, które wpadają do Wilczej Strugi, stanowiącej górny bieg Łasicy – największej rzeki Puszczy Kampinoskiej. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – prowadzi nas dalej obok Starego Dębu, Posady Sieraków i Leśniczówki Pociecha w kierunku Ćwikowej Góry. Przejeżdżamy obok „Pomnika Jeżyków”, upamiętniającego młodych ludzi walczących o wolność naszego kraju w czasie Drugiej Wojny Światowej. Kolejny odcinek naszej trasy biegnie przez pofałdowany teren, który może sprawić trochę problemów. Zmiana kierunku jazdy następuje w miejscu oznaczonym na mapach jako „Karczmisko”. Nazwa miejsca pochodzi od istniejącej w XIX w., na rozstaju dróg, karczmy Niepust. Legenda głosi, że jak karczma ta schwytała kogoś w swoje objęcia, to już go nie puściła, aż wychodził kompletnie pijany, wydawszy ostatnie pieniądze. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – wiedzie nas dalej „Krętą drogą” do „Mogiły Powstańców 1863 r.”.  Obok tej drogi znajduje się Obszar Ochrony Ścisłej Cyganka – teren ten został pozostawiony siłom przyrody w celu umożliwienia swobodnego rozwoju biocenoz oraz dla ochrony organizmów i zbiorowisk, których byt w innych warunkach nie jest możliwy. Herbowym zwierzęciem Kampinoskiego Parku Narodowego, a zarazem największym przedstawicielem fauny Puszczy Kampinoskiej jest łoś. Dorosłe samce, osiągają przy długości tułowia 250-270 cm, wysokość w kłębie 175-185 cm i masę ciała do 400 kg. Charakterystyczna sylwetka i znaczne rozmiary pozwalają na łatwe rozróżnienie łosia od innych zamieszkujących Puszczę Kampinoską przedstawicieli jeleniowatych – sarny i jelenia szlachetnego. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – prowadzi obok „Mogiły Powstańców Styczniowych” do „Zaborowa Leśnego”. W miejscu tym możemy podziwiać piękne wysokie Dęby. Dokonujemy tu też zwrotu i „Szeroką Warszawska Drogą” jedziemy w kierunku Lipkowa, a następnie kierujemy się do Warszawy. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – prowadzi przez piękne, malownicze i zielone obszary leśne. Zachęcam do odwiedzani tych rejonów Puszczy Kampinoskiej.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, ZIELONE ŚCIEŻKI

