Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – biegnie zielonym szlakiem rowerowym oraz zielonym szlakiem turystycznym przez wschodnią część Puszczy Kampinoskiej. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy oraz filmu, które szczegółowo ilustrują przebieg trasy. Warszawę opuszczamy ulicami: Górczewską, Dywizjonu 303, Kartezjusza, Radiową, Estrady. Na zielony szlak rowerowy wkraczamy w pobliżu Wólki Węglowej. Szlak ten prowadzi nas ładnymi puszczańskimi terenami, położonymi obok Łomianek, w okolice Wojewódzkiego Szpitala Dziecięcego. W miejscu tym początek ma zielony szlak turystyczny – „Południowy Szlak Leśny”. Pierwsza jego część wiedzie przez jedno z najpiękniejszych i przyrodniczo najcenniejszych miejsc w Kampinoskim Parku Narodowym – przez obszar ochrony ścisłej „Sieraków”. Obecnie obszar ten ma powierzchnię 1204,91 ha i chroni jeden z najlepiej zachowanych fragmentów Puszczy Kampinoskiej. Porastają go lasy o naturalnym charakterze – olsy i łęgi, a na mineralnych wyspach rosną wielogatunkowe lasy liściaste (grądy). Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – doprowadzi nas do kamienia upamiętniającego Andrzeja Zboińskiego, taternika i alpinistę, prezesa Mazowieckiego Klubu Górskiego Matragona, pomysłodawcę i organizatora maratonów pieszych w Puszczy Kampinoskiej w latach 1974-2005. Należy wskazać, że w okolicy tej rośnie brzoza ciemna (czarna), która jest jedną z ciekawostek florystycznych Puszczy Kampinoskiej. Jest to drzewo sięgające do 20 m wysokości. Występuje na południu Polski, w okolicach Warszawy i w Puszczy Białej, nielicznie także na wyżynie Morawskiej w Czechach i w południowo-zachodniej Ukrainie. Przy kamieniu Andrzeja Zboińskiego dokonujemy zwrotu w lewo i poruszamy się trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – w kierunku Starego Dębu. Otaczające nas bagienne lasy – olsy rosną w bezodpływowych zagłębieniach terenowych. Drzewem najlepiej przystosowanym do bagiennych warunków jest olcha. Żyje ona około 100 – 120 lat osiągając 25 – 30 metrów wysokości, jako jedyny gatunek liściasty wytwarza pień typu strzały (typowy dla drzew iglastych). Kolejnego zwrotu dokonujemy przy kamieniu upamiętniającym profesora Witolda Plapisa, który był współtwórcą Kampinoskiego Parku Narodowego. Nadal poruszamy się przez podmokłe tereny pokryte licznymi ciekami wodnymi, które wpadają do Wilczej Strugi, stanowiącej górny bieg Łasicy – największej rzeki Puszczy Kampinoskiej. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – prowadzi nas dalej obok Starego Dębu, Posady Sieraków i Leśniczówki Pociecha w kierunku Ćwikowej Góry. Przejeżdżamy obok „Pomnika Jeżyków”, upamiętniającego młodych ludzi walczących o wolność naszego kraju w czasie Drugiej Wojny Światowej. Kolejny odcinek naszej trasy biegnie przez pofałdowany teren, który może sprawić trochę problemów. Zmiana kierunku jazdy następuje w miejscu oznaczonym na mapach jako „Karczmisko”. Nazwa miejsca pochodzi od istniejącej w XIX w., na rozstaju dróg, karczmy Niepust. Legenda głosi, że jak karczma ta schwytała kogoś w swoje objęcia, to już go nie puściła, aż wychodził kompletnie pijany, wydawszy ostatnie pieniądze. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – wiedzie nas dalej „Krętą drogą” do „Mogiły Powstańców 1863 r.”.  Obok tej drogi znajduje się Obszar Ochrony Ścisłej Cyganka – teren ten został pozostawiony siłom przyrody w celu umożliwienia swobodnego rozwoju biocenoz oraz dla ochrony organizmów i zbiorowisk, których byt w innych warunkach nie jest możliwy. Herbowym zwierzęciem Kampinoskiego Parku Narodowego, a zarazem największym przedstawicielem fauny Puszczy Kampinoskiej jest łoś. Dorosłe samce, osiągają przy długości tułowia 250-270 cm, wysokość w kłębie 175-185 cm i masę ciała do 400 kg. Charakterystyczna sylwetka i znaczne rozmiary pozwalają na łatwe rozróżnienie łosia od innych zamieszkujących Puszczę Kampinoską przedstawicieli jeleniowatych – sarny i jelenia szlachetnego. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – prowadzi obok „Mogiły Powstańców Styczniowych” do „Zaborowa Leśnego”. W miejscu tym możemy podziwiać piękne wysokie Dęby. Dokonujemy tu też zwrotu i „Szeroką Warszawska Drogą” jedziemy w kierunku Lipkowa, a następnie kierujemy się do Warszawy. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Zielone Ścieżki – prowadzi przez piękne, malownicze i zielone obszary leśne. Zachęcam do odwiedzani tych rejonów Puszczy Kampinoskiej.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, ZIELONE ŚCIEŻKI