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, ZIELONE ŚCIEŻKI

Puszcza Kampinoska, Żółty Szlak Rowerowy, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Żółty Szlak Rowerowy – to doskonały szlak na weekendową przejażdżkę. Głównym elementem trasy jest Żółty Szlak Rowerowy biegnący pomiędzy miejscowościami Mariew i Palmiry. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy oraz filmu, które ilustrują przebieg trasy rowerowej. Warszawę opuszczamy ulicami:  Górczewską, Dywizjonu 303, Kocjana i jadąc przez Babice Stare oraz Lipków docieramy do Puszczy Kampinoskiej. Na skrzyżowaniu w Lipkowie dokonujemy zwrotu w lewo i po przejechaniu około 100 m wjeżdżamy do lasu. Leśna droga doprowadzi nas do Stanisławowa. Po jego opuszczaniu docieramy do miejscowości Mariew gdzie zaczyna swój bieg żółty szlak rowerowy stanowiący główną część naszej trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Żółty Szlak Rowerowy. Pierwszy odcinek szlaku prowadzi żużlową drogą, przez las znajdujący się w granicach Kampinoskiego Parku Narodowego, w kierunku miejscowości Truskaw. Kampinoski Park Narodowy został utworzony 16 stycznia 1959 r. dzięki wysiłkowi profesorów Jadwigi i Romana Kobendzów. Obejmuje fragment pradoliny Wisły w zachodniej części Kotliny Warszawskiej, o powierzchni 38 544 ha, z czego 68 ha przypada na Ośrodek Hodowli Żubrów w Smardzewicach w województwie łódzkim. Ze względu na wartości przyrodnicze oraz znaczenie społeczne w 2000 r. decyzją Międzynarodowej Rady Koordynacyjnej programu UNESCO MaB (Człowiek i Biosfera) park wraz z strefą ochronną został uznany za Rezerwat Biosfery pod nazwą „Puszcza Kampinoska”. Truskaw opuszczamy wjeżdżając w drogę szutrową znajdującą się obok pętli autobusowej. Na naszej trasie napotykamy pomnik „Jerzyków” w Pociesze. Znajduje się na nim napis: „Poległym „Jerzykom” w walkach o wyzwolenie Ojczyzny w latach 1939 – 1945 w różnych rejonach kraju oraz pod Pociechą w dn. 28.08 – 02.09.1944 r.”. Jadąc dalej trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Żółty Szlak Rowerowy – docieramy do kolejnego miejsca pamięci „Cmentarza w Palmirach”. Możemy tu chwilę odpocząć i przeczytać kilka ciekawych informacji o historii tego miejsca, które znajdują się na ustawionych tablicach informacyjnych. Dalsza część żółtego szlaku rowerowego biegnie asfaltową drogą, nazywaną „Drogą Palmirską”. Otacza ją piękny las w którym czasami możemy dostrzec ptaki lub zwierzęta. Kampinoski Park Narodowy jest jedną z najważniejszych ostoi fauny na niżu polskim. Szacuje się, że może tutaj występować połowa rodzimej fauny, czyli ok. 16.5 tys. gat. zwierząt. Najliczniejszą grupę stanowią bezkręgowce, ponadto możemy spotkać tu 13 nizinnych gatunków płazów, 6 gatunków gadów, 150 gatunków lęgowych ptaków, m.in. orła bielika, bociana czarnego, żurawia, derkacza. Największym z 52 gatunków ssaków jest łoś – będący symbolem Parku. Liczne są dziki, sarny oraz bobry. Zadomowiły się także reintrodukowane w latach 90 ubiegłego wieku rysie. Żółty szlak rowerowy kończy się na parkingu w Palmirach, ma on długość około 12,5 km. Kolejny etap trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Żółty Szlak Rowerowy – prowadzi żółtym szlakiem turystycznym im. Antoniego Trębickiego. Szlak ten ma długość 2,6 km i biegnie pomiędzy parkingiem w Palmirach, a „Mogilnym Mostkiem”. Płynąca tutaj Wilcza Struga stanowi górny bieg Łasicy – największej rzeki Puszczy Kampinoskiej. Kilka kilometrów na zachód opuszcza las i już jako wyprostowany kanał płynie do Bzury. Leśne strumienie są bardzo ważnym miejscem rozrodu dla płazów. Żaby stanowią podstawę pożywienie zaskrońca – najpospolitszego kampinoskiego węża, który doskonale pływa i nurkuje. Nad drobnymi ciekami wodnymi bytuje też rzęsorek rzeczek – jedyny jadowity europejski ssak. Po przekroczeniu Wilczej Strugi trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Żółty Szlak Rowerowy -  biegnie przez Wywrotnią Górę i Białą Górę, duży kompleks zrośniętych ze sobą wydmy parabolicznych. Porasta je jeden z najpiękniejszych w puszczy borów sosnowych. Są to w większości bory świeże, należące do podstawowych zbiorowisk leśnych Puszczy Kampinoskiej. Drzewostan tworzy sosna zwyczajna z domieszką brzozy brodawkowatej i dębu bezszypułkowego. Leśne drogi doprowadzą nas do parkingu przy pomniku „Jerzyków”. Do Warszawy wracamy przez Sieraków, Laski i ul. Radiową. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Żółty Szlak Rowerowy – ma długość około 55 km i biegnie przez ładne puszczańskie tereny. Zachęcam do odwiedzenia puszczańskich lasów pieszo lub na rowerze.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, ŻÓŁTY SZLAK ROWEROWY