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, ZIELONE ŚCIEŻKI

Puszcza Kampinoska, Szlak im. S. Żeromskiego, Trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Szlak im. S. Żeromskiego – prowadzi drogami i ścieżkami wschodniej części Puszczy Kampinoskiej. Szlak im. Stefana Żeromskiego oznaczany jest na mapach żółtym kolorem i prowadzi z okolic Wólki Węglowej do „Uroczyska na Miny”. Warszawę opuszczamy ulicami: Górczewską, Dywizjonu 303, Radiową i Estrady. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy oraz filmu, które ilustrują trasę rowerową – Puszcza Kampinoska, Szlak im. S. Żeromskiego. Pierwszym charakterystycznym punktem na naszej trasie jest „Polana Turystyczna” znajdująca się na terenie Uroczyska Opaleń. Warto jest odwiedzić tę okolicę i odbyć wycieczkę trasą „Wokół Opalenia”. Ścieżka ma długość ok. 4 km, przebiega oznakowaną trasą i po zatoczeniu pętli dochodzi do Polany Opaleń. Wiedzie przez zróżnicowane środowisko, gdzie obok borów sosnowych znajdują się także podmokłe lasy olchowe z sezonowymi zbiornikami wodnymi, młodniki posadzone na gruntach porolnych, otwarte wydmy oraz łąki. Na ścieżce jest 19 przystanków z tablicami zapoznającymi z funkcjonowaniem układów przyrodniczych oraz historią tego terenu. Jadąc dalej trasą rowerową – Puszcza Kampinoska, Szlak im. S. Żeromskiego – przejeżdżamy przez „Uroczysko Michałówka”, obok Łużowej Góry i dalej Młyńską Drogą do miejsca zwanego „Nadłuże”. Przejeżdżamy przez piękne i malownicze lasy znajdujące się na terenie chronionym „Natura 2000”. W odróżnieniu od tradycyjnych form ochrony, „Natura 2000” jest formą dynamiczną, nastawioną na rezultaty ochrony danych gatunków lub siedlisk. Jeżeli na obszarze chronionym gatunkom nic nie zagraża, to utrzymywany jest stan istniejący. W przypadku pojawienia się zagrożeń podejmowane są przeciwdziałania zmierzające do usunięcia niebezpieczeństw. Może to być zmiana dotychczasowego sposobu użytkowania terenu poprzez modyfikację prowadzonej gospodarki rolnej i leśnej lub działania aktywne, polegające np. na koszeniu cennych przyrodniczo łąk w celu ich ochrony przed roślinami drzewiastymi. Kolejnym etapem naszej trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Szlak im. S. Żeromskiego – jest odcinek prowadzący z miejsca oznaczonego „Nadłuże” do „Uroczyska Na Miny”. Jest to ostatnia część szlaku im. S. Żeromskiego, który w całości ma długość około – 7,5 km. Wkraczamy tu na „Obszar Ochrony Ścisłej Śieraków im. prof. Romana Kobendzy”. Teren ten został pozostawiony siłom przyrody w celu umożliwienia swobodnego rozwoju biocenozy oraz dla ochrony organizmów i zbiorowisk, których byt w innych warunkach nie jest możliwy. Uroczysko „Na Miny” jest położone na obrzeżu obszaru ochrony ścisłej „Sieraków”. Ma kształt piaszczystej ostrogi wciśniętej pomiędzy Sierakowskie Łąki i bagno Cichowąż. Porastają go lasy mieszane świeże i wilgotne z dominującą sosną w wieku 100-120 lat, pośród których znajduje się rozstaj dróg i grobla prowadząca przez Cichowąż. W 1944 r. to jedyne przejście przez bagna wojska niemieckie zaminowały i stąd nazwa uroczyska. Widoczny na rozdrożu kamień ustawiono w 1970 r. Poświęcony jest pamięci Witolda Plapisa, prof. Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, zasłużonego członka Rady Naukowej Kampinoskiego Parku Narodowego. Witold Plapis był znanym architektem, którego okres aktywności przypadł na lata powojenne. Jako naczelny dyrektor Biura Odbudowy Stolicy w 1945 r. zorganizował i przeprowadził inwentaryzacje zniszczeń Warszawy. Następnie dał dowód swojej wiedzy i talentu jako inicjator utworzenia tzw. zielonego pierścienia wokół Warszawy, był on również autorem wielu prac z dziedziny architektury krajobrazu. Wraz z profesorami Jadwigą i Romanem Kobendzami uważany jest za współtwórcę Kampinoskiego Parku Narodowego, po utworzeniu w 1959 r. – Parku, także wieloletni członek jego Rady Naukowej. Dalej, trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Szlak im. S. Żeromskiego – przebiega ścieżką dydaktyczną „Do Starego Dębu”. Trasa biegnie zachodnim skrajem obszaru ochrony ścisłej „Sieraków”. Mijamy m.in. bory sosnowe, bagienne obniżenia porośnięte olsami i łęgami, ukwiecone na wiosnę grądy, wydmę „Kąt Góry” z wiekowym borem mieszanym. Na trasie istnieje możliwość zaobserwowania wielu leśnych ptaków – dzięciołów, myszołowa, jastrzębia, a w okresie wiosenno letnim można usłyszeć żurawia. Do Warszawy wracamy przez Sieraków, Laski, Klaudyn. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Szlak im. S. Żeromskiego – ma długość około 40 km i biegnie przez piękne malownicze tereny puszczy. Zachęcam do odbywania rowerowych jak i pieszych wycieczek przez te tereny.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, SZLAK im. S. ŻEROMSKIEGO

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, SZLAK im. S. ŻEROMSKIEGO

Puszcza Kampinoska, Stary Dąb, trasa rowerowa.

Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Stary Dąb – prowadzi ścieżkami i drogami leśnymi położonymi w pobliżu wsi Sieraków. Warszawę opuszczamy jadąc ulicami: Górczewską, Powstańców Śląskich, Dywizjonu 303, Lazurową. Poniżej wpisu znajdują się linki do mapy oraz filmu, które stanowią ilustrację przedmiotowej trasy rowerowej. Pierwszym terenem zielonym na naszej trasie rowerowej – Puszcza Kampinoska, Stary Dąb – jest Las Bemowski. Po I wojnie światowej na obszarze dzisiejszego Lasu Bemowskiego, wzniesiono najważniejszą z ówczesnych polskich stacji radiotelegraficznych – Transatlantycką Centralę Radiotelegraficzną, która jako jedyna miała zasięg międzykontynentalny. Budowa miała miejsce w latach 1922-23. Charakterystycznymi elementami radiostacji były wysokie na 126,5 m maszty. Dziś zachowały się z niej betonowe pozostałości, stanowiące drugi – obok Fortu Radiowo – zespół zabytkowy na terenie Lasu Bemowskiego. Dalej poruszając się ulicami: Opalin, Arkuszową, Estrady, docieramy do Puszczy Kampinoskiej. Pierwszy odcinek nasze trasy rowerowej – Puszcza Kampinoska, Stary Dąb – przebiega czerwonym szlakiem turystycznym dookoła Uroczyska Opaleń. Przejeżdżamy obok „Polany Turystycznej Honorowych Dawców Krwi” oraz „Jeziorka Opaleń”. Czerwony szlak turystyczny opuszczamy w miejscu oznaczonym jako „Uroczysko Michałówka” gdzie wjeżdżamy na żółty szlak turystyczny prowadzący w kierunku „Kamienia Ułanów Jazłowieckich”. Upamiętnia on starcie polskich oddziałów z niemieckimi podczas „Kampanii wrześniowej 1939 r.”. Jadąc dalej żółtym szlakiem docieramy do miejsca oznaczonego jako „Na Miny”. Znajduje się tu kamień, upamiętnia Witolda Plapisa, który był współtwórcą Kampinoskiego Parku Narodowego. W miejscu tym wjeżdżamy na zielony szlak turystyczny, którym biegnie ścieżka dydaktyczna „Do Starego Dębu”. Prowadzi ona przez jedno z najpiękniejszych i przyrodniczo najcenniejszych miejsc w Kampinoskim Parku Narodowym – przez obszar ochrony ścisłej „Sieraków”. Nosi on imię prof. Romana Kobendzy, inicjatora utworzenia parku i orędownika ochrony rezerwatowej obszarów o szczególnych wartościach przyrodniczych. To dzięki jego staraniom już w 1937 r. utworzono w tej części Puszczy Kampinoskiej rezerwat o