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, ŻÓŁTY SZLAK ROWEROWY

Puszcza Kampinoska, Roztoka, trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Roztoka – przebiega dookoła trenów puszczańskich leżących nad „Kanałem Zaborowskim”. Wycieczkę rozpoczynamy na ul. Jana Olbrachta, dalej ruszamy ścieżką rowerową leżącą przy ul. Górczewskiej w kierunku Zaborowa. Poniżej wpisu umieszczone zostały linki do mapy oraz filmu, które ilustrują naszą wycieczkę. Na odcinku tym przejeżdżamy między innymi przez Borzęcin Duży, o którym pierwsze wzmianki pochodzą z roku 1254. Obecnie we wsi znajduje się kościół pw. św. Wincentego Ferreriusza, wybudowany w roku 1855 jak również niedaleko położony jest cmentarz z klasycystyczną kaplicą grobową Róży Zakrzewskiej-Rykowskiej z roku 1838 oraz mogiłą rozstrzelanych w czasie II wojny światowej. Kolejną miejscowością na naszej trasie rowerowej – Puszcza Kampinoska, Roztoka – jest Zaborów. Pierwsze wzmianki o tej miejscowości pochodzą z roku 1239. Wieś była gniazdem rodowym Zaborowskich herbu Rogala. Po III rozbiorze Rzeczypospolitej w 1795 r., Zaborów znalazł się w zaborze pruskim, w latach 1807-1814 w Księstwie Warszawskim, a od 1815 r. w zależnym od Rosji Królestwie Polskim. Na terenie Zaborowa położonych jest kilka obiektów wpisanych do rejestru zabytków m. in.: kościół pw. św. Anny z 1791 r., cmentarz rzymskokatolicki założony ok. 1830 r. o pow. 1,35 ha, zespół pałacowy Goldstandów z 2 połowy XIX w., zespół folwarczny z przełomu XIX/XX w. Po opuszczeniu Zaborowa poruszamy się nadal asfaltową drogą przez około 1,5 km, a następnie dokonujemy zwrotu w prawo i jedziemy zielonym szlakiem rowerowym. Po wjechaniu na teren Puszczy Kampinoskiej opuszczamy zielony szlak rowerowy i jedziemy „Drogą ceglaną” w kierunku wsi Łubiec, założonej około 1579 r.  Na skrzyżowaniu z drogą 579 dokonujemy zwrotu w prawo i jedziemy do Roztoki. W miejscu tym osiągamy półmetek naszej trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Roztoka –  więc możemy chwilę odpocząć nad „Kanałem Zaborowskim”. Dolinka Roztoki to miejsce, w którym kiedyś przepływał niewielki strumień. W XVIII wieku z wód płynących przez Roztokę korzystały dwa młyny. Płynący tędy w przeszłości niewielki ciek nie odprowadzał wód do większej rzeki, lecz kończył się wśród bagien na północy. Już wówczas na południu roztockiej strugi znajdował się sztuczny ciek odwadniający łąki wsi Kępiaste, Łubiec i Zaborów. W celu zwiększenia wydajności łąk i usprawnienia odpływu wody z podmokłych terenów, rozbudowano system kanałów. W drugiej połowie XIX wieku przez dolinkę roztocką przepływał już Kanał Zaborowski, któremu obecny kształt nadały prace prowadzone w XX wieku. Dzisiaj odprowadza on wody do największego cieku wodnego w Puszczy Kampinoskiej, jakim jest Kanał Łasicy. Po opuszczeniu Roztoki nadal poruszamy się drogą 579, którą opuszczamy we wsi Kiścinne, dokonując zwrotu w prawo. Nową asfaltową drogą jedziemy do wsi Wiersze. Na wschodnim krańcu wsi pod lasem znajduje się pomnik „Niepodległej Rzeczpospolitej Kampinoskiej” oraz cmentarz partyzancki AK z mogiłami 54 żołnierzy Grupy „Kampinos”. Na cmentarzu znajduje się urna zawierająca ziemię z pobojowisk w Puszczy Kampinoskiej oraz tablica ku czci kapelanów zgrupowania, m.in. ks. Stefana Wyszyńskiego ps. „Radwan II”, późniejszego prymasa Tysiąclecia. Dalej jedziemy asfaltową drogą przez wieś Janówek do małej polany, na której napotkamy czarny szlak turystyczny. Dokonujemy zwrotu w prawo i jedziemy czarnym szlakiem w kierunku Palmir. Na szlaku tym napotykamy kamień upamiętniający starcie polskiej Tankietki TKS-20 dowodzonej przez Edmunda Orlika z czołgiem niemieckim PzKpfw-35(t). Leśne ścieżki i drogi w tym miejscu nie są najprzyjemniejsze do pokonywania gdyż znajdują się na nich odcinki piaszczyste jak i podmokłe utrudniające jazdę na rowerze. W związku z tym, po ich przebyciu, warto jest chwilę zatrzymać się w Palmirach i odpocząć. Dalej jedziemy leśnymi drogami i ścieżkami przez miejscowość Pociecha i Sieraków. Do Warszawy wjeżdżamy ul. Radiową. Ostatnim zielonym obszarem przez który przejeżdżamy jest Rez. Kalinowa Łąka. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Roztoka – biegnie przez większości dystansu asfaltowymi drogami. Na naszej trasie spotykamy kilka miejsc pamięci narodowej i możemy podziwiać piękno puszczańskiej przyrody.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, ROZTOKA

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, ROZTOKA

Notka została przygotowana przy wykorzystaniu informacji zawartych na stronach serwisów: „Serwis o Puszczy Kampinoskiej”, „Wikipedia, wolna encyklopedia”.

Puszcza Kampinoska, Droga Palmirska, trasa rowerowa

Trasa – Puszcza Kampinoska, Droga Palmirska – prowadzi leśnymi ścieżkami i drogami dookoła „Cmentarza w Palmirach”.  Warszawę opuszczamy jadąc ul. Jana Olbrachta, Tadeusza Krępowieckiego, Górczewską, Powstańców Śląskich, Dywizjony 303 i kierujemy się w stronę Starych Babic. W miejscowości tej przejeżdżamy obok cmentarza wojskowego, na którym zostali pochowani żołnierze Wojska Polskiego polegli w kampanii wrześniowej 1939 r. jak również partyzanci AK Zgrupowania Kampinos. Dalej przez Lipków jedziemy w kierunku wsi Truskaw. Powstała ona z nadania króla Władysława Jagiełły w 1419 r. W trakcie Powstania Styczniowego 1863 r. była bazą powstańców, za co wieś spotkały represje ze strony władz carskich. W trakcie II wojny światowej, w 1943 r. hitlerowcy rozstrzelali 10 mieszkańców wsi. We wrześniu 1944 r. oddziały AK pod dowództwem Adolfa Pilcha (PS. „Góra”, „Dolina”) dokonały pogromu stacjonujących we wsi oddziałów rosyjskiej brygady RONA wsławionej okrucieństwem i masowymi zbrodniami popełnionymi na Woli i Ochocie w czasie „Powstania Warszawskiego”. Zginęło 250 żołnierzy wroga, przy stratach własnych 10 zabitych. Opuszczając wieś Truskaw ruszamy, żółtym szlakiem turystycznym znajdującym się na trasie – Puszcza Kampinoska, Droga Palmirska – w kierunku „Zaborowa Leśnego”. Zajmuje on tereny wydmowe i bagienne. Na obszarze ochrony ścisłej „Zaborów Leśny” znajdują się typowe dla Puszczy Kampinoskiej wydmy i bagna. Wydmy wznoszą się nawet 13 m ponad bagienne doliny uroczysk Kalisko i Trzy Włóki. Dalej jadąc żółtym szlakiem turystycznym docieramy do „Mogiły Powstańców 1863 r.” W zbiorowej mogile spoczywa 76 młodych powstańców poległych w dniu 14 kwietnia 1863 r. Ukrywający się w Puszczy Kampinoskiej słabo uzbrojony 250 osobowy oddział dowodzony przez Walerego Remiszewskiego stoczył bitwę i został rozbity przez liczący 500 żołnierzy oddział rosyjski. Na mogile znajduje