pow. 614.05 ha. Trasa ścieżki biegnie skrajem obszaru ochrony ścisłej „Sieraków”. Jest to niezwykle urozmaicony teren. Mijać będziemy m.in. bory sosnowe, bagienne obniżenia porośnięte olsami i łęgami, ukwiecone na wiosnę grądy, wydmę „Kąt Góry” z wiekowym borem mieszanym. Podczas przejazdu istnieje możliwość zaobserwowania wielu leśnych ptaków – dzięciołów, myszołowa, jastrzębia, a w okresie wiosenno letnim można usłyszeć żurawia. Rankiem mamy dużą szansę na spotkanie z łosiem lub dzikiem. Niektóre fragmenty ścieżki mogą sprawiać problem przy pokonywaniu ze względu na podmokły teren. Ukoronowaniem naszej wycieczki jest dotarcie do polany noszącej nazwę Pichlówka – od mieszkającego tu kiedyś strażnika Pichla. Polanę otaczają pomnikowe lipy drobnolistne i dęby szypułkowe. W Puszczy Kampinoskiej występują dwa rodzime gatunki dębów – szypułkowy i bezszypułkowy oraz pochodzący z kontynentu amerykańskiego dąb czerwony. Dęby są uznawane za bardzo ważny gatunek drzew Puszczy Kampinoskiej, a ich udział w ogólnej powierzchni drzewostanów wynosi już prawie 10%. Drzewa te w Puszczy Kampinoskiej osiągają 25-30 m wysokości i ponad 1 m pierśnicy. Są drzewami długowiecznymi, żyją 300-400 lat, a dąb szypułkowy nawet do 1000 lat i dłużej. Najstarsze kampinoskie dęby liczą po 200-300 lat i mają największy udział wśród ponad 120 pomnikowych drzew rosnących w puszczy, z Dębem Kobendzy (ok. 300 lat) i Dębem Powstańców Styczniowych na czele. Wiek rosnącego na naszej trasie rowerowej – Puszcza Kampinoska, Stary Dąb – drzewa ocenia się na ok. 200 lat. Po opuszczeniu polany na której rośnie „Stary Dąb” jedziemy w kierunku Sierakowa. Do Warszawy wracamy przez miejscowości: Laski, Klaudyn Drugi, Klaudyn Pierwszy i Rezerwat Kalinowa Łąka. Trasa rowerowa – Puszcza Kampinoska, Stary Dąb – biegnie przez piękne puszczańskie tereny, przejazd nią jest przyjemny, a problemy mogą jedynie wystąpić po długotrwałych opadach deszczu. Zachęcam wszystkich do wsiadania na rower i zwiedzania pięknej Puszczy Kampinoskiej jak i innych zielonych terenów naszego kraju.

MAPA – PUSZCZA KAMPINOSKA, STARY DĄB

FILM – PUSZCZA KAMPINOSKA, STARY DĄB

Notka została przygotowana przy wykorzystaniu informacji zawartych na stronie serwisu: „Wikipedia, wolna encyklopedia” oraz na tablicach informacyjnych umieszczonych w Puszczy Kampinoskiej przez Kampinoski Park Narodowy.