się metalowy krzyż upamiętniający poległych. Miejsce pamięci opuszczamy „Grobową Drogą”, która prowadzi nas przez kilka kilometrów pięknym sosnowym lasem, do „Traktu Partyzanckiego” znajdującego się na północnym skraju puszczy. Po dojechaniu do Traktu skręcamy w prawo i jedziemy nim (asfaltowa droga) do napotkania „czarnego szlaku turystycznego”. Podążając „czarnym szlakiem” leżącym na naszej trasie – Puszcza Kampinoska, Droga Palmirska –  możemy podziwiać OOŚ „Kaliszki” oraz napotykamy wieżę ppoż. Czarny szlak biegnie leśnymi drogami i ścieżkami, które doprowadzą nas do asfaltowej „Drogi Palmirskiej”. Na niej skręcamy w prawo i jedziemy w kierunku „Cmentarza Palmiry”. Między grudniem 1939 r., a lipcem 1941 r., w miejscu tym Niemcy przeprowadzili co najmniej 20 egzekucji, w których zginęło ponad 1700 osób. Największe nasilenie egzekucji miało miejsce w dniach 20-21 czerwca 1940 r., kiedy  zamordowano co najmniej 358 więźniów Pawiaka. Śmierć ponieśli m.in. Maciej Rataj (Marszałek Sejmu RP), Mieczysław Niedziałkowski (działacz socjalistyczny), Stefan Kwiatkowski (wiceprezes Towarzystwa Nauczycieli Szkół Średnich i Wyższych), Janusz Kusociński (sportowiec). Wśród zamordowanych znalazły się 82 kobiety.  Miejsce Pamięci Narodowej opuszczamy brukowana drogą i jedziemy trasą – Puszcza Kampinoska, Droga Palmirska -  w kierunku miejsca zwanego „Pociecha”. Zaczynamy w niej kolejny odcinek naszej wycieczki. Po wjechaniu na zielony szlak kończy się brukowana droga i rozpoczyna ścieżka przez bory sosnowe. Gdy, przed miejscowością Sieraków, zielony szlak dokonuje zwrotu w lewo, a my poruszamy się nadal prosto, to po chwili wyjeżdżamy z lasu i znajdujemy się już na wiejskiej drodze. Na jej końcu, przy pomniku, skręcamy w prawo, w „Drogę Łączniczek AK”. Do Warszawy wracamy przez Laski, Mościska, Klaudyn, dalej ulicami Radiową, Dywizjonu 303 i Księcia Janusza. Trasa – Puszcza Kampinoska, Droga Palmirska – przebiega asfaltowymi drogami jak i leśnymi ścieżkami oraz duktami, przez ładne i malownicze lasy. Poniżej znajdują się linki do mapy i filmu, ilustrujących naszą trasę.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, DROGA PALMIRSKA

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, DROGA PALMIRSKA

Puszcza Kampinoska, Zaborów Leśny, trasa rowerowa

Puszcza Kampinoska, Zaborów Leśny – to trasa która prowadzi puszczańskimi szlakami dookoła miejscowości Truskaw. Poniżej znajdują się linki do mapy i filmu ilustrujących trasę. Naszą wycieczkę rozpoczynamy na parkingu przed CH Wola Park. Kierujemy się ulicami: Górczewską, Powstańców Śląskich, Dywizjonu 303, Lazurową i Antoniego Kocjana w kierunku miejscowości Stare Babice. Przejeżdżamy tam obok zabytkowego kościoła pw. Wniebowzięcia NMP z roku 1728 r. Na skrzyżowaniu obok kościoła skręcamy w prawo i kierujemy się do miejscowości Lipków. Henryk Sienkiewicz, właśnie w tej miejscowości, umieścił scenę pojedynku Bohuna z Wołodyjowskim w powieści „Ogniem i mieczem”. W Lipkowie na skrzyżowaniu, obok „placu zabaw”, dokonujemy zwrotu w lewo – ul. Akacjowa – i po przejechaniu około 100 m kierujemy się na ul. Leśną, która prowadzi nas na „Szeroką Warszawską Drogę” – niebieski szlak turystyczny. Droga przecina „Lisia Górę” i prowadzi prosto do „Zaborowa Leśnego”. Na obszarze ochrony ścisłej „Zaborów Leśny” znajdują się typowe dla Puszczy Kampinoskiej wydmy i bagna. Wydmy wznoszą się nawet 13 m ponad bagienne doliny uroczysk Kalisko i Trzy Włóki. Na piaszczystych, stosunkowo ubogich w składniki pokarmowe i wodę wydmach rosną bory sosnowe z domieszkami brzóz i dębów. Kontrastują z nimi położone w obniżeniu żyzne lasy liściaste zwane grądami. Są to lasy dębowe z bujnie rozwiniętym drugim piętrem grabowym, z domieszką lip, klonów i olsz. Na naszej trasie – Puszcza Kampinoska, Zaborów Leśny – dokonujemy zwrotu w prawo, opuszczamy niebieski szlak turystyczny i kierujemy się szlakiem zielonym do „Mogiły Powstańców 1863 r.”. Jest to miejsce upamiętniające młodych ludzi walczących w Powstaniu Styczniowym. Według badań ks. Dr Zbigniewa Skiełczyńskiego w „Mogile” spoczywa najprawdopodobniej 76 bezimiennych powstańców (na krzyżu jest 76 gwoździ, a one mają oznaczać liczbę pogrzebanych). Dalej poruszamy się zielonym szlakiem turystycznym, który prowadzi „Krętą Drogą”, do miejsca zwanego „Karczmisko”. W miejscu tym dokonujemy zwrotu w prawo i dalej zielonym szlakiem jedziemy w kierunku „Pociechy”. Na naszej trasie napotykamy Pomnik „Jerzyków”. Upamiętnia on żołnierzy wojskowej organizacji niepodległościowej pn. Powstańcze Oddziały Specjalne (POS) „Jerzyki”. Od października 1939 do 1942 POS „Jerzyki” działały samodzielnie, przygotowując członków do walki z okupantem, prowadząc szkoły podoficerskie i podchorążówki, kursy dywersji i sabotażu, działalność edukacyjno-wychowawczą w zakresie szkoły średniej i wyższej, a także opiekując się osieroconymi i bezdomnymi dziećmi. W 1942 w ramach akcji scaleniowej wszystkie oddziały Związku Walki Zbrojnej, w tym i POS „Jerzyki”, weszły w skład nowej konspiracyjnej organizacji wojskowej, tworząc Armię Krajową. Żołnierze wywodzący się z POS „Jerzyki” walkę zbrojną toczyli w oddziałach partyzanckich na terenie Wołynia, Wileńszczyzny, Podlasia, Mazowsza i Lubelszczyzny. W „Powstaniu Warszawskim” walczyli w zgrupowaniach: Chrobry II, Kryska, Krybar, Czata 49, Miotła, Parasol, Garłuch, a także w pułku „Baszta” i Oddziale Dyspozycyjnym Dowództwa Grupy Północ. Trasa – Puszcza Kampinoska, Zaborów Leśny – prowadzi nas dalej, zielonym szlakiem, do miejscowości Sieraków przez którą przejeżdżamy asfaltową ulicą. Na wschodnim krańcu miejscowości skręcamy w prawo – Droga Łączniczek AK – obok pomnika upamiętniającego żołnierzy AK, rozstrzelanych w 1944 r. Do Warszawy wracamy przez miejscowości: Laski, Klaudyn Drugi, Klaudyn Pierwszy. Ostatnimi terenami zielonymi, które pokonujemy na naszej trasie to: Rez. Kalinowa Łąka oraz Rez. Łosiowe Błota. Trasa jest łatwa do pokonania, drogi i ścieżki leśne nie powinny sprawiać problemów. Jedynie odcinek trasy, który znajduje się na „Szerokiej Warszawskiej Drodze”, w przypadku długotrwałych opadów deszczu, może sprawiać problemy. Polecam trasę – Puszcza Kampinoska, Zaborów Leśny – na letnią Sobotę lub Niedzielę.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, ZABORÓW LEŚNY

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, ZABORÓW LEŚNY